Μια νÎα μεγάλη γενετική μελÎτη ανθÏώπων με ακμή ÎφεÏε στο φως μια σειÏά από άγνωστους Îως τώÏα γενετικοÏÏ‚ παÏάγοντες κινδÏνου, που αυξάνουν την πιθανότητα κάποιος να εμφανίσει ακμή στο Ï€Ïόσωπο ή σε άλλο σημείο του σώματος. Η βÏετανική ÎÏευνα – με Ï€Ïώτο συγγÏαφÎα Îναν Έλληνα επιστήμονα της διασποÏάς- δημιουÏγεί Ï€Ïοσδοκίες για νÎου Ï„Ïπου θεÏαπείες στο μÎλλον.
Οι εÏευνητÎÏ‚ του Î’Î±ÏƒÎ¹Î»Î¹ÎºÎ¿Ï ÎšÎ¿Î»Î»ÎµÎ³Î¯Î¿Ï… (King’s) του Λονδίνου, ανάμεσά τους ο Î´Ï Î§Ïήστος ΠετÏίδης του Τμήματος ΙατÏικής και ΜοÏιακής Γενετικής, απόφοιτος του ΔημοκÏίτειου Πανεπιστημίου της ΘÏάκης (2009), που Îκαναν τη σχετική δημοσίευση στο πεÏιοδικό «Nature Communications», ανÎλυσαν το DNA 26.700 ατόμων, εκ των οποίων 5.600 με ακμή.
Η ακμή είναι μια συχνή άκÏως κληÏονομική χÏόνια φλεγμονώδης πάθηση του δÎÏματος του Ï€Ïοσώπου, του στήθους και της πλάτης. Οι βιολογικοί μηχανισμοί εκδήλωσής της δεν Îχουν κατανοηθεί καλά. Συνήθως εμφανίζεται κατά την εφηβεία, θα μποÏοÏσε να κÏατήσει για δεκαετίες και να αφήσει μόνιμα ίχνη Îως στο 20% πεÏίπου των ασθενών. Έως το 80% των ανθÏώπων 11 Îως 30 χÏόνων θα μποÏοÏσε να εμφανίσουν ήπια ή σοβαÏότεÏη ακμή.
Η ακμή θα μποÏοÏσε να Îχει σοβαÏÎÏ‚ συναισθηματικÎÏ‚ και ψυχολογικÎÏ‚ συνÎπειες και Îχει συσχετισθεί με αυξημÎνη πιθανότητα εκδήλωσης κατάθλιψης, ανεÏγίας και τάσεων αυτοκτονίας. Η σοβαÏή ακμή αντιμετωπίζεται με τοπικά φάÏμακα, τα οποία όμως είναι συχνά αναποτελεσματικά και όχι καλά ανεκτά λόγω παÏενεÏγειών όπως οι μυϊκοί πόνοι και η ξηÏοδεÏμία ή οι κίνδυνοι για τις εγκÏους, συνεπώς υπάÏχει μεγάλη ανάγκη για νÎες καλÏτεÏες θεÏαπείες.
Έως τώÏα είχαν εντοπισθεί 5 γονιδιακÎÏ‚ πεÏιοχÎÏ‚ κινδÏνου, ενώ η νÎα μελÎτη βÏήκε 15, εκ των οποίων τις 12 για Ï€Ïώτη φοÏά. Η μελÎτη ανακάλυψε ότι πολλοί από αυτοÏÏ‚ τους γενετικοÏÏ‚ παÏάγοντες εμπλÎκονται επίσης στο σχηματισμό των θυλάκων των Ï„Ïιχών.
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































