ΑΡΧΙΚΗ
Σε μία τελετή γεμάτη απÏόοπτα, απονεμήθηκαν σήμεÏα το μεσημÎÏι, σε εκδήλωση που Ï€Ïαγματοποιήθηκε στην κατάμεστη αίθουσα «ΔημήτÏης ΜητÏόπουλος» του ΜεγάÏου Μουσικής Αθηνών, τα Î’Ïαβεία "ΚάÏολος Κουν" και τα Î’Ïαβεία της Ένωσης Ελλήνων ΘεατÏικών & Μουσικών ΚÏιτικών, για τη σεζόν 2013- 2014. Η εκδήλωση διοÏγανώθηκε και φÎτος σε συνεÏγασία με τον ΟÏγανισμό Î Î¿Î»Î¹Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Î‘Î¸Î»Î·Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï & Îεολαίας του Δήμου Αθηναίων. Η ΧÏυσοÏλα Διαβάτη αÏνήθηκε να παÏαλάβει το βÏαβείο της, εκφÏάζοντας την αμφισβήτησή της στον θεσμό, ενώ Îντονες αντιδÏάσεις μεÏίδας του ÎºÎ¿Î¹Î½Î¿Ï Ï€Î¿Ï… φώναζε «ÎÏ„Ïοπή σας» Ï€Ïοκάλεσε η βÏάβευση του Σάκη Ρουβά, στην κατηγοÏία του αÏχαίου δÏάματος.
Με το Î’Ïαβείο Σκηνοθεσίας «ΚάÏολος Κουν» τιμήθηκε ο Îίκος ΚαÏαθάνος για τη σκηνοθεσία του δÏÎ±Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ¹Î´Ï…Î»Î»Î¯Î¿Ï… «Γκόλφω» του ΣπυÏίδωνα ΠεÏεσιάδη, το οποίο παÏουσιάστηκε στη Σκηνή «ΜαÏίκα ΚοτοποÏλη- Rex» του Î•Î¸Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î˜ÎµÎ¬Ï„Ïου.
Η κÏιτική επιτÏοπή Ï„Î¿Ï Î±Ï€Îνειμε το βÏαβείο για «τη γόνιμη αναμÎÏ„Ïησή του με Îναν δÏσκολο δÏαματουÏγικό αντίπαλο, αναδεικνÏοντας με σημεÏινοÏÏ‚ ÏŒÏους, εξπÏεσιονιστικά, την ποίηση Î±Ï…Ï„Î¿Ï Ï„Î¿Ï… Ï€Î±Î»Î¹Î¿Ï "δÏÎ±Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ¹Î´Ï…Î»Î»Î¯Î¿Ï…" ως Îνα συλλογικό μοιÏολόι».
Η ΜαÏίνα Ασλάνογλου κÎÏδισε το Î’Ïαβείο Κουν Γυναικείας ΕÏμηνείας επειδή «υποδÏθηκε με Ï„Ïόπο σφαιÏικό το σÏνθετο Ï€Ïόσωπο, Ïεαλιστικό και ονειÏικό, της νÎας Ελληνίδας, σε δÏο ÎÏγα του Ιάκωβου ΚαμπανÎλλη, στη "Γειτονιά των ΑγγÎλων" όπου κÏάτησε Ï€Î¿Î»Ï Î´Ï…Î½Î±Ï„Î¬ τον γήινο Ï€Ïωταγωνιστικό Ïόλο της ΞÎνιας (Εθνικό ΘÎατÏο, σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου), και στο "Μεγάλο μας ΤσίÏκο" (ΚΘΒΕ, σκηνοθεσία ΣωτήÏη Χατζάκη), όπου Îδωσε ζωή, με Ï„Ïόπο μοναδικό και ανεπανάληπτο, στο θÏυλικό πια, "Ρωμιάκι", σÏμβολο των καημών του Î»Î±Î¿Ï Î¼Î±Ï‚Â».
Το Î’Ïαβείο ΔÏαματουÏγίας Î•Î»Î»Î·Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎˆÏγου απονÎμήθηκε στον Γιάννη ΚαλαβÏιανό για το ÎÏγο «Γιοι και ΚόÏες, μία παÏάσταση για την αναζήτηση της ευτυχίας» που Ï€ÏωτοπαÏουσιάστηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2012, σε σκηνοθεσία του ίδιου. Η κÏιτική επιτÏοπή Ï„Î¿Ï Îδωσε το βÏαβείο για «τη δÏναμη και τη γνησιότητα που απÎπνεε αυτό το "σκηνικό ντοκιμαντÎÏ" αναδεικνÏοντας όχι μόνο το βίωμα των ανθÏώπων στο φόντο της μεγάλης ΙστοÏίας της Ελλάδας τον τελευταίο αιώνα, αλλά και την Ï€Ïοσωπική εμπλοκή των νÎων ηθοποιών μ'Α αυτό το ιστοÏικό παÏελθόν».
Στα Î’Ïαβεία ΚÏιτικών ΘεάτÏου και ΧοÏοÏ, η επιτÏοπή απÎνειμε τιμητική διάκÏιση διεθνοÏÏ‚ θεατÏÎ¹ÎºÎ¿Ï ÏεπεÏτοÏίου στη ΧÏυσοÏλα Διαβάτη και τη Θάλεια Ματίκα για το «κυÏιολεκτικό Ïεσιτάλ υποκÏιτικής στους Ïόλους της ηλικιωμÎνης και της νεαÏής γυναίκας, αντιστοίχως, που μάς παÏÎδωσαν στο ÎÏγο "ΔÏο γυναίκες χοÏεÏουν" του ΖουζÎÏ€ ΜαÏία ΜπενÎÏ„ ι ΖουÏνÎÏ„, στο ΘÎατÏο Ιλίσια Βολανάκης, σε σκηνοθεσία Τάσου ΙοÏδανίδη.
Η ΧÏυσοÏλα Διαβάτη ήταν παÏοÏσα στην εκδήλωση, αλλά αÏνήθηκε να παÏαλάβει το βÏαβείο της. «Το δÎχομαι το βÏαβείο μόνο γιατί το αξίζω. Αλλά θα μετανιώσετε που ανÎβηκα εδώ πάνω. Τα τελευταία χÏόνια στο θÎατÏο Îχει τελειώσει η αξιοκÏατία, Î±Ï†Î¿Ï ÏŒÎ»Î¿Î¹ γίνανε το ίδιο. Όσοι γίνανε ηθοποιοί θα Ï€ÏÎπει να ξÎÏουν τι κουβαλάει αυτή η λÎξη: πόνο, μόχθο και θείο ταλÎντο. ΠαÏόλα αυτά εδώ γίνεται της κακομοίÏας... Θα ÎÏ€Ïεπε να υπάÏχει αστυνομία θεάτÏου. ΣταÏ, μοντÎλα, ωÏαίοι, ωÏαίες, κάνουν θÎατÏο κι όλα είχαν αÏχίσει από τότε που η Μελίνα ΜεÏκοÏÏη απελευθÎÏωσε το επάγγελμα. Δεν μποÏοÏν να γίνονται όλοι ηθοποιοί. Δεν το δÎχομαι αυτό.... Ο Κουν, που τον ήξεÏα Ï€Ïοσωπικά, δεν τα πίστευε τα βÏαβεία. Τα κοÏόιδευε και θÏμωνε όταν τον βÏάβευαν.... Με πονάει το θÎατÏο. Έχουμε καταθÎσει σάÏκα κι αίμα. Την εποχή που αÏχίσαμε δεν υπήÏχε οÏτε ο ελληνικός κινηματογÏάφος. Δεν αÏχίσαμε για να γίνουμε σταÏ.... Γι' αυτό και δεν δÎχομαι τη διάκÏιση, γιατί Îτσι θα αναβαθμίσω Îναν θεσμό που δεν τον πιστεÏω» δήλωσε η ηθοποιός, από τη σκηνή της Αίθουσας «ΧÏήστος ΛαμπÏάκης».
ΑντιδÏάσεις, αυτήν τη φοÏά από το κοινό, Ï€Ïοκάλεσε και η απόνομή του Î’Ïαβείου ΑÏχαίου ΔÏάματος με το άκουσμα του ονόματος του Σάκη Ρουβά. Η κÏιτική επιτÏοπή Ï„Î¿Ï Î±Ï€Îνειμε το βÏαβείο για το μÎÏος του ΔιονÏσου στην Ï„Ïαγωδία «Βάκχαι» του ΕυÏιπίδη (που παÏουσιάστηκε Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¬Î»Î»Ï‰Î½ στο πλαίσιο των Φεστιβάλ Φιλίππων & Θάσου και Αθηνών & ΕπιδαÏÏου, καθώς και στο ΘÎατÏο Î’Ïάχων «Μελίνα ΜεÏκοÏÏη»), επειδή, «σε μιαν εποχή όπου πληθαίνουν τα κÏοÏσματα "εκσυγχÏονιστικής" κακοποίησης της αÏχαιοελληνικής Ï„Ïαγωδίας, η οποία είναι από μόνη της αÏκοÏντως "μοντÎÏνα" ώστε να μην Îχει ανάγκη από επίδοξους "εκμοντεÏνιστÎÏ‚", ο Σάκης Ρουβάς, με τη σκηνοθετική καθοδήγηση του ΔημήτÏη Λιγνάδη, Îδωσε τον Θεό Διόνυσο, σε μιαν εκ βαθÎων Ï€ÏοσÎγγιση, με Ï„Ïόπο ευθÏ, άμεσο, Ïευστό και χειÏοπιαστό, σαν από πνεÏμα και Ïλη, γη, νεÏÏŒ, αÎÏα και φωτιά, Îναν πάντοτε "εÏχόμενο" ελληνικό θεό- χοÏευτή, φωτεινό και σκοτεινό συγχÏόνως, αιώνιο και σÏγχÏονο, παÏόντα στις χαÏÎÏ‚ και στις λÏπες μας, στους θÏιάμβους και στις απώλειες».
ΦανεÏά ψÏχÏαιμος ο δημοφιλής εÏμηνευτής, όταν ανÎβηκε στη σκηνή να παÏαλάβει το βÏαβείο είπε: «Είμαι Îνας νÎος άνθÏωπος που ονειÏεÏεται και θÎλει να κάνει τα όνειÏά του Ï€Ïαγματικότητα. Και αυτό δεν θα μποÏοÏσε να μου το στεÏήσει κανείς. ΕπÎλεξα τον δÏόμο του θεάτÏου και της μουσικής». Όταν Ïωτήθηκε από μία κυÏία από το κοινό «με τι εφόδια θα το κάνει αυτό» εκείνος απάντησε: «Με την ψυχή μου! Η ψυχή και η καÏδιά των ανθÏώπων δεν χÏειάζονται διπλώματα. Και καμία "αστυνομία θεάτÏου" δεν θα μποÏοÏσε να με σταματήσει να Ï€Ïαγματοποιήσω τα όνειÏά μου. Οι γονείς μου ήταν εÏασιτÎχνες ηθοποιοί στην ΚÎÏκυÏα. Θυμάμαι από τα επτά μου χÏόνια, να βÏίσκομαι σε μικÏά θÎατÏα, τα οποία μÏÏιζαν σκόνη και μοÏχλα. Εκεί Ï€Ïωτοπάτησα το θεατÏικό σανίδι. Όταν σε μία παÏάσταση χÏειάστηκε να υποδυθώ τον Ïόλο ενός παιδιοÏ. Δεν θα ξεχάσω ποτΠτο συναίσθημα που Îνιωσα όταν είδα τον κόσμο να χειÏοκÏοτεί από την πλατεία. Δεν χÏειάζεται κανÎνα δίπλωμα για να Ï€ÏοσφÎÏεις στον κόσμο αυτή την ψυχική ανάταση που θα μποÏοÏσε να νιώσει κάποιος όταν μοιÏάζεσαι τον εαυτό σου μαζί του». Εν συνεχεία, ευχαÏίστησε τον ΔημήτÏη Λιγνάδη που τον «μÏησε στον χώÏο της αÏχαίας Ï„Ïαγωδίας», την οικογÎνειά του και όλους όσους βÏίσκονται δίπλα του όλα αυτά τα χÏόνια.
Την τιμητική διάκÏιση σε νÎο- Ï€Ïωτοεμφανιζόμενο καλλιτÎχνη απÎσπασε η Ομάδα Ubuntu για τη «μεταφοÏά της σάτιÏας "Διαβολιάδα" του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ από τη μετεπαναστατική Ρωσία του 1921 στη σκηνή της σημεÏινής υπό πτώχευση Ελλάδας». Η παÏάσταση ανÎβηκε στον χώÏο BIOS Main, σε σκηνοθεσία Ελεάνας Τσίχλη, τη σεζόν 2013- 2014.
Μεγάλο Î’Ïαβείο ΘεάτÏου δόθηκε στον σπουδαίο ηθοποιό Κώστα Γαλανάκη, ακοÏÏαστο και αειθαλή, για «τη διαÏκή, επί μισόν αιώνα, χωÏίς κενά, θητεία του, αποκλειστικά στο ποιοτικό θÎατÏο, επί της ευκαιÏίας της ενσάÏκωσης, με Ï„Ïόπο ιδανικό, του Ïόλου του "ΚÏαπ" στον μονόλογο "Εκείνη τη φοÏά… Η τελευταία μαγνητοταινία του ΚÏαπ" του Σάμιουελ ΜπÎκετ στο ΘÎατÏο ΡοÎÏ‚, σε σκηνοθεσία Îίκου Πασχίδη».
Ο Κώστας Γαλανάκης αφιÎÏωσε το βÏαβείο στο σπουδαίο δάσκαλό του ΔημήτÏη ΡοντήÏη, από τον όποιο Îμαθε το αλφαβητάÏι του θεάτÏου. «Δεν θα ξεχάσω ποτΠτην αγάπη, τη ζÎση και το δόσιμό του για τους μαθητÎÏ‚ του» δήλωσε ο ηθοποιός. Ακόμη, τιμητική διάκÏιση απονεμήθηκε και στον Ιωσήφ Βιβιλάκη για τη μελÎτη «Το κήÏυγμα ως performance. Εκκλησιαστική ÏητοÏική και θεατÏική Ï„Îχνη μετά το Βυζάντιο» (εκδόσεις ΑÏμός, 2013), σÏγγÏαμμα το οποίο- κατά την κÏιτική επιτÏοπή- παÏÎχει Îναυσμα για πεÏαιτÎÏω εμβάθυνση όσον αφοÏά την σÏνδεση υπόκÏισης και θεολογικής Ï€Ïακτικής.
Το Î’Ïαβείο ΧοÏÎ¿Ï Î±Ï€Îσπασε η χοÏευτική ομάδα «κι όμΩς ΚΙÎΕΙΤΑΙ» για την παÏάσταση «Το σωματίδιο του ΘεοÏ» βασισμÎνη σε κείμενα του ΧαÎνη Δ. Αποστολάκη, «μία απÏόσμενη ματιά στο εγχείÏημα του CERN, Îνα ÎÏγο συνθετικό, επίκαιÏο, καλοστημÎνο, σε συναÏπαστική εκτÎλεση από τους χοÏευτÎÏ‚- ακÏοβάτες στο ΊδÏυμα Μιχάλη Κακογιάννη».
Με το μεγάλο Î’Ïαβείο Μουσικής τιμήθηκε ο βαÏÏτονος, Τάσης ΧÏιστογιαννόπουλος, για τις εμφανίσεις του ως σολίστ συναυλίας της ΚÏατικής ΟÏχήστÏας Αθηνών, με τις μελωδίες που συνÎθεσαν ο Ζακ ΙμπÎÏ ÎºÎ±Î¹ ο ΜωÏίς ΡαβÎλ για την ταινία «Δον Κιχώτης» του Πάμπστ, σε μουσική διεÏθυνση Χάιμε ΜαÏτίν (12/10/2012), στην όπεÏα του Î’ÎÏντι «Μάκβεθ», σε παÏαγωγή της Εθνικής ΛυÏικής Σκηνής στο ÎœÎγαÏο Μουσικής Αθηνών (18, 22, 24, 26/1/2014), καθώς και για την ατομική συναυλιακή εμφάνισή του στις 26/02/2014 με μελωδίες από τον κÏκλο «Des Knaben Wunderhorn» του ΓκοÏσταφ ΜάλεÏ, μαζί με την υψίφωνο ΛÎνια ΖαφειÏοποÏλου και τη συνοδεία στο πιάνο του Θανάση Αποστολόπουλου, αλλά και για «την εν γÎνει πολυδιάστατη σταδιοδÏομία του που καταδεικνÏει καλλιτεχνική ωÏιμότητα, καλλιÎπεια εκφοÏάς και υφολογική διαφοÏοποίηση των εÏμηνειών του».
Στην εκδήλωση, η οποία διήÏκησε πεÏισσότεÏο από δÏο ÏŽÏες, απονεμήθηκαν, επίσης, διακÏίσεις και Îπαινοι σε καλλιτÎχνες που ξεχώÏισαν τη χÏονιά που Ï€ÎÏασε.
Την τελετή παÏουσίασαν ο κÏιτικός χοÏÎ¿Ï Ï„Î·Ï‚ «ΚΑΘΗΜΕΡΙÎΗΣ» και συνεÏγάτης του Γ' Î ÏογÏάμματος της ÎΕΡΙΤ, ΑνδÏÎας Ρικάκης και ο Ï€ÏόεδÏος της Ένωσης, ΚυÏιάκος Λουκάκος, κÏιτικός μουσικής της «ΑΥΓΗΣ» με μακÏά θητεία και ο ίδιος στο Γ' Î ÏόγÏαμμα της ΕΡΤ. Όπως ανÎφεÏαν οι ίδιοι στη διάÏκεια της εκδήλωσης, ο αναγνωÏισμÎνος θεσμός των Î’Ïαβείων ΚÏιτικών ΘεάτÏου και Μουσικής αγκαλιάζει όλες τις κατηγοÏίες της ελληνικής λόγιας δÏαστηÏιότητας σε αυτά τα δÏο κεντÏικά παÏαστατικά αντικείμενα, αλλά και τα επιστημονικά παÏακολουθήματά τους, τη θεατÏολογική και μουσικολογική επιστήμη. Εξάλλου, σε εναÏμόνιση με τον διεπιστημονικό χαÏακτήÏα της κÏιτικής των παÏαστατικών τεχνών, όπως αυτός σηματοδοτήθηκε κατά το Ï€Ïόσφατο 27ο ΣυνÎδÏιο της ΔιεθνοÏÏ‚ Ένωσης στο Πεκίνο, η Ένωση Ελλήνων ΘεατÏικών και Μουσικών ΚÏιτικών εμπλουτίζει από φÎτος πιλοτικά την κατηγοÏία του θεάτÏου και με το αντικείμενο του χοÏοÏ.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕπιτÏοπή ΘεάτÏου και ΧοÏÎ¿Ï Î´Î¹Î±Î¼Î¿Ïφώθηκε εφÎτος με συμμετÎχοντες τους ΛÎανδÏο Πολενάκη (Ï€ÏόεδÏο), Όλγα ΜοσχοχωÏίτου, Κωστή Δ. Μπίτσιο, Καλλιόπη Ραπανάκη και ΜίÏκα ΨαÏοποÏλου, ενώ η ΕπιτÏοπή Μουσικής συστάθηκε από τους ΚυÏιάκο Λουκάκο (Ï€ÏόεδÏο), Αθανάσιο Βαβλίδα, Σοφία Θεοφάνους, ΓιώÏγο Λεωτσάκο και Θωμά Ταμβάκο. Εκτός διαδικασίας, «ειδική διάκÏιση συνολικής Ï€ÏοσφοÏάς» απονεμήθηκε στον 94χÏονο λογοτÎχνη και θεατÏικό κÏιτικό Μανώλη Î Ïάτσικα (Παπαδόπουλο) για τη συνολική Ï€ÏοσφοÏά του στην Ένωση Ελλήνων ΘεατÏικών και Μουσικών ΚÏιτικών, που επί δεκαετίες τίμησε με την αφοσίωση και την ανιδιοτελή και συνεπή συμμετοχή του.
Το σÏμβολο για τα Î’Ïαβεία ΘεάτÏου και Μουσικής είναι επίχÏυσο ακÏιβÎÏ‚ αντίγÏαφο στεφάνου, που ανακαλÏφθηκε σε βασιλικό τάφο της Αττικής Ελληνιστικής Εποχής και φυλάσσεται στο Μουσείο Μπενάκη. Το βασικό σÏμβολο των Î’Ïαβείων ΚαÏόλου Κουν είναι αντίγÏαφο του «Ήλιου», το οποίο φιλοτÎχνησε ο ζωγÏάφος Διαμαντής Διαμαντόπουλος για τις ανάγκες της σκηνοθεσίας της «'Αλκηστις» του ΕυÏιπίδη, που υπήÏξε και το Ï€Ïώτο αÏχαιοελληνικό ÎÏγο που σκηνοθÎτησε ο ΚάÏολος Κουν.
Αναλυτικά τα βÏαβεία Îχουν ως εξής:
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΥÎΟΛΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ
Στον Μανώλη Î Ïάτσικα (Παπαδόπουλο), παλαίμαχο αλλά πάντοτε ενεÏγό λογοτÎχνη και κÏιτικό ΘεάτÏου για την συνολική Ï€ÏοσφοÏά του στην Ένωση Ελλήνων ΘεατÏικών και Μουσικών ΚÏιτικών που επί δεκαετίες τίμησε με την αφοσίωση και την ανιδιοτελή και συνεπή συμμετοχή του, παλαιό Αθηναίο και αδιαλείπτως παÏόντα στη ζωή και στις διαδικασίες μας παÏά την από χÏόνων διαμονή του στην ΠάτÏα, με Ï€Ïοσήλωση στο Σωματείο μας που ο ίδιος Ï€Ïοσονόμασε «ΜικÏή Ακαδημία».
ΒΡΑΒΕΙΑ «ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥλ 2014
ΒΡΑΒΕΙΟ «ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥλ ΣΚΗÎΟΘΕΣΙΑΣ ΕΛΛΗÎΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
1. Γιάννης ΚαλαβÏιανός για την σκηνοθεσία του ÎÏγου «Γιοι και ΚόÏες, μια παÏάσταση για την αναζήτηση της ευτυχίας» που ÎγÏαψε ο ίδιος, παÏουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών 2012 και επαναλήφθηκε στο ΘÎατÏο BIOS και στο ΘÎατÏο του ÎÎου Κόσμου.
2. Îίκος ΚαÏαθάνος για την σκηνοθεσία του δÏÎ±Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ¹Î´Ï…Î»Î»Î¯Î¿Ï… «Γκόλφω» του ΣπυÏίδωνα ΠεÏεσιάδη, που παÏουσιάστηκε στη Σκηνή «ΜαÏίκα ΚοτοποÏλη –Rex» του Î•Î¸Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î˜ÎµÎ¬Ï„Ïου.
3. Στάθης Λιβαθινός για την σκηνοθεσία διασκευής του ομηÏÎ¹ÎºÎ¿Ï Îπους «Ιλιάς», που παÏουσιάστηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2013.
Το Î’Ïαβείο απονÎμεται στο Îίκο ΚαÏαθάνο για την σκηνοθεσία του δÏÎ±Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ¹Î´Ï…Î»Î»Î¯Î¿Ï… «Γκόλφω» του ΣπυÏίδωνα ΠεÏεσιάδη, που παÏουσιάστηκε στη Σκηνή «ΜαÏίκα ΚοτοποÏλη –Rex» του Î•Î¸Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î˜ÎµÎ¬Ï„Ïου, ιδία δε για τη γόνιμη αναμÎÏ„Ïηση του σκηνοθÎτη με Îναν δÏσκολο δÏαματουÏγικό αντίπαλο, αναδεικνÏοντας με σημεÏινοÏÏ‚ ÏŒÏους, εξπÏεσιονιστικά, την ποίηση Î±Ï…Ï„Î¿Ï Ï„Î¿Ï… Ï€Î±Î»Î¹Î¿Ï Â«Î´ÏÎ±Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ¹Î´Ï…Î»Î»Î¯Î¿Ï…Â», ως Îνα συλλογικό μοιÏολόι.
ΒΡΑΒΕΙΟ «ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥλ ΕΡΜΗÎΕΙΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΣΕ ΕΛΛΗÎΙΚΟ ΕΡΓΟ
1. ΜαÏίνα Ασλάνογλου για τις εÏμηνείες της σε δÏο ÎÏγα του Ιάκωβου ΚαμπανÎλλη, ως «ΞÎνια» στη «Γειτονιά των ΑγγÎλων», στο Εθνικό ΘÎατÏο, σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου, και ως «Ρωμιάκι» στο «Μεγάλο μας ΤσίÏκο», στο ΚÏατικό ΘÎατÏο ΒοÏείου Ελλάδος, σε σκηνοθεσία ΣωτήÏη Χατζάκη.
2. ΔημήτÏης ΓασπαÏάτος ως «ΓκιλγκαμÎς» στην σκηνική σÏνθεση «ΓκιλγκαμÎς» στο ΘÎατÏο Ρόδα, σε σκηνοθεσία: ΜαÏίας ΠεÏετζή.
3. Ιωάννα Παππά ως «ΜαÏία ΠολυδοÏÏη» στον μονόλογο «Οδός ΠολυδοÏÏη» της ΡοÏλας ΓεωÏγακοποÏλου, στο ΘÎατÏο Βασιλάκου, σε σκηνοθεσία ΘοδωÏή Γκόνη.
4. Γιάννης ΣαÏακατσάνης ως «'ΑÏης» στην μαÏÏη κωμωδία «I will survive» στο ΘÎατÏο Ιλίσια-Βολανάκης, σε σκηνοθεσία του ιδίου.
Το Î’Ïαβείο απονÎμεται στη ΜαÏίνα Ασλάνογλου επειδή υποδÏθηκε με Ï„Ïόπο σφαιÏικό το σÏνθετο Ï€Ïόσωπο, Ïεαλιστικό και ονειÏικό, της νÎας Ελληνίδας, σε δÏο ÎÏγα του Ιάκωβου ΚαμπανÎλλη, στη «Γειτονιά των ΑγγÎλων» όπου κÏάτησε Ï€Î¿Î»Ï Î´Ï…Î½Î±Ï„Î¬ τον γήινο Ï€Ïωταγωνιστικό Ïόλο της ΞÎνιας (Εθνικό ΘÎατÏο, σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου), και στο «Μεγάλο μας ΤσίÏκο» (Κ.Θ.Î’.Ε, σκηνοθεσία ΣωτήÏη Χατζάκη), όπου Îδωσε ζωή, με Ï„Ïόπο μοναδικό και ανεπανάληπτο, στο θÏυλικό πια, «Ρωμιάκι», σÏμβολο των καημών του Î»Î±Î¿Ï Î¼Î±Ï‚.
Έπαινοι :
1. ΔημήτÏης ΓασπαÏάτος για την δυναμική του εÏμηνεία του ως «ΓκιλγκαμÎς» στην ομώνυμη σκηνική σÏνθεση των ΔημήτÏη ΠεÏετζή, ΜαÏίας ΠεÏετζή, και Βασίλη Τσοκόπουλου, στο ΘÎατÏο Ρόδα, σε σκηνοθεσία ΜαÏίας ΠεÏετζή.
2. Γιάννης ΣαÏακατσάνης για την γεμάτη Îνταση και Îξαψη εÏμηνεία του ως «'ΑÏης» στην μαÏÏη κωμωδία «I will survive» των Αντίνοου Αλμπάνη, ΓιώÏγου ΠαπαγεωÏγίου και του ιδίου, την οποία ο καλλιτÎχνης επίσης σκηνοθÎτησε στο ΘÎατÏο Ιλίσια-Βολανάκης.
ΒΡΑΒΕΙΟ «ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥλ ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΑΣ ΕΛΛΗÎΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
1. ΡοÏλα ΓεωÏγακοποÏλου για τον μονόλογο «Οδός ΠολυδοÏÏη», που παÏουσιάστηκε στο ΘÎατÏο Βασιλάκου, σε σκηνοθεσία ΘοδωÏή Γκόνη.
2. Γιάννης ΚαλαβÏιανός για το ÎÏγο «Γιοι και ΚόÏες, μια παÏάσταση για την αναζήτηση της ευτυχίας», που Ï€ÏωτοπαÏουσιάσθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2012, σε σκηνοθεσία του ιδίου.
3. Αναστασία Κουμίδου για την σκηνική σÏνθεση «Capo d'ΑIstria», που παÏουσιάσθηκε στον χώÏο «Beton 7», σε σκηνοθεσία της ίδιας.
Το Î’Ïαβείο απονÎμεται στο Γιάννη ΚαλαβÏιανό για το ÎÏγο «Γιοι και ΚόÏες, μια παÏάσταση για την αναζήτηση της ευτυχίας», που Ï€ÏωτοπαÏουσιάσθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2012, σε σκηνοθεσία του ιδίου, ιδία δε για τη δÏναμη και τη γνησιότητα που απÎπνεε αυτό το «σκηνικό ντοκιμαντÎÏ», αναδεικνÏοντας όχι μόνο το βίωμα των ανθÏώπων στο φόντο της μεγάλης ΙστοÏίας της Ελλάδας τον τελευταίο αιώνα, αλλά και την Ï€Ïοσωπική εμπλοκή των νÎων ηθοποιών μ'Α αυτό το ιστοÏικό παÏελθόν.
Έπαινος:
Αναστασία Κουμίδου για την σκηνική σÏνθεση «Capo d'ΑIstria», που παÏουσιάσθηκε στον χώÏο «Beton 7», σε σκηνοθεσία της ιδίας, επειδή, Îχοντας ως βάση την Ï„Ïαγωδία του Îίκου Καζαντζάκη «ΚαποδίστÏιας» και την Ï€Ïόσφατη Îκδοση σε βιβλίο της αλληλογÏαφίας του ΚαποδίστÏια με την Ελληνίδα αÏιστοκÏάτισσα ΡωξάνδÏα ΣτοÏÏτζα, η δÏαματουÏγός και σκηνοθÎτιδα συνδυάζει τις δÏο πηγÎÏ‚ της δημιουÏγικά, «με λογισμό και με όνειÏο» φωτίζοντας μιαν από τις πιο κÏίσιμες πεÏιόδους της νεοελληνικής ΙστοÏίας.
ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΡΙΤΙΚΩΠΜΟΥΣΙΚΗΣ 2014
Α) ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Τάσης ΧÏιστογιαννόπουλος, βαÏÏτονος, για τις εμφανίσεις του ως σολίστ συναυλίας της ΚÏατικής ΟÏχήστÏας Αθηνών με τις μελωδίες που συνÎθεσαν ο Ζακ ΙμπÎÏ ÎºÎ±Î¹ ο ΜωÏίς ΡαβÎλ για την ταινία «Δον Κιχώτης» του Πάμπστ, σε μουσική διεÏθυνση Χάιμε ΜαÏτίν (12/10/2012), στην όπεÏα του Î’ÎÏντι «Μάκβεθ», σε παÏαγωγή της Εθνικής ΛυÏικής Σκηνής στο ÎœÎγαÏο Μουσικής Αθηνών (18, 22, 24, 26/1/2014), καθώς και για την ατομική συναυλιακή του εμφάνιση της 26ης/02/2014 με μελωδίες από τον κÏκλο «Des Knaben Wunderhorn» του ΓκοÏσταφ ΜάλεÏ, μαζί με την υψίφωνο ΛÎνια ΖαφειÏοποÏλου και με την συνοδεία στο πιάνο του Θανάση Αποστολόπουλου, αλλά και για την εν γÎνει πολυδιάστατη σταδιοδÏομία του που καταδεικνÏει καλλιτεχνική ωÏιμότητα, καλλιÎπεια εκφοÏάς και υφολογική διαφοÏοποίηση των εÏμηνειών του.
Β) ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ
1. ΣτÎλιος ΚουκουναÏάς: «Λαϊκισμός και μουσική, Μπλουζ, Ïοκ, ÏεμπÎτικο – ΤÏεις μυθολογίες. Μια αληθινή, δÏο κάλπικες», εκδόσεις Τήνος 2009.
2. ΜάÏκος ΤσÎτσος: «Η μουσική στη νεότεÏη φιλοσοφία – Από τον Καντ στον ΑντόÏνο», εκδόσεις ΑλεξάνδÏεια 2012.
3. ΧαÏίκλεια Τσοκανή: «Μουσική μανία – Στις απαÏχÎÏ‚ του Î’Î±ÎºÏ‡Î¹ÎºÎ¿Ï Î•Î½Î¸Î¿Ï…ÏƒÎ¹Î±ÏƒÎ¼Î¿Ï», εκδόσεις ΑλεξάνδÏεια 2011.
4. Ιωάννης ΦοÏλιας: «Οι δÏο σονάτες για πιάνο του ΔημήτÏη ΜητÏόπουλου», εκδόσεις ΠαπαγÏηγοÏίου – Îάκα, 2011.
5. «Μανώλης ΚαλομοίÏης – 50 χÏόνια μετά», συλλογικός τόμος σε επιμÎλεια Îίκου ΜαλλιάÏα και ΑλÎξανδÏου ΧαÏκιολάκη, εκδόσεις fagotto books 2013.
ΑπονÎμεται στο ΣτÎλιο ΚουκουναÏά: «Λαϊκισμός και μουσική, Μπλουζ, Ïοκ, ÏεμπÎτικο – ΤÏεις μυθολογίες. Μια αληθινή, δÏο κάλπικες», εκδόσεις Τήνος 2009, ιδία δε για την καυστική και θεμελιωμÎνη άποψη που αναπτÏσσει εν συγκÏίσει με το διηνεκώς παÏόν και δυστυχώς εντεινόμενο φαινόμενο του Î»Î±ÏŠÎºÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï ÏƒÏ„Î·Î½ ελληνική μουσική ζωή, φαινόμενο που την διαπεÏνά με ιδιαίτεÏα εθνικά χαÏακτηÏιστικά και με όχημα ανακÏίβειες και αναλήθειες Î´Î¿Î³Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ±Î¹ ιδιοτÏπως Î¼Ï…Î¸Î¿Î»Î¿Î³Î¹ÎºÎ¿Ï Ï‡Î±ÏακτήÏα.
Έπαινος:
Ιωάννης ΦοÏλιας: «Οι δÏο σονάτες για πιάνο του ΔημήτÏη ΜητÏόπουλου», εκδόσεις ΠαπαγÏηγοÏίου – Îάκα, 2011, επειδή συμβάλλει ουσιαστικά στη Ïιζική επαναξιολόγηση του Î¿Î»Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ…Î½Î¸ÎµÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎÏγου του ΜητÏόπουλου και τον επαναπÏοσδιοÏισμό του ως ενός από τους κοÏυφαίους συνθÎτες μας λόγιας μουσικής δημιουÏγίας.
Γ) ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΟΡΓΑÎΙΣΜΟ ΠΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΤΗΠΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
«ΣÏλλογος Μουσικών Εκπαιδευτικών Αν. Μακεδονίας-ΘÏάκης» για μιαν 20ετή ποÏεία, άγνωστη εν πολλοίς στην Αθήνα, με άπειÏες εκδηλώσεις και δÏαστηÏιότητες ÎºÎ±Î»Î»Î¹Ï„ÎµÏ‡Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ±Î¹ ÎµÎºÏ€Î±Î¹Î´ÎµÏ…Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Ï‡Î±ÏακτήÏα, σε σÏμπÏαξη με πολλοÏÏ‚ φοÏείς ωδεία, συλλόγους, χοÏωδίες και σÏνολα δωματίου και με τον συντονισμό του συνθÎτη, μουσικολόγου και πιανίστα Αθανασίου ΤÏικοÏπη.
Δ) ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΗÎΙΚΟΥ ΕÎΔΙΑΦΕΡΟÎΤΟΣ
1. «Claude Debussy – la musique a moi Metamorphosis», ÎÏγα του Γάλλου συνθÎτη με την υψίφωνο ΜυÏσίνη ΜαÏγαÏίτη, τον βαθÏφωνο Τάσο Αποστόλου, την φλαουτίστα Îαταλία ΓεÏάκη και τον ΔιονÏση ΜαλλοÏχο στο πιάνο της εταιÏείας UTOPIA (2013).
2. «ΔημήτÏης ΜητÏόπουλος – Ο Ï€ÏωτοποÏιακός συνθÎτης» με την υψίφωνο Αγγελική ΚαθαÏίου και τον πιανίστα ΘοδωÏή Τζοβανάκη Îκδοση του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, του ΧοÏοθεάτÏου «ΑÎναον» και της Γενναδείου Βιβλιοθήκης.
3. Δίσκος με ÎÏγα του Γιάννη Α. Παπαϊωάννου με την υψίφωνο ΜυÏÏ„ÏŽ Παπαθανασίου, τον τσελλίστα Κωστή ΘÎο, τον πιανίστα Κώστα ΧάÏδα και το μουσικό σÏνολο «dissonArt ensemble» υπό την διεÏθυνση του ΒλαδίμηÏου Συμεωνίδη, Îκδοση της εταιÏείας NAXOS, Îκδοση 2013.
4. ΓιώÏγος ΚοντογιώÏγος: De Profundis – μουσική για κουαÏÏ„Îτο εγχόÏδων, Îκδοση της εταιÏείας NAXOS, 2013
5. «Liebesgeschenke», μελωδίες των Λίστ και ΡίχαÏντ ΣτÏάους με τον τενόÏο Mario Zeffiri και τον πιανίστα Manuel Lange, Îκδοση της εταιÏείας PRESTIGE CLASSICS της ΒιÎννης.
6. Ιωσήφ ΒαλÎÏ„: «Ανάποδο πεντάλ – πιανιστικό ταξίδι σε μια ποιητική ιδÎα της Έλενας ΚυÏίτση, Irida 2012
ΑπονÎμεται: «Liebesgeschenke», μελωδίες των Λίστ και ΡίχαÏντ ΣτÏάους με τον τενόÏο Mario Zeffiri και τον πιανίστα Manuel Lange, Îκδοση της εταιÏείας PRESTIGE CLASSICS της ΒιÎννης, για την ποιότητα των εκτελÎσεων, που καταδεικνÏουν υψηλό επίπεδο υπηÏÎτησης του δυσχεÏοÏÏ‚ είδους της Îντεχνης μελωδίας από Îναν διεθνώς διακεκÏιμÎνο Έλληνα λυÏικό καλλιτÎχνη ποικίλων ευαισθησιών και ενδιαφεÏόντων.
Έπαινος:
Δίσκος με ÎÏγα του Γιάννη Α. Παπαϊωάννου με την υψίφωνο ΜυÏÏ„ÏŽ Παπαθανασίου, τον τσελλίστα Κωστή ΘÎο, τον πιανίστα Κώστα ΧάÏδα και το μουσικό σÏνολο «dissonArt ensemble» υπό την διεÏθυνση του ΒλαδίμηÏου Συμεωνίδη, Îκδοση της εταιÏείας NAXOS, Îκδοση 2013, για την ιδιαίτεÏα Ï€ÏοσεγμÎνη επιλογή και εÏμηνεία των ÎÏγων ενός ÏƒÎ·Î¼Î±Î½Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Î´Î±ÏƒÎºÎ¬Î»Î¿Ï… και μουσουÏγοÏ, καθώς και για την τεχνικά ανεπίληπτη ηχογÏάφηση.
Ε) ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ÎΕΟ Ή ΠΡΩΤΟΕΜΦΑÎΙΖΟΜΕÎΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧÎΗ
1. Ο κλαÏινετίστας ΔιονÏσης ΓÏαμμÎνος για την κοινή του εμφάνιση με το «Quatuor Voce» της 14ης/05/2014 στο πλαίσιο του κÏκλου «ΑνατÎλλοντες αστÎÏες» του ΜεγάÏου Μουσικής Αθηνών και ÎÏγα ΘεόδωÏου Αντωνίου και Βόλφγκανγκ ΑμαντÎους ΜότσαÏÏ„.
3. Η υψίφωνος ΧÏιστίνα Πουλίτση για την εÏμηνεία της Τζίλντα στην αναβίωση της όπεÏας του Î’ÎÏντι «ΡιγκολÎττο» από την Εθνική ΛυÏική Σκηνή στο ÎœÎγαÏο Μουσικής Αθηνών (8/12/2013).
4. Η υψίφωνος Φανή ΑντωνÎλου για τη συμμετοχή της στην παÏουσίαση του οÏατοÏίου «Μεσσίας» του Χαίντελ από την ΚÏατική ΟÏχήστÏα Αθηνών υπό τον ΜάÏκελλο ΧÏυσικόπουλο (15/12/2013).
ΑπονÎμεται:
1. Ο κλαÏινετίστας ΔιονÏσης ΓÏαμμÎνος για την εξαιÏετική κοινή του εμφάνιση με το «Quatuor Voce» της 14ης/05/2014 στο πλαίσιο του κÏκλου «ΑνατÎλλοντες αστÎÏες» του ΜεγάÏου Μουσικής Αθηνών σε ÎÏγα Βόλφγκανγκ ΑμαντÎους ΜότσαÏÏ„ και ΘεόδωÏου Αντωνίου, ιδία δε για την ήδη ανεπτυγμÎνη τεχνική του και τη μουσικότητα της εÏμηνείας του.
2. Η υψίφωνος ΧÏιστίνα Πουλίτση για την απÏόσμενη συνολική ποιότητα της εÏμηνείας της στον εξαιÏετικά απαιτητικό Ïόλο της Τζίλντα στην αναβίωση της όπεÏας του Î’ÎÏντι «ΡιγκολÎττο» από την Εθνική ΛυÏική Σκηνή στο ÎœÎγαÏο Μουσικής Αθηνών (8/12/2013).
Έπαινος:
Η υψίφωνος Φανή ΑντωνÎλου για τη συμμετοχή της στην παÏουσίαση του οÏατοÏίου «Μεσσίας» του Χαίντελ από την ΚÏατική ΟÏχήστÏα Αθηνών υπό τον ΜάÏκελλο ΧÏυσικόπουλο (15/12/2013).
ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΡΙΤΙΚΩΠΘΕΑΤΡΟΥ ΚΑΙ ΧΟΡΟΥ 2014
Α) ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟΥ
Στον σπουδαίο ηθοποιό Κώστα Γαλανάκη, ακοÏÏαστο και αειθαλή, για την διαÏκή, επί μισόν αιώνα, χωÏίς κενά, θητεία του, αποκλειστικά στο ποιοτικό θÎατÏο, επί της ευκαιÏίας της ενσάÏκωσης, με Ï„Ïόπο ιδανικό, του Ïόλου του «ΚÏαπ» στον μονόλογο «Εκείνη τη φοÏά… Η τελευταία μαγνητοταινία του ΚÏαπ» του Σάμιουελ ΜπÎκετ στο ΘÎατÏο ΡοÎÏ‚, σε σκηνοθεσία Îίκου Πασχίδη.
Β) ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ
1. Ιωσήφ Βιβιλάκης για την μελÎτη «Το κήÏυγμα ως performance. Εκκλησιαστική ÏητοÏική και θεατÏική Ï„Îχνη μετά το Βυζάντιο», εκδόσεις ΑÏμός, 2013.
2. ΣταυÏοÏλα Γ. ΤσοÏÏ€Ïου για το βιβλίο της «'Αμλετ-William Shakespeare-Κοσμάς Πολίτης», εκδόσεις ÎεφÎλη, 2014.
ΑπονÎμεται στον Ιωσήφ Βιβιλάκης για την μελÎτη «Το κήÏυγμα ως performance. Εκκλησιαστική ÏητοÏική και θεατÏική Ï„Îχνη μετά το Βυζάντιο», εκδόσεις ΑÏμός, 2013, σÏγγÏαμμα το οποίο το οποίο παÏÎχει Îναυσμα για πεÏαιτÎÏω εμβάθυνση όσον αφοÏά στην σÏνδεση υπόκÏισης και θεολογικής Ï€Ïακτικής.
Έπαινος:
ΣταυÏοÏλα Γ. ΤσοÏÏ€Ïου για το βιβλίο της «'Αμλετ-William Shakespeare-Κοσμάς Πολίτης», εκδόσεις ÎεφÎλη, 2014, ιδία δε για την ενδελεχή ÎÏευνα θεατÏικοÏ, Ï†Î¹Î»Î¿Î»Î¿Î³Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ±Î¹ Î»Î¿Î³Î¿Ï„ÎµÏ‡Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ½Î´Î¹Î±Ï†ÎÏοντος με αφοÏμή την μετάφÏαση του Κοσμά Πολίτη για τον «'Αμλετ» του ΣαίξπηÏ.
Γ) ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΔΙΕΘÎΟΥΣ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟΥ
1. ΧÏυσοÏλα Διαβάτη για τον Ïόλο της ηλικιωμÎνης γυναίκας στο ÎÏγο «ΔÏο γυναίκες χοÏεÏουν» του ΖουζÎÏ€ ΜαÏία ΜπενÎÏ„ ι ΖουÏνÎÏ„, στο ΘÎατÏο Ιλίσια Βολανάκης, σε σκηνοθεσία Τάσου ΙοÏδανίδη.
2. Ομάδα kontakt^ensemble για το ÎÏγο «ΟικογενειακÎÏ‚ ΙστοÏίες» της Μπιλιάνα ΣεÏμπλιάνοβιτς σε σκηνοθεσία ΣμαÏÏŽÏ‚ Πλατιώτη, στο ΘÎατÏο Επί Κολωνώ – Σκηνή ΦουαγιÎ, 2014.
3. Θάλεια Ματίκα ως νεαÏή γυναίκα στο ÎÏγο «ΔÏο γυναίκες χοÏεÏουν» του ΖουζÎÏ€ ΜαÏία ΜπενÎÏ„ ι ΖουÏνÎÏ„, στο ΘÎατÏο Ιλίσια Βολανάκης, σε σκηνοθεσία Τάσου ΙοÏδανίδη.
ΑπονÎμεται στις ΧÏυσοÏλα Διαβάτη και Θάλεια Ματίκα για το κυÏιολεκτικό Ïεσιτάλ υποκÏιτικής στους Ïόλους της ηλικιωμÎνης και της νεαÏής γυναίκας αντιστοίχως που μας παÏÎδωσαν στο ÎÏγο «ΔÏο γυναίκες χοÏεÏουν» του ΖουζÎÏ€ ΜαÏία ΜπενÎÏ„ ι ΖουÏνÎÏ„, στο ΘÎατÏο Ιλίσια Βολανάκης, σε σκηνοθεσία Τάσου ΙοÏδανίδη.
Η ΧÏυσοÏλα Διαβάτη ήταν παÏοÏσα στην εκδήλωση, αλλά δεν παÏÎλαβε το βÏαβείο της.
Δ) ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ÎΕΟ Ή ΠΡΩΤΟΕΜΦΑÎΙΖΟΜΕÎΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧÎΗ
1. ΟÏÎστης ΚαÏÏδας ως φωτογÏάφος στο δÏάμα «EKEINH/ELLE: άσε με να σε βγάλω μια φωτογÏαφία» του Ζαν ΖενÎ, που παίχτηκε στο ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑÎÎΗΣ, σε σκηνοθεσία Γιάννη ΣκουÏλÎτη.
2. ΑλεξάνδÏα Τσοτανίδου ως «ÎαντÎζντα» στο ÎÏγο «ΟικογενειακÎÏ‚ ΙστοÏίες» της Μπιλιάνα ΣεÏμπλιάνοβιτς, που παÏουσιάσθηκε στο ΘÎατÏο Επί Κολωνώ-Σκηνή ΦουαγιΠσε σκηνοθεσία ΣμαÏÏŽÏ‚ Πλατιώτη.
3. ΧάÏης Χιώτης ως «Ουίλιαμ» στο ÎÏγο «ΑλεποÏδες» της Îτον Κινγκ, στην ΚεντÏική Σκηνή του ΘεάτÏου Επί Κολωνώ, σε σκηνοθεσία ΕλÎνης Σκότη.
4. Ομάδα Ubuntu στην σάτιÏα «Διαβολιάδα» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, που παÏουσιάσθηκε στον χώÏο BIOS Main, σε σκηνοθεσία Ελεάνας Τσίχλη.
ΑπονÎμεται στην ομάδα Ομάδα Ubuntu για την παÏουσίαση της σάτιÏας «Διαβολιάδα» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ στον χώÏο BIOS Main, σε σκηνοθεσία Ελεάνας Τσίχλη, ιδία δε για το ξÎφÏενο συλλογικό κÎφι της ομάδας που Ï€ÎÏασε στην πλατεία, μεταφÎÏοντας τη σουÏεαλιστική «Διαβολιάδα» από την μετεπαναστατική Ρωσία του 1921 στη σκηνή της σημεÏινής υπό πτώχευση Ελλάδας.
Έπαινος:
ΧάÏης Χιώτης ως «Ουίλιαμ» στο ÎÏγο «ΑλεποÏδες» της Îτον Κινγκ, στην ΚεντÏική Σκηνή του ΘεάτÏου Επί Κολωνώ, σε σκηνοθεσία ΕλÎνης Σκότη, ιδία δε για τον δημιουÏγικό Ï„Ïόπο με τον οποίο φωτίζει το εσώτεÏο σκότος του επιδεÏμικά διαφωτισμÎνου ανθÏώπου.
Ε) ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ
1. ΕλÎνη ΜποÏκλη για τον Ïόλο της Ιόλης στην Ï„Ïαγωδία «ΤÏαχίνιαι» του ΣοφοκλÎους, στο ΑÏχαίο ΘÎατÏο της ΕπιδαÏÏου, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου.
2. Σάκης Ρουβάς για το μÎÏος του ΔιονÏσου στην Ï„Ïαγωδία «Βάκχαι» του ΕυÏιπίδου στο ΘÎατÏο Î’Ïάχων «Μελίνα ΜεÏκοÏÏη», σε σκηνοθεσία ΔημήτÏη Λιγνάδη.
3. ΜάÏθα ΦÏιντζήλα για την σκηνοθεσία της Ï„Ïαγωδίας «Βάκχαι» του ΕυÏιπίδου στο Παλαιό ΕλαιουÏγείο Ελευσίνας.
ΑπονÎμεται στο Σάκη Ρουβά για το μÎÏος του ΔιονÏσου στην Ï„Ïαγωδία «Βάκχαι» του ΕυÏιπίδου, Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¬Î»Î»Ï‰Î½ στο πλαίσιο των Φεστιβάλ Φιλίππων & Θάσου και Αθηνών & ΕπιδαÏÏου, καθώς και στο ΘÎατÏο Î’Ïάχων «Μελίνα ΜεÏκοÏÏη», επειδή, σε μιαν εποχή όπου πληθαίνουν τα κÏοÏσματα «εκσυγχÏονιστικής» κακοποίησης της αÏχαιοελληνικής Ï„Ïαγωδίας, η οποία είναι από μόνη της αÏκοÏντως «μοντÎÏνα» ώστε να μην Îχει ανάγκη από επίδοξους «εκμοντεÏνιστÎς», ο Σάκης Ρουβάς, με την σκηνοθετική καθοδήγηση του ΔημήτÏη Λιγνάδη, Îδωσε τον Θεό Διόνυσο, σε μιαν εκ βαθÎων Ï€ÏοσÎγγιση, με Ï„Ïόπο ευθÏ, άμεσο, Ïευστό και χειÏοπιαστό, σαν από πνεÏμα και Ïλη, γη, νεÏÏŒ, αÎÏα και φωτιά, Îναν πάντοτε «εÏχόμενο» ελληνικό θεό - χοÏευτή, φωτεινό και σκοτεινό συγχÏόνως, αιώνιο και σÏγχÏονο, παÏόντα στις χαÏÎÏ‚ και στις λÏπες μας, στους θÏιάμβους και στις απώλειες.
