Αισχύλος, το πνεύμα του δικαίου (Μέρος ΣΤ’)

Το 472 π.Χ. ο
Αισχύλος
αναδείχθηκε νικητής με μια τετραλογία που περιελάμβανε τις τραγωδίες
Φινεύς
,
Πέρσες
(
Πέρσαι
),
Γλαύκος Ποτνιεύς
και το σατυρικό δράμα
Προμηθεύς Πυρκαεύς
.

Το πρώτο που αξίζει να σημειωθεί αναφορικά με τα εν λόγω έργα του Αισχύλου είναι το γεγονός ότι το σατυρικό δράμα δεν θα μπορούσε να συσχετιστεί από απόψεως περιεχομένου με τα λοιπά δράματα της τετραλογίας.

Πέραν αυτού, δεν υπάρχει ένας θεματικός σύνδεσμος ανάμεσα στις τρεις προαναφερθείσες τραγωδίες, κι αυτό φέρνει τους
Πέρσες
σε αντίθεση με τα υπόλοιπα σωζόμενα έργα του Αισχύλου, που συμπεριλαμβάνονται όλα σε τριλογίες με ενιαίο περιεχόμενο.

Οι
Πέρσες
, το μοναδικό
ιστορικό δράμα
του Αισχύλου που έχει διασωθεί, έχει ως θέμα του και πηγή έμπνευσης τη
ναυμαχία της Σαλαμίνας
και την εκεί
περσική καταστροφή
.

Το ίδιο θέμα, το ίδιο ιστορικό γεγονός, είχε πραγματευτεί τέσσερα χρόνια πιο νωρίς (
Φοίνισσες
, 476 π.Χ.) ο
Φρύνιχος
.

Όπως και ο πρόδρομός του, ο Αισχύλος στρέφει το ενδιαφέρον του όχι προς την ελληνική νίκη, αλλά προς την περσική πανωλεθρία, την οποία προσεγγίζει με ανθρώπινη κατανόηση, χωρίς το ελάχιστο ίχνος στενόκαρδου μίσους.

Ο χορός, που συνίσταται από πέρσες γέροντες (
συμβούλους
), και η βασίλισσα Άτοσσα, μητέρα του Ξέρξη και σύζυγος του Δαρείου, περιμένουν με αγωνία τα νέα της εκστρατείας. Ένας αγγελιαφόρος κομίζει την είδηση της φοβερής καταστροφής σε όλες τις διαστάσεις της.

Πανικόβλητος, ο χορός επικαλείται το πνεύμα του νεκρού βασιλιά. Το φάντασμα του Δαρείου παρουσιάζεται από το βασίλειο των νεκρών, ερμηνεύοντας τη συμφορά και προφητεύοντας την επερχόμενη τελική ήττα των Περσών. Με τη θλιβερή εμφάνιση του Ξέρξη, υπαιτίου της καταστροφής εξαιτίας της άμετρης υπεροψίας του, το δράμα των Περσών φθάνει στην κορύφωσή του, μέσα σε πένθος κ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow