Μετά τη γενική επισκόπηση που Ï€Ïαγματοποιήσαμε στο Ï€ÏοηγοÏμενο άÏθÏο μας αναφοÏικά με την εμφάνιση και τη διάδοση της γÏαφής στη Μεσοποταμία και την Αίγυπτο την 4η-3η χιλιετία Ï€.Χ., μποÏοÏμε τώÏα να εξετάσουμε πιο διεξοδικά την κατάσταση που επικÏατοÏσε την αντίστοιχη πεÏίοδο στον ελλαδικό χώÏο.
Εδώ το ενδιαφÎÏον των μελετητών μονοπωλοÏν αφενός η ΚÏήτη και αφετÎÏου η νότια ηπειÏωτική Ελλάδα, όπου άνθησαν ως γνωστόν ο μινωικός και ο μυκηναϊκός πολιτισμός αντίστοιχα.
Κατ’ αÏχάς, από απόψεως γÏαφειοκÏατικής οÏγάνωσης στη διάÏκεια της 3ης χιλιετίας Ï€.Χ., η ΚÏήτη μειονεκτεί κατά Ï€Î¿Î»Ï â€“Î²Î¬ÏƒÎµÎ¹ των αÏχαιολογικών δεδομÎνων– Îναντι των πεÏιοχών που βÏίσκονται ανατολικά και νότια αυτής, εκτός του ÎµÎ»Î»Î±Î´Î¹ÎºÎ¿Ï Ï‡ÏŽÏου, ενώ παÏουσιάζει υστÎÏηση ακόμα και Îναντι των πεÏιοχών της νότιας ηπειÏωτικής Ελλάδας.
Όμως, η εικόνα αυτή Îμελλε να αλλάξει άÏδην με την Îλευση της 2ης χιλιετίας Ï€.Χ.
και τη Ïιζική μεταβολή της πολιτικοκοινωνικής Ï€Ïαγματικότητας στη μεγαλόνησο.
Στις αÏχÎÏ‚ της εν λόγω χιλιετίας Îκαναν τη σχεδόν ταυτόχÏονη εμφάνισή τους σε οÏισμÎνους οικισμοÏÏ‚ της ΚÏήτης (Κνωσός, Φαιστός, Μάλια κ.α.) τα λεγόμενα Παλαιά ή Î Ïώτα ΑνάκτοÏα, κτιÏιακά συγκÏοτήματα χωÏίς Ï€ÏοηγοÏμενο στην πεÏιοχή του Αιγαίου από πλευÏάς μεγαλοπÏÎπειας και πολυπλοκότητας.
Τους δÏο επόμενους αιώνες, μÎχÏι το 1700 Ï€.Χ.
–εκεί πεÏίπου τοποθετείται η καταστÏοφή τους–, τα μνημειακά αυτά οικοδομήματα λειτοÏÏγησαν ως πολιτικά, οικονομικά και θÏησκευτικά κÎντÏα, ως πυÏήνες των Ï€Ïώτων κÏατών που σχηματίστηκαν και εξελίχθηκαν στον αιγαιακό χώÏο.
Οι αποθήκες, τα εÏγαστήÏια και οι τελετουÏγικοί χώÏοι των Παλαιών ΑνακτόÏων φανεÏώνουν την τεÏάστια Î¹ÏƒÏ‡Ï Ï„Ï‰Î½ τότε ηγεμόνων, την απόλυτη κυÏιαÏχία τους σε όλα τα κοινωνικά πεδία, Ï€Ïοπάντων δε σε αυτό της οικονομικής δÏαστηÏιότητας.
Φυσική συνÎχεια των ανωτÎÏω ήταν να Ï€ÏοκÏψουν πολÏμοÏφες νÎες ανάγκες στους κόλπους των Ï€Ïώτων αυτών μινωικών ανακτοÏικών κοινωνιών.
Για την κάλυψή τους Îγιναν σημαντικά βήματα Ï€Ïοόδου σε τομείς όπως η γεωÏγία (αλλαγÎÏ‚ στα τεχνολογικά μÎσα που χÏησιμο...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
Εδώ το ενδιαφÎÏον των μελετητών μονοπωλοÏν αφενός η ΚÏήτη και αφετÎÏου η νότια ηπειÏωτική Ελλάδα, όπου άνθησαν ως γνωστόν ο μινωικός και ο μυκηναϊκός πολιτισμός αντίστοιχα.
Κατ’ αÏχάς, από απόψεως γÏαφειοκÏατικής οÏγάνωσης στη διάÏκεια της 3ης χιλιετίας Ï€.Χ., η ΚÏήτη μειονεκτεί κατά Ï€Î¿Î»Ï â€“Î²Î¬ÏƒÎµÎ¹ των αÏχαιολογικών δεδομÎνων– Îναντι των πεÏιοχών που βÏίσκονται ανατολικά και νότια αυτής, εκτός του ÎµÎ»Î»Î±Î´Î¹ÎºÎ¿Ï Ï‡ÏŽÏου, ενώ παÏουσιάζει υστÎÏηση ακόμα και Îναντι των πεÏιοχών της νότιας ηπειÏωτικής Ελλάδας.
Όμως, η εικόνα αυτή Îμελλε να αλλάξει άÏδην με την Îλευση της 2ης χιλιετίας Ï€.Χ.
και τη Ïιζική μεταβολή της πολιτικοκοινωνικής Ï€Ïαγματικότητας στη μεγαλόνησο.
Στις αÏχÎÏ‚ της εν λόγω χιλιετίας Îκαναν τη σχεδόν ταυτόχÏονη εμφάνισή τους σε οÏισμÎνους οικισμοÏÏ‚ της ΚÏήτης (Κνωσός, Φαιστός, Μάλια κ.α.) τα λεγόμενα Παλαιά ή Î Ïώτα ΑνάκτοÏα, κτιÏιακά συγκÏοτήματα χωÏίς Ï€ÏοηγοÏμενο στην πεÏιοχή του Αιγαίου από πλευÏάς μεγαλοπÏÎπειας και πολυπλοκότητας.
Τους δÏο επόμενους αιώνες, μÎχÏι το 1700 Ï€.Χ.
–εκεί πεÏίπου τοποθετείται η καταστÏοφή τους–, τα μνημειακά αυτά οικοδομήματα λειτοÏÏγησαν ως πολιτικά, οικονομικά και θÏησκευτικά κÎντÏα, ως πυÏήνες των Ï€Ïώτων κÏατών που σχηματίστηκαν και εξελίχθηκαν στον αιγαιακό χώÏο.
Οι αποθήκες, τα εÏγαστήÏια και οι τελετουÏγικοί χώÏοι των Παλαιών ΑνακτόÏων φανεÏώνουν την τεÏάστια Î¹ÏƒÏ‡Ï Ï„Ï‰Î½ τότε ηγεμόνων, την απόλυτη κυÏιαÏχία τους σε όλα τα κοινωνικά πεδία, Ï€Ïοπάντων δε σε αυτό της οικονομικής δÏαστηÏιότητας.
Φυσική συνÎχεια των ανωτÎÏω ήταν να Ï€ÏοκÏψουν πολÏμοÏφες νÎες ανάγκες στους κόλπους των Ï€Ïώτων αυτών μινωικών ανακτοÏικών κοινωνιών.
Για την κάλυψή τους Îγιναν σημαντικά βήματα Ï€Ïοόδου σε τομείς όπως η γεωÏγία (αλλαγÎÏ‚ στα τεχνολογικά μÎσα που χÏησιμο...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