ΣΤ) ΒΡΑΒΕΙΟ ΧΟΡΟΥ
ΧοÏευτική ομάδα «κι όμΩς ΚΙÎΕΙΤΑΙ» για την παÏάσταση «Το σωματίδιο του ΘεοÏ», βασισμÎνη σε κείμενα του ΧαÎνη Δ. Αποστολάκη, στο ΊδÏυμα Μιχάλη Κακογιάννη, μια απÏόσμενη ματιά στο εγχείÏημα του CERN, Îνα ÎÏγο συνθετικό, επίκαιÏο, καλοστημÎνο, σε συναÏπαστική εκτÎλεση από τους χοÏευτÎÏ‚ – ακÏοβάτες στο ΊδÏυμα Μιχάλη Κακογιάννη.
Express.gr
Με το Î’Ïαβείο Σκηνοθεσίας «ΚάÏολος Κουν» τιμήθηκε ο Îίκος ΚαÏαθάνος για τη σκηνοθεσία του δÏÎ±Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ¹Î´Ï…Î»Î»Î¯Î¿Ï… «Γκόλφω» του ΣπυÏίδωνα ΠεÏεσιάδη, το οποίο παÏουσιάστηκε στη Σκηνή «ΜαÏίκα ΚοτοποÏλη- Rex» του Î•Î¸Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î˜ÎµÎ¬Ï„Ïου.
Η κÏιτική επιτÏοπή Ï„Î¿Ï Î±Ï€Îνειμε το βÏαβείο για «τη γόνιμη αναμÎÏ„Ïησή του με Îναν δÏσκολο δÏαματουÏγικό αντίπαλο, αναδεικνÏοντας με σημεÏινοÏÏ‚ ÏŒÏους, εξπÏεσιονιστικά, την ποίηση Î±Ï…Ï„Î¿Ï Ï„Î¿Ï… Ï€Î±Î»Î¹Î¿Ï "δÏÎ±Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ¹Î´Ï…Î»Î»Î¯Î¿Ï…" ως Îνα συλλογικό μοιÏολόι».
Η ΜαÏίνα Ασλάνογλου κÎÏδισε το Î’Ïαβείο Κουν Γυναικείας ΕÏμηνείας επειδή «υποδÏθηκε με Ï„Ïόπο σφαιÏικό το σÏνθετο Ï€Ïόσωπο, Ïεαλιστικό και ονειÏικό, της νÎας Ελληνίδας, σε δÏο ÎÏγα του Ιάκωβου ΚαμπανÎλλη, στη "Γειτονιά των ΑγγÎλων" όπου κÏάτησε Ï€Î¿Î»Ï Î´Ï…Î½Î±Ï„Î¬ τον γήινο Ï€Ïωταγωνιστικό Ïόλο της ΞÎνιας (Εθνικό ΘÎατÏο, σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου), και στο "Μεγάλο μας ΤσίÏκο" (ΚΘΒΕ, σκηνοθεσία ΣωτήÏη Χατζάκη), όπου Îδωσε ζωή, με Ï„Ïόπο μοναδικό και ανεπανάληπτο, στο θÏυλικό πια, "Ρωμιάκι", σÏμβολο των καημών του Î»Î±Î¿Ï Î¼Î±Ï‚Â».
Το Î’Ïαβείο ΔÏαματουÏγίας Î•Î»Î»Î·Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎˆÏγου απονÎμήθηκε στον Γιάννη ΚαλαβÏιανό για το ÎÏγο «Γιοι και ΚόÏες, μία παÏάσταση για την αναζήτηση της ευτυχίας» που Ï€ÏωτοπαÏουσιάστηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2012, σε σκηνοθεσία του ίδιου. Η κÏιτική επιτÏοπή Ï„Î¿Ï Îδωσε το βÏαβείο για «τη δÏναμη και τη γνησιότητα που απÎπνεε αυτό το "σκηνικό ντοκιμαντÎÏ" αναδεικνÏοντας όχι μόνο το βίωμα των ανθÏώπων στο φόντο της μεγάλης ΙστοÏίας της Ελλάδας τον τελευταίο αιώνα, αλλά και την Ï€Ïοσωπική εμπλοκή των νÎων ηθοποιών μ'Α αυτό το ιστοÏικό παÏελθόν».
Στα Î’Ïαβεία ΚÏιτικών ΘεάτÏου και ΧοÏοÏ, η επιτÏοπή απÎνειμε τιμητική διάκÏιση διεθνοÏÏ‚ θεατÏÎ¹ÎºÎ¿Ï ÏεπεÏτοÏίου στη ΧÏυσοÏλα Διαβάτη και τη Θάλεια Ματίκα για το «κυÏιολεκτικό Ïεσιτάλ υποκÏιτικής στους Ïόλους της ηλικιωμÎνης και της νεαÏής γυναίκας, αντιστοίχως, που μάς παÏÎδωσαν στο ÎÏγο "ΔÏο γυναίκες χοÏεÏουν" του ΖουζÎÏ€ ΜαÏία ΜπενÎÏ„ ι ΖουÏνÎÏ„, στο ΘÎατÏο Ιλίσια Βολανάκης, σε σκηνοθεσία Τάσου ΙοÏδανίδη.
Η ΧÏυσοÏλα Διαβάτη ήταν παÏοÏσα στην εκδήλωση, αλλά αÏνήθηκε να παÏαλάβει το βÏαβείο της. «Το δÎχομαι το βÏαβείο μόνο γιατί το αξίζω. Αλλά θα μετανιώσετε που ανÎβηκα εδώ πάνω. Τα τελευταία χÏόνια στο θÎατÏο Îχει τελειώσει η αξιοκÏατία, Î±Ï†Î¿Ï ÏŒÎ»Î¿Î¹ γίνανε το ίδιο. Όσοι γίνανε ηθοποιοί θα Ï€ÏÎπει να ξÎÏουν τι κουβαλάει αυτή η λÎξη: πόνο, μόχθο και θείο ταλÎντο. ΠαÏόλα αυτά εδώ γίνεται της κακομοίÏας... Θα ÎÏ€Ïεπε να υπάÏχει αστυνομία θεάτÏου. ΣταÏ, μοντÎλα, ωÏαίοι, ωÏαίες, κάνουν θÎατÏο κι όλα είχαν αÏχίσει από τότε που η Μελίνα ΜεÏκοÏÏη απελευθÎÏωσε το επάγγελμα. Δεν μποÏοÏν να γίνονται όλοι ηθοποιοί. Δεν το δÎχομαι αυτό.... Ο Κουν, που τον ήξεÏα Ï€Ïοσωπικά, δεν τα πίστευε τα βÏαβεία. Τα κοÏόιδευε και θÏμωνε όταν τον βÏάβευαν.... Με πονάει το θÎατÏο. Έχουμε καταθÎσει σάÏκα κι αίμα. Την εποχή που αÏχίσαμε δεν υπήÏχε οÏτε ο ελληνικός κινηματογÏάφος. Δεν αÏχίσαμε για να γίνουμε σταÏ.... Γι' αυτό και δεν δÎχομαι τη διάκÏιση, γιατί Îτσι θα αναβαθμίσω Îναν θεσμό που δεν τον πιστεÏω» δήλωσε η ηθοποιός, από τη σκηνή της Αίθουσας «ΧÏήστος ΛαμπÏάκης».
ΑντιδÏάσεις, αυτήν τη φοÏά από το κοινό, Ï€Ïοκάλεσε και η απόνομή του Î’Ïαβείου ΑÏχαίου ΔÏάματος με το άκουσμα του ονόματος του Σάκη Ρουβά. Η κÏιτική επιτÏοπή Ï„Î¿Ï Î±Ï€Îνειμε το βÏαβείο για το μÎÏος του ΔιονÏσου στην Ï„Ïαγωδία «Βάκχαι» του ΕυÏιπίδη (που παÏουσιάστηκε Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¬Î»Î»Ï‰Î½ στο πλαίσιο των Φεστιβάλ Φιλίππων & Θάσου και Αθηνών & ΕπιδαÏÏου, καθώς και στο ΘÎατÏο Î’Ïάχων «Μελίνα ΜεÏκοÏÏη»), επειδή, «σε μιαν εποχή όπου πληθαίνουν τα κÏοÏσματα "εκσυγχÏονιστικής" κακοποίησης της αÏχαιοελληνικής Ï„Ïαγωδίας, η οποία είναι από μόνη της αÏκοÏντως "μοντÎÏνα" ώστε να μην Îχει ανάγκη από επίδοξους "εκμοντεÏνιστÎÏ‚", ο Σάκης Ρουβάς, με τη σκηνοθετική καθοδήγηση του ΔημήτÏη Λιγνάδη, Îδωσε τον Θεό Διόνυσο, σε μιαν εκ βαθÎων Ï€ÏοσÎγγιση, με Ï„Ïόπο ευθÏ, άμεσο, Ïευστό και χειÏοπιαστό, σαν από πνεÏμα και Ïλη, γη, νεÏÏŒ, αÎÏα και φωτιά, Îναν πάντοτε "εÏχόμενο" ελληνικό θεό- χοÏευτή, φωτεινό και σκοτεινό συγχÏόνως, αιώνιο και σÏγχÏονο, παÏόντα στις χαÏÎÏ‚ και στις λÏπες μας, στους θÏιάμβους και στις απώλειες».
ΦανεÏά ψÏχÏαιμος ο δημοφιλής εÏμηνευτής, όταν ανÎβηκε στη σκηνή να παÏαλάβει το βÏαβείο είπε: «Είμαι Îνας νÎος άνθÏωπος που ονειÏεÏεται και θÎλει να κάνει τα όνειÏά του Ï€Ïαγματικότητα. Και αυτό δεν θα μποÏοÏσε να μου το στεÏήσει κανείς. ΕπÎλεξα τον δÏόμο του θεάτÏου και της μουσικής». Όταν Ïωτήθηκε από μία κυÏία από το κοινό «με τι εφόδια θα το κάνει αυτό» εκείνος απάντησε: «Με την ψυχή μου! Η ψυχή και η καÏδιά των ανθÏώπων δεν χÏειάζονται διπλώματα. Και καμία "αστυνομία θεάτÏου" δεν θα μποÏοÏσε να με σταματήσει να Ï€Ïαγματοποιήσω τα όνειÏά μου. Οι γονείς μου ήταν εÏασιτÎχνες ηθοποιοί στην ΚÎÏκυÏα. Θυμάμαι από τα επτά μου χÏόνια, να βÏίσκομαι σε μικÏά θÎατÏα, τα οποία μÏÏιζαν σκόνη και μοÏχλα. Εκεί Ï€Ïωτοπάτησα το θεατÏικό σανίδι. Όταν σε μία παÏάσταση χÏειάστηκε να υποδυθώ τον Ïόλο ενός παιδιοÏ. Δεν θα ξεχάσω ποτΠτο συναίσθημα που Îνιωσα όταν είδα τον κόσμο να χειÏοκÏοτεί από την πλατεία. Δεν χÏειάζεται κανÎνα δίπλωμα για να Ï€ÏοσφÎÏεις στον κόσμο αυτή την ψυχική ανάταση που θα μποÏοÏσε να νιώσει κάποιος όταν μοιÏάζεσαι τον εαυτό σου μαζί του». Εν συνεχεία, ευχαÏίστησε τον ΔημήτÏη Λιγνάδη που τον «μÏησε στον χώÏο της αÏχαίας Ï„Ïαγωδίας», την οικογÎνειά του και όλους όσους βÏίσκονται δίπλα του όλα αυτά τα χÏόνια.
Την τιμητική διάκÏιση σε νÎο- Ï€Ïωτοεμφανιζόμενο καλλιτÎχνη απÎσπασε η Ομάδα Ubuntu για τη «μεταφοÏά της σάτιÏας "Διαβολιάδα" του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ από τη μετεπαναστατική Ρωσία του 1921 στη σκηνή της σημεÏινής υπό πτώχευση Ελλάδας». Η παÏάσταση ανÎβηκε στον χώÏο BIOS Main, σε σκηνοθεσία Ελεάνας Τσίχλη, τη σεζόν 2013- 2014.
Μεγάλο Î’Ïαβείο ΘεάτÏου δόθηκε στον σπουδαίο ηθοποιό Κώστα Γαλανάκη, ακοÏÏαστο και αειθαλή, για «τη διαÏκή, επί μισόν αιώνα, χωÏίς κενά, θητεία του, αποκλειστικά στο ποιοτικό θÎατÏο, επί της ευκαιÏίας της ενσάÏκωσης, με Ï„Ïόπο ιδανικό, του Ïόλου του "ΚÏαπ" στον μονόλογο "Εκείνη τη φοÏά… Η τελευταία μαγνητοταινία του ΚÏαπ" του Σάμιουελ ΜπÎκετ στο ΘÎατÏο ΡοÎÏ‚, σε σκηνοθεσία Îίκου Πασχίδη».
