Στρογγυλές πολύχρωμες καραμέλες, μπισκότα, κέικ, σοκολάτες, αναψυκτικά: από τα παιδικά μας χρόνια η ζάχαρη αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους πειρασμούς.
Στις σύγχρονες κοινωνίες ωστόσο ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έρχεται αντιμέτωπο με την υπερκατανάλωση ζάχαρης, η οποία είναι κρυμμένη σε έτοιμα φαγητά, χυμούς, σάλτσες ή ροφήματα τα οποία καταναλώνουμε με μεγάλη συχνότητα.
Πρόσφατη έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «Circulation», δείχνουν ότι μία πολιτική η οποία θα βασίζεται στον περιορισμό της ποσότητας της ζάχαρης στα προϊόντα ενδέχεται να συμβάλει σημαντικά στη μείωση των νοσημάτων τα οποία σχετίζονται με την υπερκατανάλωση της ζάχαρης, στην άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων αλλά και στη μείωση των κρατικών δαπανών.
Το ΒΗΜΑ-Science συνομίλησε με τη δρα Ρενάτα Μίχα, επικεφαλής της δημοσίευσης, αναπληρώτρια καθηγήτρια Διατροφής του Ανθρώπου στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας και στο Πανεπιστήμιο Τufts στη Βοστώνη, η οποία εξηγεί τα συμπεράσματα της έρευνας και τα διακυβεύματα μιας σύγχρονης πολιτικής για τον περιορισμό της κατανάλωσης της ζάχαρης.
Μοντέλο για τις διατροφικές συνήθειες Ισως κάπως στερεοτυπικά, όταν αναφερόμαστε στις διατροφικές συνήθειες των αμερικανών πολιτών φέρνουμε στον νου μας το πρόχειρο και πλούσιο σε λιπαρά φαγητό, συνοδευμένο από αναψυκτικά πλούσια σε ζάχαρη.
Αν και φυσικά δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει τις συνήθειες ενός πληθυσμού με γενικεύσεις, παραμένει γεγονός ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του αμερικανικού πληθυσμού (42,4% για την περίοδο 2017-2018) πάσχει από παχυσαρκία.
Την ίδια στιγμή, η παχυσαρκία συνδέεται με τον κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών νοσημάτων, ανάμεσά τους περιλαμβάνονται οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2.
Το 2009 η Υπηρεσία Υγείας της Νέας Υόρκης προώθησε μία πρωτοβουλία η οποία στόχευε στον περιορισμό του αλατιού το οποίο περιέχεται στα φαγητά.
Δεδομένου ότι ένας μη αμελητέος αριθμός βιομηχανιών ανταποκρίθηκε συμβάλλοντας στη μείωση της περι...