Η Λυσί ΜποÏλετώ είναι μία μικÏοκαμωμÎνη και γεμάτη ενÎÏγεια Γαλλίδα. Είναι δÏσκολο να πιστÎψει κανείς πως την Ï€Ïώτη της ταινία επÎλεξε να την γυÏίσει στον σκληÏÏŒ και απαιτητικό χώÏο ενός φοÏτηγοÏ-πλοίου. Η επόμενη θα είχε την επιθυμία να διαδÏαματίζεται σε Îναν τελείως διαφοÏετικό χώÏο: Îνα στÏιπ κλαμπ. «Θα ήθελα να γυÏίσω Îνα μιοÏζικαλ σε Îνα στÏιπ κλαμπ» λÎει.
Όπως και η ηÏωίδα της, Αλίς, όμως, Îτσι και η Λ.ΜποÏλετώ είναι μία σκηνοθÎτιδα θαÏÏαλÎα. «Μου αÏÎσουν οι Ï€Ïοκλήσεις» παÏαδÎχεται η ίδια, μιλώντας στο in.gr.
«Τα γυÏίσματα σε Îνα φοÏτηγό πλοίο είναι Ï€Ïάγματι Ï€Î¿Î»Ï Î´Ïσκολα -με όλους τους στενοÏÏ‚ διαδÏόμους, τα μικÏά δωμάτια και τη ζÎστη και την μυÏωδιά στο μηχανοστάσιο-, αλλά είδα τις Ï€Ïοκλήσεις σαν ευκαιÏίες: ήθελα να τις αντιμετωπίσω και να δω πώς θα τα καταφÎÏω».
Στο Fidelio, Η ΟδÏσσεια της Αλίκης, που Ï€Ïοβλήθηκε τη ΔευτÎÏα και την ΤÏίτη στο Φεστιβάλ ΚινηματογÏάφου Θεσσαλονίκης σε γεμάτες αίθουσες, η σκηνοθÎτιδα παÏακολουθεί την Αλίκη, μία μηχανικό πλοίου που αφήνει τον φίλο της και πηγαίνει να εÏγαστεί ως δεÏτεÏη μηχανικός σε Îνα φοÏτηγό-πλοίο, όπου ανακαλÏπτει ότι καπετάνιος είναι ο Ï€Ïώτος της μεγάλος ÎÏωτας.
Όταν τη Ïωτάμε για τον τίτλο της ταινίας και το πώς το Fidelio παÏαπÎμπει στην πίστη, λÎει: «Îαι, φυσικά σχετίζεται με την πίστη, αλλά αναφÎÏεται και στη γνωστή όπεÏα του Μπετόβεν. ΠιστεÏω ότι η ταινία δεν αφοÏά μόνο την πίστη ή τις εÏωτικÎÏ‚ σχÎσεις, αλλά και τις σχÎσεις γενικότεÏα. Η ηÏωίδα μου ακοÏει τις επιθυμίες της, αλλά νοιάζεται για όλους τους εÏωτικοÏÏ‚ παÏτενÎÏ Ï„Î·Ï‚. Δεν ηθικολογώ στην ταινία, δεν κÏίνω τους χαÏακτήÏες μου.»
ΕÏωτηθείσα πώς της ήÏθε η Îμπνευση για την ταινία, παÏαδÎχεται ότι η κεντÏική ηÏωίδα είναι βασισμÎνη στην καλÏτεÏή της φίλη και το γεγονός ότι παÏά το ότι είναι μικÏοκαμωμÎνη Îγινε μηχανικός σε πλοίο.
«Μου φάνηκε Ï€Î¿Î»Ï ÎµÎ½Î´Î¹Î±Ï†ÎÏον να γυÏίσω ταινία σε Îνα Ï„Îτοιο πεÏιβάλλον. Στην αÏχή σκÎφτηκα να κάνω Îνα ντοκιμαντÎÏ, αλλά μετά σκÎφτηκα πώς στην Ï€Ïαγματικότητα θα ήθελα η ταινία να είναι για τον ÎÏωτα και τη δÎσμευση. Μου φάνηκε κάπως 'βÏώμικο' να ζητήσω από κάποιον να δείξει τη ζωή του στο σινεμά, οπότε αποφάσισα να κάνω μια ταινία μυθοπλασίας».