Ο Κώστας Γαλανάκης αφιÎÏωσε το βÏαβείο στο σπουδαίο δάσκαλό του ΔημήτÏη ΡοντήÏη, από τον όποιο Îμαθε το αλφαβητάÏι του θεάτÏου. «Δεν θα ξεχάσω ποτΠτην αγάπη, τη ζÎση και το δόσιμό του για τους μαθητÎÏ‚ του» δήλωσε ο ηθοποιός. Ακόμη, τιμητική διάκÏιση απονεμήθηκε και στον Ιωσήφ Βιβιλάκη για τη μελÎτη «Το κήÏυγμα ως performance. Εκκλησιαστική ÏητοÏική και θεατÏική Ï„Îχνη μετά το Βυζάντιο» (εκδόσεις ΑÏμός, 2013), σÏγγÏαμμα το οποίο- κατά την κÏιτική επιτÏοπή- παÏÎχει Îναυσμα για πεÏαιτÎÏω εμβάθυνση όσον αφοÏά την σÏνδεση υπόκÏισης και θεολογικής Ï€Ïακτικής.
Το Î’Ïαβείο ΧοÏÎ¿Ï Î±Ï€Îσπασε η χοÏευτική ομάδα «κι όμΩς ΚΙÎΕΙΤΑΙ» για την παÏάσταση «Το σωματίδιο του ΘεοÏ» βασισμÎνη σε κείμενα του ΧαÎνη Δ. Αποστολάκη, «μία απÏόσμενη ματιά στο εγχείÏημα του CERN, Îνα ÎÏγο συνθετικό, επίκαιÏο, καλοστημÎνο, σε συναÏπαστική εκτÎλεση από τους χοÏευτÎÏ‚- ακÏοβάτες στο ΊδÏυμα Μιχάλη Κακογιάννη».
Με το μεγάλο Î’Ïαβείο Μουσικής τιμήθηκε ο βαÏÏτονος, Τάσης ΧÏιστογιαννόπουλος, για τις εμφανίσεις του ως σολίστ συναυλίας της ΚÏατικής ΟÏχήστÏας Αθηνών, με τις μελωδίες που συνÎθεσαν ο Ζακ ΙμπÎÏ ÎºÎ±Î¹ ο ΜωÏίς ΡαβÎλ για την ταινία «Δον Κιχώτης» του Πάμπστ, σε μουσική διεÏθυνση Χάιμε ΜαÏτίν (12/10/2012), στην όπεÏα του Î’ÎÏντι «Μάκβεθ», σε παÏαγωγή της Εθνικής ΛυÏικής Σκηνής στο ÎœÎγαÏο Μουσικής Αθηνών (18, 22, 24, 26/1/2014), καθώς και για την ατομική συναυλιακή εμφάνισή του στις 26/02/2014 με μελωδίες από τον κÏκλο «Des Knaben Wunderhorn» του ΓκοÏσταφ ΜάλεÏ, μαζί με την υψίφωνο ΛÎνια ΖαφειÏοποÏλου και τη συνοδεία στο πιάνο του Θανάση Αποστολόπουλου, αλλά και για «την εν γÎνει πολυδιάστατη σταδιοδÏομία του που καταδεικνÏει καλλιτεχνική ωÏιμότητα, καλλιÎπεια εκφοÏάς και υφολογική διαφοÏοποίηση των εÏμηνειών του».
Στην εκδήλωση, η οποία διήÏκησε πεÏισσότεÏο από δÏο ÏŽÏες, απονεμήθηκαν, επίσης, διακÏίσεις και Îπαινοι σε καλλιτÎχνες που ξεχώÏισαν τη χÏονιά που Ï€ÎÏασε.
Την τελετή παÏουσίασαν ο κÏιτικός χοÏÎ¿Ï Ï„Î·Ï‚ «ΚΑΘΗΜΕΡΙÎΗΣ» και συνεÏγάτης του Γ' Î ÏογÏάμματος της ÎΕΡΙΤ, ΑνδÏÎας Ρικάκης και ο Ï€ÏόεδÏος της Ένωσης, ΚυÏιάκος Λουκάκος, κÏιτικός μουσικής της «ΑΥΓΗΣ» με μακÏά θητεία και ο ίδιος στο Γ' Î ÏόγÏαμμα της ΕΡΤ. Όπως ανÎφεÏαν οι ίδιοι στη διάÏκεια της εκδήλωσης, ο αναγνωÏισμÎνος θεσμός των Î’Ïαβείων ΚÏιτικών ΘεάτÏου και Μουσικής αγκαλιάζει όλες τις κατηγοÏίες της ελληνικής λόγιας δÏαστηÏιότητας σε αυτά τα δÏο κεντÏικά παÏαστατικά αντικείμενα, αλλά και τα επιστημονικά παÏακολουθήματά τους, τη θεατÏολογική και μουσικολογική επιστήμη. Εξάλλου, σε εναÏμόνιση με τον διεπιστημονικό χαÏακτήÏα της κÏιτικής των παÏαστατικών τεχνών, όπως αυτός σηματοδοτήθηκε κατά το Ï€Ïόσφατο 27ο ΣυνÎδÏιο της ΔιεθνοÏÏ‚ Ένωσης στο Πεκίνο, η Ένωση Ελλήνων ΘεατÏικών και Μουσικών ΚÏιτικών εμπλουτίζει από φÎτος πιλοτικά την κατηγοÏία του θεάτÏου και με το αντικείμενο του χοÏοÏ.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕπιτÏοπή ΘεάτÏου και ΧοÏÎ¿Ï Î´Î¹Î±Î¼Î¿Ïφώθηκε εφÎτος με συμμετÎχοντες τους ΛÎανδÏο Πολενάκη (Ï€ÏόεδÏο), Όλγα ΜοσχοχωÏίτου, Κωστή Δ. Μπίτσιο, Καλλιόπη Ραπανάκη και ΜίÏκα ΨαÏοποÏλου, ενώ η ΕπιτÏοπή Μουσικής συστάθηκε από τους ΚυÏιάκο Λουκάκο (Ï€ÏόεδÏο), Αθανάσιο Βαβλίδα, Σοφία Θεοφάνους, ΓιώÏγο Λεωτσάκο και Θωμά Ταμβάκο. Εκτός διαδικασίας, «ειδική διάκÏιση συνολικής Ï€ÏοσφοÏάς» απονεμήθηκε στον 94χÏονο λογοτÎχνη και θεατÏικό κÏιτικό Μανώλη Î Ïάτσικα (Παπαδόπουλο) για τη συνολική Ï€ÏοσφοÏά του στην Ένωση Ελλήνων ΘεατÏικών και Μουσικών ΚÏιτικών, που επί δεκαετίες τίμησε με την αφοσίωση και την ανιδιοτελή και συνεπή συμμετοχή του.
Το σÏμβολο για τα Î’Ïαβεία ΘεάτÏου και Μουσικής είναι επίχÏυσο ακÏιβÎÏ‚ αντίγÏαφο στεφάνου, που ανακαλÏφθηκε σε βασιλικό τάφο της Αττικής Ελληνιστικής Εποχής και φυλάσσεται στο Μουσείο Μπενάκη. Το βασικό σÏμβολο των Î’Ïαβείων ΚαÏόλου Κουν είναι αντίγÏαφο του «Ήλιου», το οποίο φιλοτÎχνησε ο ζωγÏάφος Διαμαντής Διαμαντόπουλος για τις ανάγκες της σκηνοθεσίας της «'Αλκηστις» του ΕυÏιπίδη, που υπήÏξε και το Ï€Ïώτο αÏχαιοελληνικό ÎÏγο που σκηνοθÎτησε ο ΚάÏολος Κουν.
Αναλυτικά τα βÏαβεία Îχουν ως εξής:
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΥÎΟΛΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ
Στον Μανώλη Î Ïάτσικα (Παπαδόπουλο), παλαίμαχο αλλά πάντοτε ενεÏγό λογοτÎχνη και κÏιτικό ΘεάτÏου για την συνολική Ï€ÏοσφοÏά του στην Ένωση Ελλήνων ΘεατÏικών και Μουσικών ΚÏιτικών που επί δεκαετίες τίμησε με την αφοσίωση και την ανιδιοτελή και συνεπή συμμετοχή του, παλαιό Αθηναίο και αδιαλείπτως παÏόντα στη ζωή και στις διαδικασίες μας παÏά την από χÏόνων διαμονή του στην ΠάτÏα, με Ï€Ïοσήλωση στο Σωματείο μας που ο ίδιος Ï€Ïοσονόμασε «ΜικÏή Ακαδημία».
ΒΡΑΒΕΙΑ «ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥλ 2014
ΒΡΑΒΕΙΟ «ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥλ ΣΚΗÎΟΘΕΣΙΑΣ ΕΛΛΗÎΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
1. Γιάννης ΚαλαβÏιανός για την σκηνοθεσία του ÎÏγου «Γιοι και ΚόÏες, μια παÏάσταση για την αναζήτηση της ευτυχίας» που ÎγÏαψε ο ίδιος, παÏουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών 2012 και επαναλήφθηκε στο ΘÎατÏο BIOS και στο ΘÎατÏο του ÎÎου Κόσμου.
2. Îίκος ΚαÏαθάνος για την σκηνοθεσία του δÏÎ±Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ¹Î´Ï…Î»Î»Î¯Î¿Ï… «Γκόλφω» του ΣπυÏίδωνα ΠεÏεσιάδη, που παÏουσιάστηκε στη Σκηνή «ΜαÏίκα ΚοτοποÏλη –Rex» του Î•Î¸Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î˜ÎµÎ¬Ï„Ïου.
3. Στάθης Λιβαθινός για την σκηνοθεσία διασκευής του ομηÏÎ¹ÎºÎ¿Ï Îπους «Ιλιάς», που παÏουσιάστηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2013.
Το Î’Ïαβείο απονÎμεται στο Îίκο ΚαÏαθάνο για την σκηνοθεσία του δÏÎ±Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ¹Î´Ï…Î»Î»Î¯Î¿Ï… «Γκόλφω» του ΣπυÏίδωνα ΠεÏεσιάδη, που παÏουσιάστηκε στη Σκηνή «ΜαÏίκα ΚοτοποÏλη –Rex» του Î•Î¸Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î˜ÎµÎ¬Ï„Ïου, ιδία δε για τη γόνιμη αναμÎÏ„Ïηση του σκηνοθÎτη με Îναν δÏσκολο δÏαματουÏγικό αντίπαλο, αναδεικνÏοντας με σημεÏινοÏÏ‚ ÏŒÏους, εξπÏεσιονιστικά, την ποίηση Î±Ï…Ï„Î¿Ï Ï„Î¿Ï… Ï€Î±Î»Î¹Î¿Ï Â«Î´ÏÎ±Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ¹Î´Ï…Î»Î»Î¯Î¿Ï…Â», ως Îνα συλλογικό μοιÏολόι.
ΒΡΑΒΕΙΟ «ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥλ ΕΡΜΗÎΕΙΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΣΕ ΕΛΛΗÎΙΚΟ ΕΡΓΟ
1. ΜαÏίνα Ασλάνογλου για τις εÏμηνείες της σε δÏο ÎÏγα του Ιάκωβου ΚαμπανÎλλη, ως «ΞÎνια» στη «Γειτονιά των ΑγγÎλων», στο Εθνικό ΘÎατÏο, σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου, και ως «Ρωμιάκι» στο «Μεγάλο μας ΤσίÏκο», στο ΚÏατικό ΘÎατÏο ΒοÏείου Ελλάδος, σε σκηνοθεσία ΣωτήÏη Χατζάκη.
2. ΔημήτÏης ΓασπαÏάτος ως «ΓκιλγκαμÎς» στην σκηνική σÏνθεση «ΓκιλγκαμÎς» στο ΘÎατÏο Ρόδα, σε σκηνοθεσία: ΜαÏίας ΠεÏετζή.
3. Ιωάννα Παππά ως «ΜαÏία ΠολυδοÏÏη» στον μονόλογο «Οδός ΠολυδοÏÏη» της ΡοÏλας ΓεωÏγακοποÏλου, στο ΘÎατÏο Βασιλάκου, σε σκηνοθεσία ΘοδωÏή Γκόνη.
4. Γιάννης ΣαÏακατσάνης ως «'ΑÏης» στην μαÏÏη κωμωδία «I will survive» στο ΘÎατÏο Ιλίσια-Βολανάκης, σε σκηνοθεσία του ιδίου.
Το Î’Ïαβείο απονÎμεται στη ΜαÏίνα Ασλάνογλου επειδή υποδÏθηκε με Ï„Ïόπο σφαιÏικό το σÏνθετο Ï€Ïόσωπο, Ïεαλιστικό και ονειÏικό, της νÎας Ελληνίδας, σε δÏο ÎÏγα του Ιάκωβου ΚαμπανÎλλη, στη «Γειτονιά των ΑγγÎλων» όπου κÏάτησε Ï€Î¿Î»Ï Î´Ï…Î½Î±Ï„Î¬ τον γήινο Ï€Ïωταγωνιστικό Ïόλο της ΞÎνιας (Εθνικό ΘÎατÏο, σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου), και στο «Μεγάλο μας ΤσίÏκο» (Κ.Θ.Î’.Ε, σκηνοθεσία ΣωτήÏη Χατζάκη), όπου Îδωσε ζωή, με Ï„Ïόπο μοναδικό και ανεπανάληπτο, στο θÏυλικό πια, «Ρωμιάκι», σÏμβολο των καημών του Î»Î±Î¿Ï Î¼Î±Ï‚.
