Την οδυνηÏή εικόνα των φτωχών εÏγατών σε φυτείες καφΠσε μια απομακÏυσμÎνη πεÏιοχή της Γουατεμάλας, καθώς και το λαθÏεμπόÏιο παιδιών, αφηγείται στην Ï€Ïώτη του μεγάλου μήκους ταινία του, «Ixcanul» («Ηφαίστειο»), ο ΧάιÏο Μπουσταμάντε, στο διαγωνιστικό Ï€ÏόγÏαμμα της 65ης ΜπεÏλινάλε.
Î ÏωταγωνίστÏια στην ταινία του Μπουσταμάντε είναι η ΜαÏία, Îνα 17χÏονο κοÏίτσι της φυλής των Μάγια, που εÏγάζεται με τους γονείς της σε φυτεία καφÎ. Για να γλιτώσει από Îναν Ï€ÏοκαθοÏισμÎνο γάμο που δεν θÎλει, η ΜαÏία δίνεται στον Î Îπε, Îναν νεαÏÏŒ εÏγάτη που πιστεÏει πως θα την πάÏει μαζί του στις ΗΠΑ στο ταξίδι που σχεδιάζει. Ο Î Îπε, όμως, φεÏγει κÏυφά Î±Ï†Î¿Ï Ï„Î·Î½ αφήνει Îγκυο. Τα Ï€Ïάγματα μπεÏδεÏονται όταν η μητÎÏα της ΜαÏίαςκαταβάλει Ï€Ïοσπάθεια να τη βοηθήσει να κάνει ÎκτÏωση.
Εκείνο που Ï„Ïάβηξε τον σκηνοθÎτη στο θÎμα της ταινίας του είναι, όπως δήλωσε ο ίδιος, «οι διακÏίσεις απÎναντι στους Μάγια και άλλους ανθÏώπους των οÏεινών πεÏιοχών που Îχουν επηÏεάσει το λαθÏεμπόÏιο παιδιών στα χÏόνια της Îνοπλης σÏγκÏουσης, καθώς και σε αυτά που ακολοÏθησαν (1960- 1996), με αποτÎλεσμα, η Γουατεμάλα, με πληθυσμό μόνο 14 εκατομμυÏία κατοίκους να καταστεί η χώÏα με το μεγαλÏτεÏο λαθÏεμπόÏιο παιδιών».
ΜÎσα από μια απλή, με ιδιαίτεÏα Ï€ÏοσεγμÎνες, όμοÏφες, εικόνες, και μια ωÏαία παÏουσία της νεαÏής ΜαÏίας ΜεÏσÎντες ΚοÏόι, που εÏμηνεÏει τη ΜαÏία, ο σκηνοθÎτης αφηγείται το δÏάμα της νεαÏής ΜαÏίας, που Îχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις διάφοÏες δεισιδαιμονίες των συμπατÏιωτών της και τις ειδωλολατÏικÎÏ‚ τελετουÏγίες του Â«Ï€Î½ÎµÏ…Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ…Î¼Î²Î¿Ïλου» των χωÏικών αλλά και την υποκÏισία των υποτιθÎμενων πολιτισμÎνων ανθÏώπων της πόλης (μαζί και των κÏατικών υπηÏεσιών), που την εκμεταλλεÏονται για να της κλÎψουν και να πουλήσουν το νεογÎννητο παιδί της. ΔÏάμα που μετατÏÎπεται σε καυστικό κατηγοÏÏŽ ενάντια στο λαθÏεμπόÏιο παιδιών.
ΧωÏίς εκπλήξεις η δεÏτεÏη ταινία του Î´Î¹Î±Î³Ï‰Î½Î¹ÏƒÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï Ï„Î¼Î®Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚, η καλοφτιαγμÎνη γαλλική ταινία, «Το ημεÏολόγιο μιας καμαÏιÎÏας», βασισμÎνη στο μυθιστόÏημα του Οκτάβ ΜιÏμπό, ÏιμÎικ της ταινίας που είχαν παλιότεÏα γυÏίσει δÏο μεγάλοι σκηνοθÎτες, ο Γάλλος Ζαν Î¡ÎµÎ½Î¿Ï…Î¬Ï (1946) και ο Ισπανός Λουίς ΜπουνιουÎλ (1964).
Στην ταινία του, ο Μπενουά Ζακό στÏάφηκε στο μυθιστόÏημα του ΜπιÏμπό, στην Ï€Ïοσπάθειά του να μην επηÏεαστεί από τις Ï€ÏοηγοÏμενες εκδοχÎÏ‚ που Îδωσαν ο Î¡ÎµÎ½Î¿Ï…Î¬Ï ÎºÎ±Î¹ ο ΜπουνιουÎλ, Îχοντας στόχο να δώσει μια αληθινή εικόνα της πεÏιόδου: Εκείνης των αÏχών του 20ου αιώνα, ενός αιώνα που αντιμετώπισε οÏισμÎνες από τις χειÏότεÏες θηÏιωδίες.