Τα γυÏίσματα Îγιναν στη διάÏκεια επτά ταξιδιών από τη Μασσαλία στην Τυνησία. Το πλήÏωμα ήταν παÏόν και οι συντελεστÎÏ‚ μποÏοÏσαν να θÎσουν τις εÏωτήσεις που τους ενδιÎφεÏαν. «Το δÏσκολο ήταν να βÏοÏμε το πλοίο. Î‘Ï†Î¿Ï Î²Ïήκαμε κάποιον που αγαπά το σινεμά και θÎλησε να μας βοηθήσει, τα υπόλοιπα ÎÏ€Ïεπε να γίνουν Ï€Î¿Î»Ï Î³ÏήγοÏα. ΈπÏεπε άμεσα να βÏω τους ηθοποιοÏÏ‚ και να ξεκινήσουν τα γυÏίσματα» λÎει.
Στην ταινία, η ΜποÏλετώ συνεÏγάστηκε με την ΑÏιάν ΛαμπÎντ, γνωστή φιγοÏÏα στο ελληνικό σινεμά (Îχει Ï€Ïωταγωνιστήσει στο Attenberg και τις Άλπεις) και με ιδιαίτεÏους δεσμοÏÏ‚ με την Ελλάδα. Η εÏμηνεία της ΑÏιάν βÏαβεÏτηκε, μάλιστα, στο Φεστιβάλ ΚινηματογÏάφου του ΛοκάÏνο.
«Είδα την ΑÏιάν όταν βγήκε το Attenberg στη Γαλλία και τη σημείωσα στη λίστα με τις ηθοποιοÏÏ‚ που ήθελα οπωσδήποτε να δουλÎψω. Ήθελα μια ηθοποιό επαγγελματία που να μην είναι όμως υπεÏβολικά γνωστή στη Γαλλία, Îτσι ώστε το κοινό να μποÏεί σταδιακά να την ανακαλÏψει.
» Αυτό που μου αÏÎσει στην ΑÏιάν είναι ότι είναι κοσμογυÏισμÎνη: είναι Γαλλίδα, Îχει ιδιαίτεÏη σχÎση με την Ελλάδα, μÎνει στο Λονδίνο και ταξιδεÏει Ï€Î¿Î»Ï Î³Î¹Î± τη δουλειά της. Είναι μια θαυμάσια ηθοποιός, χÏησιμοποιεί όλο το σώμα της και είναι ατÏόμητη. […] Στην ταινία της ζητήθηκε να κάνει μεÏικά Ï€Î¿Î»Ï Î´Ïσκολα Ï€Ïάγματα και δεν φοβήθηκε καθόλου. Το μόνο Ï€Ïόβλημα είναι ότι όταν εμείς οι δÏο συναντιόμαστε δεν μποÏοÏμε να αποφÏγουμε να κάνουμε πάÏτι.»
Όσο για το επόμενο Ï€Ïότζεκτ της, ήδη Îχει κάτι στο μυαλό της: «Θα διαδÏαματίζεται σε Îνα Ï€Î¿Î»Ï Î¸Î·Î»Ï…ÎºÏŒ πεÏιβάλλον. Θα λαμβάνει χώÏα σε Îνα στÏιπ κλαμπ. Το Îχουμε δει συχνά ως σκηνικό σε ταινίες αλλά όχι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÏ…Ï‡Î½Î¬ από την πλευÏά των γυναικών. ΜποÏεί να είναι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÎºÎ¿Ï„ÎµÎ¹Î½ÏŒ –αφοÏά χÏήματα, εξουσία και σαγήνευση-, αλλά αν βάλεις και λίγο χιοÏμοÏ, γίνεται κάτι τελείως διαφοÏετικό. Ιδανικά, θα ήθελα να κάνω Îνα μιοÏζικαλ σε στÏιπ κλαμπ.»