Έπαινοι :
1. ΔημήτÏης ΓασπαÏάτος για την δυναμική του εÏμηνεία του ως «ΓκιλγκαμÎς» στην ομώνυμη σκηνική σÏνθεση των ΔημήτÏη ΠεÏετζή, ΜαÏίας ΠεÏετζή, και Βασίλη Τσοκόπουλου, στο ΘÎατÏο Ρόδα, σε σκηνοθεσία ΜαÏίας ΠεÏετζή.
2. Γιάννης ΣαÏακατσάνης για την γεμάτη Îνταση και Îξαψη εÏμηνεία του ως «'ΑÏης» στην μαÏÏη κωμωδία «I will survive» των Αντίνοου Αλμπάνη, ΓιώÏγου ΠαπαγεωÏγίου και του ιδίου, την οποία ο καλλιτÎχνης επίσης σκηνοθÎτησε στο ΘÎατÏο Ιλίσια-Βολανάκης.
ΒΡΑΒΕΙΟ «ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥλ ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΑΣ ΕΛΛΗÎΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
1. ΡοÏλα ΓεωÏγακοποÏλου για τον μονόλογο «Οδός ΠολυδοÏÏη», που παÏουσιάστηκε στο ΘÎατÏο Βασιλάκου, σε σκηνοθεσία ΘοδωÏή Γκόνη.
2. Γιάννης ΚαλαβÏιανός για το ÎÏγο «Γιοι και ΚόÏες, μια παÏάσταση για την αναζήτηση της ευτυχίας», που Ï€ÏωτοπαÏουσιάσθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2012, σε σκηνοθεσία του ιδίου.
3. Αναστασία Κουμίδου για την σκηνική σÏνθεση «Capo d'ΑIstria», που παÏουσιάσθηκε στον χώÏο «Beton 7», σε σκηνοθεσία της ίδιας.
Το Î’Ïαβείο απονÎμεται στο Γιάννη ΚαλαβÏιανό για το ÎÏγο «Γιοι και ΚόÏες, μια παÏάσταση για την αναζήτηση της ευτυχίας», που Ï€ÏωτοπαÏουσιάσθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2012, σε σκηνοθεσία του ιδίου, ιδία δε για τη δÏναμη και τη γνησιότητα που απÎπνεε αυτό το «σκηνικό ντοκιμαντÎÏ», αναδεικνÏοντας όχι μόνο το βίωμα των ανθÏώπων στο φόντο της μεγάλης ΙστοÏίας της Ελλάδας τον τελευταίο αιώνα, αλλά και την Ï€Ïοσωπική εμπλοκή των νÎων ηθοποιών μ'Α αυτό το ιστοÏικό παÏελθόν.
Έπαινος:
Αναστασία Κουμίδου για την σκηνική σÏνθεση «Capo d'ΑIstria», που παÏουσιάσθηκε στον χώÏο «Beton 7», σε σκηνοθεσία της ιδίας, επειδή, Îχοντας ως βάση την Ï„Ïαγωδία του Îίκου Καζαντζάκη «ΚαποδίστÏιας» και την Ï€Ïόσφατη Îκδοση σε βιβλίο της αλληλογÏαφίας του ΚαποδίστÏια με την Ελληνίδα αÏιστοκÏάτισσα ΡωξάνδÏα ΣτοÏÏτζα, η δÏαματουÏγός και σκηνοθÎτιδα συνδυάζει τις δÏο πηγÎÏ‚ της δημιουÏγικά, «με λογισμό και με όνειÏο» φωτίζοντας μιαν από τις πιο κÏίσιμες πεÏιόδους της νεοελληνικής ΙστοÏίας.
ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΡΙΤΙΚΩΠΜΟΥΣΙΚΗΣ 2014
Α) ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Τάσης ΧÏιστογιαννόπουλος, βαÏÏτονος, για τις εμφανίσεις του ως σολίστ συναυλίας της ΚÏατικής ΟÏχήστÏας Αθηνών με τις μελωδίες που συνÎθεσαν ο Ζακ ΙμπÎÏ ÎºÎ±Î¹ ο ΜωÏίς ΡαβÎλ για την ταινία «Δον Κιχώτης» του Πάμπστ, σε μουσική διεÏθυνση Χάιμε ΜαÏτίν (12/10/2012), στην όπεÏα του Î’ÎÏντι «Μάκβεθ», σε παÏαγωγή της Εθνικής ΛυÏικής Σκηνής στο ÎœÎγαÏο Μουσικής Αθηνών (18, 22, 24, 26/1/2014), καθώς και για την ατομική συναυλιακή του εμφάνιση της 26ης/02/2014 με μελωδίες από τον κÏκλο «Des Knaben Wunderhorn» του ΓκοÏσταφ ΜάλεÏ, μαζί με την υψίφωνο ΛÎνια ΖαφειÏοποÏλου και με την συνοδεία στο πιάνο του Θανάση Αποστολόπουλου, αλλά και για την εν γÎνει πολυδιάστατη σταδιοδÏομία του που καταδεικνÏει καλλιτεχνική ωÏιμότητα, καλλιÎπεια εκφοÏάς και υφολογική διαφοÏοποίηση των εÏμηνειών του.
Β) ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ
1. ΣτÎλιος ΚουκουναÏάς: «Λαϊκισμός και μουσική, Μπλουζ, Ïοκ, ÏεμπÎτικο – ΤÏεις μυθολογίες. Μια αληθινή, δÏο κάλπικες», εκδόσεις Τήνος 2009.
2. ΜάÏκος ΤσÎτσος: «Η μουσική στη νεότεÏη φιλοσοφία – Από τον Καντ στον ΑντόÏνο», εκδόσεις ΑλεξάνδÏεια 2012.
3. ΧαÏίκλεια Τσοκανή: «Μουσική μανία – Στις απαÏχÎÏ‚ του Î’Î±ÎºÏ‡Î¹ÎºÎ¿Ï Î•Î½Î¸Î¿Ï…ÏƒÎ¹Î±ÏƒÎ¼Î¿Ï», εκδόσεις ΑλεξάνδÏεια 2011.
4. Ιωάννης ΦοÏλιας: «Οι δÏο σονάτες για πιάνο του ΔημήτÏη ΜητÏόπουλου», εκδόσεις ΠαπαγÏηγοÏίου – Îάκα, 2011.
5. «Μανώλης ΚαλομοίÏης – 50 χÏόνια μετά», συλλογικός τόμος σε επιμÎλεια Îίκου ΜαλλιάÏα και ΑλÎξανδÏου ΧαÏκιολάκη, εκδόσεις fagotto books 2013.
ΑπονÎμεται στο ΣτÎλιο ΚουκουναÏά: «Λαϊκισμός και μουσική, Μπλουζ, Ïοκ, ÏεμπÎτικο – ΤÏεις μυθολογίες. Μια αληθινή, δÏο κάλπικες», εκδόσεις Τήνος 2009, ιδία δε για την καυστική και θεμελιωμÎνη άποψη που αναπτÏσσει εν συγκÏίσει με το διηνεκώς παÏόν και δυστυχώς εντεινόμενο φαινόμενο του Î»Î±ÏŠÎºÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï ÏƒÏ„Î·Î½ ελληνική μουσική ζωή, φαινόμενο που την διαπεÏνά με ιδιαίτεÏα εθνικά χαÏακτηÏιστικά και με όχημα ανακÏίβειες και αναλήθειες Î´Î¿Î³Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ±Î¹ ιδιοτÏπως Î¼Ï…Î¸Î¿Î»Î¿Î³Î¹ÎºÎ¿Ï Ï‡Î±ÏακτήÏα.
Έπαινος:
Ιωάννης ΦοÏλιας: «Οι δÏο σονάτες για πιάνο του ΔημήτÏη ΜητÏόπουλου», εκδόσεις ΠαπαγÏηγοÏίου – Îάκα, 2011, επειδή συμβάλλει ουσιαστικά στη Ïιζική επαναξιολόγηση του Î¿Î»Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ…Î½Î¸ÎµÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎÏγου του ΜητÏόπουλου και τον επαναπÏοσδιοÏισμό του ως ενός από τους κοÏυφαίους συνθÎτες μας λόγιας μουσικής δημιουÏγίας.
Γ) ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΟΡΓΑÎΙΣΜΟ ΠΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΤΗΠΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
«ΣÏλλογος Μουσικών Εκπαιδευτικών Αν. Μακεδονίας-ΘÏάκης» για μιαν 20ετή ποÏεία, άγνωστη εν πολλοίς στην Αθήνα, με άπειÏες εκδηλώσεις και δÏαστηÏιότητες ÎºÎ±Î»Î»Î¹Ï„ÎµÏ‡Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ±Î¹ ÎµÎºÏ€Î±Î¹Î´ÎµÏ…Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Ï‡Î±ÏακτήÏα, σε σÏμπÏαξη με πολλοÏÏ‚ φοÏείς ωδεία, συλλόγους, χοÏωδίες και σÏνολα δωματίου και με τον συντονισμό του συνθÎτη, μουσικολόγου και πιανίστα Αθανασίου ΤÏικοÏπη.
Δ) ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΗÎΙΚΟΥ ΕÎΔΙΑΦΕΡΟÎΤΟΣ
1. «Claude Debussy – la musique a moi Metamorphosis», ÎÏγα του Γάλλου συνθÎτη με την υψίφωνο ΜυÏσίνη ΜαÏγαÏίτη, τον βαθÏφωνο Τάσο Αποστόλου, την φλαουτίστα Îαταλία ΓεÏάκη και τον ΔιονÏση ΜαλλοÏχο στο πιάνο της εταιÏείας UTOPIA (2013).
2. «ΔημήτÏης ΜητÏόπουλος – Ο Ï€ÏωτοποÏιακός συνθÎτης» με την υψίφωνο Αγγελική ΚαθαÏίου και τον πιανίστα ΘοδωÏή Τζοβανάκη Îκδοση του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, του ΧοÏοθεάτÏου «ΑÎναον» και της Γενναδείου Βιβλιοθήκης.
3. Δίσκος με ÎÏγα του Γιάννη Α. Παπαϊωάννου με την υψίφωνο ΜυÏÏ„ÏŽ Παπαθανασίου, τον τσελλίστα Κωστή ΘÎο, τον πιανίστα Κώστα ΧάÏδα και το μουσικό σÏνολο «dissonArt ensemble» υπό την διεÏθυνση του ΒλαδίμηÏου Συμεωνίδη, Îκδοση της εταιÏείας NAXOS, Îκδοση 2013.
4. ΓιώÏγος ΚοντογιώÏγος: De Profundis – μουσική για κουαÏÏ„Îτο εγχόÏδων, Îκδοση της εταιÏείας NAXOS, 2013
5. «Liebesgeschenke», μελωδίες των Λίστ και ΡίχαÏντ ΣτÏάους με τον τενόÏο Mario Zeffiri και τον πιανίστα Manuel Lange, Îκδοση της εταιÏείας PRESTIGE CLASSICS της ΒιÎννης.
6. Ιωσήφ ΒαλÎÏ„: «Ανάποδο πεντάλ – πιανιστικό ταξίδι σε μια ποιητική ιδÎα της Έλενας ΚυÏίτση, Irida 2012
ΑπονÎμεται: «Liebesgeschenke», μελωδίες των Λίστ και ΡίχαÏντ ΣτÏάους με τον τενόÏο Mario Zeffiri και τον πιανίστα Manuel Lange, Îκδοση της εταιÏείας PRESTIGE CLASSICS της ΒιÎννης, για την ποιότητα των εκτελÎσεων, που καταδεικνÏουν υψηλό επίπεδο υπηÏÎτησης του δυσχεÏοÏÏ‚ είδους της Îντεχνης μελωδίας από Îναν διεθνώς διακεκÏιμÎνο Έλληνα λυÏικό καλλιτÎχνη ποικίλων ευαισθησιών και ενδιαφεÏόντων.
Έπαινος:
Δίσκος με ÎÏγα του Γιάννη Α. Παπαϊωάννου με την υψίφωνο ΜυÏÏ„ÏŽ Παπαθανασίου, τον τσελλίστα Κωστή ΘÎο, τον πιανίστα Κώστα ΧάÏδα και το μουσικό σÏνολο «dissonArt ensemble» υπό την διεÏθυνση του ΒλαδίμηÏου Συμεωνίδη, Îκδοση της εταιÏείας NAXOS, Îκδοση 2013, για την ιδιαίτεÏα Ï€ÏοσεγμÎνη επιλογή και εÏμηνεία των ÎÏγων ενός ÏƒÎ·Î¼Î±Î½Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Î´Î±ÏƒÎºÎ¬Î»Î¿Ï… και μουσουÏγοÏ, καθώς και για την τεχνικά ανεπίληπτη ηχογÏάφηση.
Ε) ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ÎΕΟ Ή ΠΡΩΤΟΕΜΦΑÎΙΖΟΜΕÎΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧÎΗ
1. Ο κλαÏινετίστας ΔιονÏσης ΓÏαμμÎνος για την κοινή του εμφάνιση με το «Quatuor Voce» της 14ης/05/2014 στο πλαίσιο του κÏκλου «ΑνατÎλλοντες αστÎÏες» του ΜεγάÏου Μουσικής Αθηνών και ÎÏγα ΘεόδωÏου Αντωνίου και Βόλφγκανγκ ΑμαντÎους ΜότσαÏÏ„.
