«Ένα από τα ωÏαιότεÏα μÎÏη στον κόσμο» χαÏακτηÏίζει η Σοφία ΛόÏεν την ΎδÏα σε συνÎντευξή της στους New York Times.
«Έκανα μια ταινία, Το παιδί και το δελφίνι, στην ΎδÏα, Îνα από τα ωÏαιότεÏα μÎÏη στον κόσμο. Το θυμάμαι με Ï€Î¿Î»Ï Î¼ÎµÎ³Î¬Î»Î· χαÏά γιατί για μÎνα ήταν η στιγμή που ξεκίνησα την καÏιÎÏα μου στο αμεÏικανικό σινεμά και παÏάλληλα, ξεκινοÏσε τότε η εÏωτική μου σχÎση με τον άντÏα μου (τον ΚάÏλο Πόντι). Μου θυμίζει όλα όσα ανακάλυψα στον σÏζυγό μου. Ήταν μία Ï…Ï€ÎÏοχη στιγμή στη ζωή μου, γεμάτη ευφοÏία. Δεν θα ξεχάσω ποτΠτην ΎδÏα», λÎει η Σοφία ΛόÏεν, μιλώντας στην εφημεÏίδα με αφοÏμή την Îκδοση της αυτοβιογÏαφίας της «Χθες, σήμεÏα, αÏÏιο: Η ζωή μου».
Η ΛόÏεν Îφτασε στην Ελλάδα τον ΣεπτÎμβÏιο του 1956, σε ηλικία 22 χÏονών. Στο αεÏοδÏόμιο Îτυχε θεÏμής υποδοχής.
«Όταν φτάνεις στην Ï…Ï€ÎÏοχη ηλικία των 80, Îχεις μια ακατανίκητη επιθυμία να ξεκινήσεις πάλι από την αÏχή, να ξαναγεννηθείς με τις αναμνήσεις σου και κατά κάποιο Ï„Ïόπο, να εÏωτευθείς το μÎλλον σου. Είχα πολλά να πω, πολλά να θυμηθώ για αυτό άÏχισα να γÏάφω λίγα Ï€Ïάγματα και τα Îβαλα σε Îνα κουτί. Σιγά σιγά Îγινε βιβλίο και όταν το τελείωσα, ήμουν Ï€Î¿Î»Ï Ï€ÎµÏήφανη για αυτό. "Σοφία, είπα, "τα κατάφεÏες ξανά". Είναι μία Ï…Ï€ÎÏοχη ιστοÏία, γεμάτη τόσα Ï€Ïάγματα, τόσες αναμνήσεις, καλÎÏ‚, κακÎÏ‚, γιατί οÏισμÎνες φοÏÎÏ‚ η ζωή είναι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÎºÎ»Î·Ïή. Î Î¿Î»Ï Î²Î¯Î±Î¹Î±, ειδικά όταν γεννήθηκα και μεγάλωσα στον πόλεμο. Αλλά φυσικά, το Ï„Îλος της ιστοÏίας είναι ευτυχισμÎνο» δηλώνει η ΛόÏεν.
Στην ταινία, η Σοφία ΛόÏεν είναι η ΦαίδÏα, μία φτωχή δÏÏ„Ïια σφουγγαÏιών στην ΎδÏα. Σε μία της κατάδυση ανακαλÏπτει Îνα αÏχαίο άγαλμα, ενός αγοÏÎ¹Î¿Ï ÎºÎ±Î²Î¬Î»Î± σε Îνα δελφίνι, το οποίο λÎγεται Îχει μαγικÎÏ‚ ιδιότητες...
Η ταινία ήταν η Ï€Ïώτη μεγάλη παÏαγωγή που γυÏίστηκε στην Ελλάδα.
«Έκανα μια ταινία, Το παιδί και το δελφίνι, στην ΎδÏα, Îνα από τα ωÏαιότεÏα μÎÏη στον κόσμο. Το θυμάμαι με Ï€Î¿Î»Ï Î¼ÎµÎ³Î¬Î»Î· χαÏά γιατί για μÎνα ήταν η στιγμή που ξεκίνησα την καÏιÎÏα μου στο αμεÏικανικό σινεμά και παÏάλληλα, ξεκινοÏσε τότε η εÏωτική μου σχÎση με τον άντÏα μου (τον ΚάÏλο Πόντι). Μου θυμίζει όλα όσα ανακάλυψα στον σÏζυγό μου. Ήταν μία Ï…Ï€ÎÏοχη στιγμή στη ζωή μου, γεμάτη ευφοÏία. Δεν θα ξεχάσω ποτΠτην ΎδÏα», λÎει η Σοφία ΛόÏεν, μιλώντας στην εφημεÏίδα με αφοÏμή την Îκδοση της αυτοβιογÏαφίας της «Χθες, σήμεÏα, αÏÏιο: Η ζωή μου».
Η ΛόÏεν Îφτασε στην Ελλάδα τον ΣεπτÎμβÏιο του 1956, σε ηλικία 22 χÏονών. Στο αεÏοδÏόμιο Îτυχε θεÏμής υποδοχής.
«Όταν φτάνεις στην Ï…Ï€ÎÏοχη ηλικία των 80, Îχεις μια ακατανίκητη επιθυμία να ξεκινήσεις πάλι από την αÏχή, να ξαναγεννηθείς με τις αναμνήσεις σου και κατά κάποιο Ï„Ïόπο, να εÏωτευθείς το μÎλλον σου. Είχα πολλά να πω, πολλά να θυμηθώ για αυτό άÏχισα να γÏάφω λίγα Ï€Ïάγματα και τα Îβαλα σε Îνα κουτί. Σιγά σιγά Îγινε βιβλίο και όταν το τελείωσα, ήμουν Ï€Î¿Î»Ï Ï€ÎµÏήφανη για αυτό. "Σοφία, είπα, "τα κατάφεÏες ξανά". Είναι μία Ï…Ï€ÎÏοχη ιστοÏία, γεμάτη τόσα Ï€Ïάγματα, τόσες αναμνήσεις, καλÎÏ‚, κακÎÏ‚, γιατί οÏισμÎνες φοÏÎÏ‚ η ζωή είναι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÎºÎ»Î·Ïή. Î Î¿Î»Ï Î²Î¯Î±Î¹Î±, ειδικά όταν γεννήθηκα και μεγάλωσα στον πόλεμο. Αλλά φυσικά, το Ï„Îλος της ιστοÏίας είναι ευτυχισμÎνο» δηλώνει η ΛόÏεν.
Στην ταινία, η Σοφία ΛόÏεν είναι η ΦαίδÏα, μία φτωχή δÏÏ„Ïια σφουγγαÏιών στην ΎδÏα. Σε μία της κατάδυση ανακαλÏπτει Îνα αÏχαίο άγαλμα, ενός αγοÏÎ¹Î¿Ï ÎºÎ±Î²Î¬Î»Î± σε Îνα δελφίνι, το οποίο λÎγεται Îχει μαγικÎÏ‚ ιδιότητες...
Η ταινία ήταν η Ï€Ïώτη μεγάλη παÏαγωγή που γυÏίστηκε στην Ελλάδα.


