Την επόμενη ημÎÏα την συναντώ και πάλι στην Αποθήκη Γ' στο λιμάνι. Έχει Ï€Ïοηγηθεί η Ï€Ïώτη Ï€Ïοβολή της ταινίας της που Ï€Ïαγματοποιήθηκε σε γεμάτη αίθουσα.
«Ήταν Ï€Î¿Î»Ï Ï‰Ïαία εμπειÏία» παÏαδÎχεται ενθουσιασμÎνη. Τον ίδιο ενθουσιασμό δείχνει και όταν μου μιλάει για την επίσκεψή της στη ΒεÏγίνα. «Εντυπωσιάστηκα» μου λÎει. «ΠαÏαλίγο να βάλω τα κλάματα όταν μπήκα μÎσα, με Îπιασε δÎος».
Αποστολή: Αγγελική Στελλάκη
Όπως και η ηÏωίδα της, Αλίς, όμως, Îτσι και η Λ.ΜποÏλετώ είναι μία σκηνοθÎτιδα θαÏÏαλÎα. «Μου αÏÎσουν οι Ï€Ïοκλήσεις» παÏαδÎχεται η ίδια, μιλώντας στο in.gr.
«Τα γυÏίσματα σε Îνα φοÏτηγό πλοίο είναι Ï€Ïάγματι Ï€Î¿Î»Ï Î´Ïσκολα -με όλους τους στενοÏÏ‚ διαδÏόμους, τα μικÏά δωμάτια και τη ζÎστη και την μυÏωδιά στο μηχανοστάσιο-, αλλά είδα τις Ï€Ïοκλήσεις σαν ευκαιÏίες: ήθελα να τις αντιμετωπίσω και να δω πώς θα τα καταφÎÏω».
Στο Fidelio, Η ΟδÏσσεια της Αλίκης, που Ï€Ïοβλήθηκε τη ΔευτÎÏα και την ΤÏίτη στο Φεστιβάλ ΚινηματογÏάφου Θεσσαλονίκης σε γεμάτες αίθουσες, η σκηνοθÎτιδα παÏακολουθεί την Αλίκη, μία μηχανικό πλοίου που αφήνει τον φίλο της και πηγαίνει να εÏγαστεί ως δεÏτεÏη μηχανικός σε Îνα φοÏτηγό-πλοίο, όπου ανακαλÏπτει ότι καπετάνιος είναι ο Ï€Ïώτος της μεγάλος ÎÏωτας.
Όταν τη Ïωτάμε για τον τίτλο της ταινίας και το πώς το Fidelio παÏαπÎμπει στην πίστη, λÎει: «Îαι, φυσικά σχετίζεται με την πίστη, αλλά αναφÎÏεται και στη γνωστή όπεÏα του Μπετόβεν. ΠιστεÏω ότι η ταινία δεν αφοÏά μόνο την πίστη ή τις εÏωτικÎÏ‚ σχÎσεις, αλλά και τις σχÎσεις γενικότεÏα. Η ηÏωίδα μου ακοÏει τις επιθυμίες της, αλλά νοιάζεται για όλους τους εÏωτικοÏÏ‚ παÏτενÎÏ Ï„Î·Ï‚. Δεν ηθικολογώ στην ταινία, δεν κÏίνω τους χαÏακτήÏες μου.»
ΕÏωτηθείσα πώς της ήÏθε η Îμπνευση για την ταινία, παÏαδÎχεται ότι η κεντÏική ηÏωίδα είναι βασισμÎνη στην καλÏτεÏή της φίλη και το γεγονός ότι παÏά το ότι είναι μικÏοκαμωμÎνη Îγινε μηχανικός σε πλοίο.