3. Η υψίφωνος ΧÏιστίνα Πουλίτση για την εÏμηνεία της Τζίλντα στην αναβίωση της όπεÏας του Î’ÎÏντι «ΡιγκολÎττο» από την Εθνική ΛυÏική Σκηνή στο ÎœÎγαÏο Μουσικής Αθηνών (8/12/2013).
4. Η υψίφωνος Φανή ΑντωνÎλου για τη συμμετοχή της στην παÏουσίαση του οÏατοÏίου «Μεσσίας» του Χαίντελ από την ΚÏατική ΟÏχήστÏα Αθηνών υπό τον ΜάÏκελλο ΧÏυσικόπουλο (15/12/2013).
ΑπονÎμεται:
1. Ο κλαÏινετίστας ΔιονÏσης ΓÏαμμÎνος για την εξαιÏετική κοινή του εμφάνιση με το «Quatuor Voce» της 14ης/05/2014 στο πλαίσιο του κÏκλου «ΑνατÎλλοντες αστÎÏες» του ΜεγάÏου Μουσικής Αθηνών σε ÎÏγα Βόλφγκανγκ ΑμαντÎους ΜότσαÏÏ„ και ΘεόδωÏου Αντωνίου, ιδία δε για την ήδη ανεπτυγμÎνη τεχνική του και τη μουσικότητα της εÏμηνείας του.
2. Η υψίφωνος ΧÏιστίνα Πουλίτση για την απÏόσμενη συνολική ποιότητα της εÏμηνείας της στον εξαιÏετικά απαιτητικό Ïόλο της Τζίλντα στην αναβίωση της όπεÏας του Î’ÎÏντι «ΡιγκολÎττο» από την Εθνική ΛυÏική Σκηνή στο ÎœÎγαÏο Μουσικής Αθηνών (8/12/2013).
Έπαινος:
Η υψίφωνος Φανή ΑντωνÎλου για τη συμμετοχή της στην παÏουσίαση του οÏατοÏίου «Μεσσίας» του Χαίντελ από την ΚÏατική ΟÏχήστÏα Αθηνών υπό τον ΜάÏκελλο ΧÏυσικόπουλο (15/12/2013).
ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΡΙΤΙΚΩΠΘΕΑΤΡΟΥ ΚΑΙ ΧΟΡΟΥ 2014
Α) ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟΥ
Στον σπουδαίο ηθοποιό Κώστα Γαλανάκη, ακοÏÏαστο και αειθαλή, για την διαÏκή, επί μισόν αιώνα, χωÏίς κενά, θητεία του, αποκλειστικά στο ποιοτικό θÎατÏο, επί της ευκαιÏίας της ενσάÏκωσης, με Ï„Ïόπο ιδανικό, του Ïόλου του «ΚÏαπ» στον μονόλογο «Εκείνη τη φοÏά… Η τελευταία μαγνητοταινία του ΚÏαπ» του Σάμιουελ ΜπÎκετ στο ΘÎατÏο ΡοÎÏ‚, σε σκηνοθεσία Îίκου Πασχίδη.
Β) ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ
1. Ιωσήφ Βιβιλάκης για την μελÎτη «Το κήÏυγμα ως performance. Εκκλησιαστική ÏητοÏική και θεατÏική Ï„Îχνη μετά το Βυζάντιο», εκδόσεις ΑÏμός, 2013.
2. ΣταυÏοÏλα Γ. ΤσοÏÏ€Ïου για το βιβλίο της «'Αμλετ-William Shakespeare-Κοσμάς Πολίτης», εκδόσεις ÎεφÎλη, 2014.
ΑπονÎμεται στον Ιωσήφ Βιβιλάκης για την μελÎτη «Το κήÏυγμα ως performance. Εκκλησιαστική ÏητοÏική και θεατÏική Ï„Îχνη μετά το Βυζάντιο», εκδόσεις ΑÏμός, 2013, σÏγγÏαμμα το οποίο το οποίο παÏÎχει Îναυσμα για πεÏαιτÎÏω εμβάθυνση όσον αφοÏά στην σÏνδεση υπόκÏισης και θεολογικής Ï€Ïακτικής.
Έπαινος:
ΣταυÏοÏλα Γ. ΤσοÏÏ€Ïου για το βιβλίο της «'Αμλετ-William Shakespeare-Κοσμάς Πολίτης», εκδόσεις ÎεφÎλη, 2014, ιδία δε για την ενδελεχή ÎÏευνα θεατÏικοÏ, Ï†Î¹Î»Î¿Î»Î¿Î³Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ±Î¹ Î»Î¿Î³Î¿Ï„ÎµÏ‡Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎµÎ½Î´Î¹Î±Ï†ÎÏοντος με αφοÏμή την μετάφÏαση του Κοσμά Πολίτη για τον «'Αμλετ» του ΣαίξπηÏ.
Γ) ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΔΙΕΘÎΟΥΣ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟΥ
1. ΧÏυσοÏλα Διαβάτη για τον Ïόλο της ηλικιωμÎνης γυναίκας στο ÎÏγο «ΔÏο γυναίκες χοÏεÏουν» του ΖουζÎÏ€ ΜαÏία ΜπενÎÏ„ ι ΖουÏνÎÏ„, στο ΘÎατÏο Ιλίσια Βολανάκης, σε σκηνοθεσία Τάσου ΙοÏδανίδη.
2. Ομάδα kontakt^ensemble για το ÎÏγο «ΟικογενειακÎÏ‚ ΙστοÏίες» της Μπιλιάνα ΣεÏμπλιάνοβιτς σε σκηνοθεσία ΣμαÏÏŽÏ‚ Πλατιώτη, στο ΘÎατÏο Επί Κολωνώ – Σκηνή ΦουαγιÎ, 2014.
3. Θάλεια Ματίκα ως νεαÏή γυναίκα στο ÎÏγο «ΔÏο γυναίκες χοÏεÏουν» του ΖουζÎÏ€ ΜαÏία ΜπενÎÏ„ ι ΖουÏνÎÏ„, στο ΘÎατÏο Ιλίσια Βολανάκης, σε σκηνοθεσία Τάσου ΙοÏδανίδη.
ΑπονÎμεται στις ΧÏυσοÏλα Διαβάτη και Θάλεια Ματίκα για το κυÏιολεκτικό Ïεσιτάλ υποκÏιτικής στους Ïόλους της ηλικιωμÎνης και της νεαÏής γυναίκας αντιστοίχως που μας παÏÎδωσαν στο ÎÏγο «ΔÏο γυναίκες χοÏεÏουν» του ΖουζÎÏ€ ΜαÏία ΜπενÎÏ„ ι ΖουÏνÎÏ„, στο ΘÎατÏο Ιλίσια Βολανάκης, σε σκηνοθεσία Τάσου ΙοÏδανίδη.
Η ΧÏυσοÏλα Διαβάτη ήταν παÏοÏσα στην εκδήλωση, αλλά δεν παÏÎλαβε το βÏαβείο της.
Δ) ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΕ ÎΕΟ Ή ΠΡΩΤΟΕΜΦΑÎΙΖΟΜΕÎΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧÎΗ
1. ΟÏÎστης ΚαÏÏδας ως φωτογÏάφος στο δÏάμα «EKEINH/ELLE: άσε με να σε βγάλω μια φωτογÏαφία» του Ζαν ΖενÎ, που παίχτηκε στο ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑÎÎΗΣ, σε σκηνοθεσία Γιάννη ΣκουÏλÎτη.
2. ΑλεξάνδÏα Τσοτανίδου ως «ÎαντÎζντα» στο ÎÏγο «ΟικογενειακÎÏ‚ ΙστοÏίες» της Μπιλιάνα ΣεÏμπλιάνοβιτς, που παÏουσιάσθηκε στο ΘÎατÏο Επί Κολωνώ-Σκηνή ΦουαγιΠσε σκηνοθεσία ΣμαÏÏŽÏ‚ Πλατιώτη.
3. ΧάÏης Χιώτης ως «Ουίλιαμ» στο ÎÏγο «ΑλεποÏδες» της Îτον Κινγκ, στην ΚεντÏική Σκηνή του ΘεάτÏου Επί Κολωνώ, σε σκηνοθεσία ΕλÎνης Σκότη.
4. Ομάδα Ubuntu στην σάτιÏα «Διαβολιάδα» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, που παÏουσιάσθηκε στον χώÏο BIOS Main, σε σκηνοθεσία Ελεάνας Τσίχλη.
ΑπονÎμεται στην ομάδα Ομάδα Ubuntu για την παÏουσίαση της σάτιÏας «Διαβολιάδα» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ στον χώÏο BIOS Main, σε σκηνοθεσία Ελεάνας Τσίχλη, ιδία δε για το ξÎφÏενο συλλογικό κÎφι της ομάδας που Ï€ÎÏασε στην πλατεία, μεταφÎÏοντας τη σουÏεαλιστική «Διαβολιάδα» από την μετεπαναστατική Ρωσία του 1921 στη σκηνή της σημεÏινής υπό πτώχευση Ελλάδας.
Έπαινος:
ΧάÏης Χιώτης ως «Ουίλιαμ» στο ÎÏγο «ΑλεποÏδες» της Îτον Κινγκ, στην ΚεντÏική Σκηνή του ΘεάτÏου Επί Κολωνώ, σε σκηνοθεσία ΕλÎνης Σκότη, ιδία δε για τον δημιουÏγικό Ï„Ïόπο με τον οποίο φωτίζει το εσώτεÏο σκότος του επιδεÏμικά διαφωτισμÎνου ανθÏώπου.
Ε) ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ
1. ΕλÎνη ΜποÏκλη για τον Ïόλο της Ιόλης στην Ï„Ïαγωδία «ΤÏαχίνιαι» του ΣοφοκλÎους, στο ΑÏχαίο ΘÎατÏο της ΕπιδαÏÏου, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου.
2. Σάκης Ρουβάς για το μÎÏος του ΔιονÏσου στην Ï„Ïαγωδία «Βάκχαι» του ΕυÏιπίδου στο ΘÎατÏο Î’Ïάχων «Μελίνα ΜεÏκοÏÏη», σε σκηνοθεσία ΔημήτÏη Λιγνάδη.
3. ΜάÏθα ΦÏιντζήλα για την σκηνοθεσία της Ï„Ïαγωδίας «Βάκχαι» του ΕυÏιπίδου στο Παλαιό ΕλαιουÏγείο Ελευσίνας.
ΑπονÎμεται στο Σάκη Ρουβά για το μÎÏος του ΔιονÏσου στην Ï„Ïαγωδία «Βάκχαι» του ΕυÏιπίδου, Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¬Î»Î»Ï‰Î½ στο πλαίσιο των Φεστιβάλ Φιλίππων & Θάσου και Αθηνών & ΕπιδαÏÏου, καθώς και στο ΘÎατÏο Î’Ïάχων «Μελίνα ΜεÏκοÏÏη», επειδή, σε μιαν εποχή όπου πληθαίνουν τα κÏοÏσματα «εκσυγχÏονιστικής» κακοποίησης της αÏχαιοελληνικής Ï„Ïαγωδίας, η οποία είναι από μόνη της αÏκοÏντως «μοντÎÏνα» ώστε να μην Îχει ανάγκη από επίδοξους «εκμοντεÏνιστÎς», ο Σάκης Ρουβάς, με την σκηνοθετική καθοδήγηση του ΔημήτÏη Λιγνάδη, Îδωσε τον Θεό Διόνυσο, σε μιαν εκ βαθÎων Ï€ÏοσÎγγιση, με Ï„Ïόπο ευθÏ, άμεσο, Ïευστό και χειÏοπιαστό, σαν από πνεÏμα και Ïλη, γη, νεÏÏŒ, αÎÏα και φωτιά, Îναν πάντοτε «εÏχόμενο» ελληνικό θεό - χοÏευτή, φωτεινό και σκοτεινό συγχÏόνως, αιώνιο και σÏγχÏονο, παÏόντα στις χαÏÎÏ‚ και στις λÏπες μας, στους θÏιάμβους και στις απώλειες.
ΣΤ) ΒΡΑΒΕΙΟ ΧΟΡΟΥ
ΧοÏευτική ομάδα «κι όμΩς ΚΙÎΕΙΤΑΙ» για την παÏάσταση «Το σωματίδιο του ΘεοÏ», βασισμÎνη σε κείμενα του ΧαÎνη Δ. Αποστολάκη, στο ΊδÏυμα Μιχάλη Κακογιάννη, μια απÏόσμενη ματιά στο εγχείÏημα του CERN, Îνα ÎÏγο συνθετικό, επίκαιÏο, καλοστημÎνο, σε συναÏπαστική εκτÎλεση από τους χοÏευτÎÏ‚ – ακÏοβάτες στο ΊδÏυμα Μιχάλη Κακογιάννη.
Express.gr
Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου: Δείτε πώς κατασκευάστηκε η μεγαλύτερη καλωδιωτή γέφυρα του κόσμου
Ειδήσεις
Copyright 2010-2026 © pentelikonews.gr