Î ÏωταγωνίστÏια στην ταινία του Μπουσταμάντε είναι η ΜαÏία, Îνα 17χÏονο κοÏίτσι της φυλής των Μάγια, που εÏγάζεται με τους γονείς της σε φυτεία καφÎ. Για να γλιτώσει από Îναν Ï€ÏοκαθοÏισμÎνο γάμο που δεν θÎλει, η ΜαÏία δίνεται στον Î Îπε, Îναν νεαÏÏŒ εÏγάτη που πιστεÏει πως θα την πάÏει μαζί του στις ΗΠΑ στο ταξίδι που σχεδιάζει. Ο Î Îπε, όμως, φεÏγει κÏυφά Î±Ï†Î¿Ï Ï„Î·Î½ αφήνει Îγκυο. Τα Ï€Ïάγματα μπεÏδεÏονται όταν η μητÎÏα της ΜαÏίαςκαταβάλει Ï€Ïοσπάθεια να τη βοηθήσει να κάνει ÎκτÏωση.
Εκείνο που Ï„Ïάβηξε τον σκηνοθÎτη στο θÎμα της ταινίας του είναι, όπως δήλωσε ο ίδιος, «οι διακÏίσεις απÎναντι στους Μάγια και άλλους ανθÏώπους των οÏεινών πεÏιοχών που Îχουν επηÏεάσει το λαθÏεμπόÏιο παιδιών στα χÏόνια της Îνοπλης σÏγκÏουσης, καθώς και σε αυτά που ακολοÏθησαν (1960- 1996), με αποτÎλεσμα, η Γουατεμάλα, με πληθυσμό μόνο 14 εκατομμυÏία κατοίκους να καταστεί η χώÏα με το μεγαλÏτεÏο λαθÏεμπόÏιο παιδιών».
ΜÎσα από μια απλή, με ιδιαίτεÏα Ï€ÏοσεγμÎνες, όμοÏφες, εικόνες, και μια ωÏαία παÏουσία της νεαÏής ΜαÏίας ΜεÏσÎντες ΚοÏόι, που εÏμηνεÏει τη ΜαÏία, ο σκηνοθÎτης αφηγείται το δÏάμα της νεαÏής ΜαÏίας, που Îχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις διάφοÏες δεισιδαιμονίες των συμπατÏιωτών της και τις ειδωλολατÏικÎÏ‚ τελετουÏγίες του Â«Ï€Î½ÎµÏ…Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ…Î¼Î²Î¿Ïλου» των χωÏικών αλλά και την υποκÏισία των υποτιθÎμενων πολιτισμÎνων ανθÏώπων της πόλης (μαζί και των κÏατικών υπηÏεσιών), που την εκμεταλλεÏονται για να της κλÎψουν και να πουλήσουν το νεογÎννητο παιδί της. ΔÏάμα που μετατÏÎπεται σε καυστικό κατηγοÏÏŽ ενάντια στο λαθÏεμπόÏιο παιδιών.
ΧωÏίς εκπλήξεις η δεÏτεÏη ταινία του Î´Î¹Î±Î³Ï‰Î½Î¹ÏƒÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï Ï„Î¼Î®Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚, η καλοφτιαγμÎνη γαλλική ταινία, «Το ημεÏολόγιο μιας καμαÏιÎÏας», βασισμÎνη στο μυθιστόÏημα του Οκτάβ ΜιÏμπό, ÏιμÎικ της ταινίας που είχαν παλιότεÏα γυÏίσει δÏο μεγάλοι σκηνοθÎτες, ο Γάλλος Ζαν Î¡ÎµÎ½Î¿Ï…Î¬Ï (1946) και ο Ισπανός Λουίς ΜπουνιουÎλ (1964).
Στην ταινία του, ο Μπενουά Ζακό στÏάφηκε στο μυθιστόÏημα του ΜπιÏμπό, στην Ï€Ïοσπάθειά του να μην επηÏεαστεί από τις Ï€ÏοηγοÏμενες εκδοχÎÏ‚ που Îδωσαν ο Î¡ÎµÎ½Î¿Ï…Î¬Ï ÎºÎ±Î¹ ο ΜπουνιουÎλ, Îχοντας στόχο να δώσει μια αληθινή εικόνα της πεÏιόδου: Εκείνης των αÏχών του 20ου αιώνα, ενός αιώνα που αντιμετώπισε οÏισμÎνες από τις χειÏότεÏες θηÏιωδίες.


































