Οι ταπεινοί λειχήνες θα μποÏοÏσε να μην γεμίζουν το μάτι, Îτσι όπως αναπτÏσσονται σαν ξεÏαμÎνη κÏοÏστα πάνω σε βÏάχους και κοÏμοÏÏ‚. Αποτελεί ασυνήθιστα πλάσματα που αποτελοÏνται στην Ï€Ïαγματικότητα από δÏο διαφοÏετικοÏÏ‚ οÏγανισμοÏÏ‚ -ή Îστω Îτσι νόμιζαν οι βιολόγοι εδώ και 150 χÏόνια. Η σκανδαλιστική αλήθεια που αποκαλÏπτεται τώÏα είναι ότι οι λειχήνες δεν είναι σπίτι για δÏο, αλλά σπίτι για Ï„Ïεις.
Ήταν το Îτος 1867 όταν ελβετός βοτανικός Σάιμον ΣβÎÎ½Ï„ÎµÎ½ÎµÏ Ï€Ïότεινε τη θεωÏία ότι οι λειχήνες αποτελοÏνται από Îναν μÏκητα, ο οποίος Ï€ÏοσφÎÏει υγÏασία και μια βασική Ï€Ïοστατευτική δομή, και Îνα φωτοσυνθετικό κυανοβακτήÏιο ή φÏκι, το οποίο Ï€ÏοσφÎÏει ως αντάλλαγμα τα οÏγανικά σάκχαÏα που παÏάγει με τη βοήθεια της λιακάδας.
Για τον ενάμισι αιώνα που ακολοÏθησε, οι λειχήνες αποτελοÏν βασικό μοντÎλο για τη μελÎτη των συμβιωτικών σχÎσεων, μαζί με άλλους συμβιωτικοÏÏ‚ οÏγανισμοÏÏ‚ όπως τα κοÏάλλια (μια συνεÏγασία ανάμεσα σε μονοκÏτταÏα φÏκη και τους πολÏποδες ανθοζώων).
ΜακÏάν πιο ανθεκτικοί από ÏŒ,τι θα ήταν τα επιμÎÏους συστατικά τους από μόνα τους, οι λειχήνες αναπτÏσσονται αÏγά αλλά σταθεÏά σχεδόν σε κάθε επιφάνεια. Από την ΑÏκτική μÎχÏι την πιο άνυδÏη ÎÏημο, αυτοί οι μάστοÏες της επιβίωσης εκτιμάται ότι καλÏπτουν γÏÏω στο 6% της συνολικής επιφάνειας του πλανήτη.
Ménage à trois
Η άγνωστη ως σήμεÏα αλήθεια για την ταυτότητα των λειχήνων Ï€ÏοÎÏχεται από αμεÏικανική εÏευνητική ομάδα, η οποία είχε την επιθυμία να εξηγήσει γιατί δÏο διαφοÏετικά είδη λειχήνα Îδειχναν να είναι πανομοιότυπα από γενετική άποψη, είχαν όμως διαφοÏετική εμφάνιση και ιδιότητες: το Îνα είδος, με την ονομασία Bryoria tortuosa είναι κίτÏινο και παÏάγει μια τοξίνη με την ονομασία βουλπινικό οξÏ, ενώ το δεÏτεÏο, με την ονομασία B.fremontii, συνίσταται από τον ίδιο μÏκητα και το ίδιο φÏκος, παÏαδόξως όμως είναι σκοÏÏο καφΠκαι δεν παÏάγει την τοξίνη.
Η μεγάλη ανακάλυψη ήÏθε από γενετικÎÏ‚ αναλÏσεις που ανίχνευσαν δÏαστηÏιότητα γον...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
Ήταν το Îτος 1867 όταν ελβετός βοτανικός Σάιμον ΣβÎÎ½Ï„ÎµÎ½ÎµÏ Ï€Ïότεινε τη θεωÏία ότι οι λειχήνες αποτελοÏνται από Îναν μÏκητα, ο οποίος Ï€ÏοσφÎÏει υγÏασία και μια βασική Ï€Ïοστατευτική δομή, και Îνα φωτοσυνθετικό κυανοβακτήÏιο ή φÏκι, το οποίο Ï€ÏοσφÎÏει ως αντάλλαγμα τα οÏγανικά σάκχαÏα που παÏάγει με τη βοήθεια της λιακάδας.
Για τον ενάμισι αιώνα που ακολοÏθησε, οι λειχήνες αποτελοÏν βασικό μοντÎλο για τη μελÎτη των συμβιωτικών σχÎσεων, μαζί με άλλους συμβιωτικοÏÏ‚ οÏγανισμοÏÏ‚ όπως τα κοÏάλλια (μια συνεÏγασία ανάμεσα σε μονοκÏτταÏα φÏκη και τους πολÏποδες ανθοζώων).
ΜακÏάν πιο ανθεκτικοί από ÏŒ,τι θα ήταν τα επιμÎÏους συστατικά τους από μόνα τους, οι λειχήνες αναπτÏσσονται αÏγά αλλά σταθεÏά σχεδόν σε κάθε επιφάνεια. Από την ΑÏκτική μÎχÏι την πιο άνυδÏη ÎÏημο, αυτοί οι μάστοÏες της επιβίωσης εκτιμάται ότι καλÏπτουν γÏÏω στο 6% της συνολικής επιφάνειας του πλανήτη.
Ménage à trois
Η άγνωστη ως σήμεÏα αλήθεια για την ταυτότητα των λειχήνων Ï€ÏοÎÏχεται από αμεÏικανική εÏευνητική ομάδα, η οποία είχε την επιθυμία να εξηγήσει γιατί δÏο διαφοÏετικά είδη λειχήνα Îδειχναν να είναι πανομοιότυπα από γενετική άποψη, είχαν όμως διαφοÏετική εμφάνιση και ιδιότητες: το Îνα είδος, με την ονομασία Bryoria tortuosa είναι κίτÏινο και παÏάγει μια τοξίνη με την ονομασία βουλπινικό οξÏ, ενώ το δεÏτεÏο, με την ονομασία B.fremontii, συνίσταται από τον ίδιο μÏκητα και το ίδιο φÏκος, παÏαδόξως όμως είναι σκοÏÏο καφΠκαι δεν παÏάγει την τοξίνη.
Η μεγάλη ανακάλυψη ήÏθε από γενετικÎÏ‚ αναλÏσεις που ανίχνευσαν δÏαστηÏιότητα γον...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