«Μου φάνηκε Ï€Î¿Î»Ï ÎµÎ½Î´Î¹Î±Ï†ÎÏον να γυÏίσω ταινία σε Îνα Ï„Îτοιο πεÏιβάλλον. Στην αÏχή σκÎφτηκα να κάνω Îνα ντοκιμαντÎÏ, αλλά μετά σκÎφτηκα πώς στην Ï€Ïαγματικότητα θα ήθελα η ταινία να είναι για τον ÎÏωτα και τη δÎσμευση. Μου φάνηκε κάπως 'βÏώμικο' να ζητήσω από κάποιον να δείξει τη ζωή του στο σινεμά, οπότε αποφάσισα να κάνω μια ταινία μυθοπλασίας».
Τα γυÏίσματα Îγιναν στη διάÏκεια επτά ταξιδιών από τη Μασσαλία στην Τυνησία. Το πλήÏωμα ήταν παÏόν και οι συντελεστÎÏ‚ μποÏοÏσαν να θÎσουν τις εÏωτήσεις που τους ενδιÎφεÏαν. «Το δÏσκολο ήταν να βÏοÏμε το πλοίο. Î‘Ï†Î¿Ï Î²Ïήκαμε κάποιον που αγαπά το σινεμά και θÎλησε να μας βοηθήσει, τα υπόλοιπα ÎÏ€Ïεπε να γίνουν Ï€Î¿Î»Ï Î³ÏήγοÏα. ΈπÏεπε άμεσα να βÏω τους ηθοποιοÏÏ‚ και να ξεκινήσουν τα γυÏίσματα» λÎει.
Στην ταινία, η ΜποÏλετώ συνεÏγάστηκε με την ΑÏιάν ΛαμπÎντ, γνωστή φιγοÏÏα στο ελληνικό σινεμά (Îχει Ï€Ïωταγωνιστήσει στο Attenberg και τις Άλπεις) και με ιδιαίτεÏους δεσμοÏÏ‚ με την Ελλάδα. Η εÏμηνεία της ΑÏιάν βÏαβεÏτηκε, μάλιστα, στο Φεστιβάλ ΚινηματογÏάφου του ΛοκάÏνο.
«Είδα την ΑÏιάν όταν βγήκε το Attenberg στη Γαλλία και τη σημείωσα στη λίστα με τις ηθοποιοÏÏ‚ που ήθελα οπωσδήποτε να δουλÎψω. Ήθελα μια ηθοποιό επαγγελματία που να μην είναι όμως υπεÏβολικά γνωστή στη Γαλλία, Îτσι ώστε το κοινό να μποÏεί σταδιακά να την ανακαλÏψει.
» Αυτό που μου αÏÎσει στην ΑÏιάν είναι ότι είναι κοσμογυÏισμÎνη: είναι Γαλλίδα, Îχει ιδιαίτεÏη σχÎση με την Ελλάδα, μÎνει στο Λονδίνο και ταξιδεÏει Ï€Î¿Î»Ï Î³Î¹Î± τη δουλειά της. Είναι μια θαυμάσια ηθοποιός, χÏησιμοποιεί όλο το σώμα της και είναι ατÏόμητη. […] Στην ταινία της ζητήθηκε να κάνει μεÏικά Ï€Î¿Î»Ï Î´Ïσκολα Ï€Ïάγματα και δεν φοβήθηκε καθόλου. Το μόνο Ï€Ïόβλημα είναι ότι όταν εμείς οι δÏο συναντιόμαστε δεν μποÏοÏμε να αποφÏγουμε να κάνουμε πάÏτι.»
Όσο για το επόμενο Ï€Ïότζεκτ της, ήδη Îχει κάτι στο μυαλό της: «Θα διαδÏαματίζεται σε Îνα Ï€Î¿Î»Ï Î¸Î·Î»Ï…ÎºÏŒ πεÏιβάλλον. Θα λαμβάνει χώÏα σε Îνα στÏιπ κλαμπ. Το Îχουμε δει συχνά ως σκηνικό σε ταινίες αλλά όχι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÏ…Ï‡Î½Î¬ από την πλευÏά των γυναικών. ΜποÏεί να είναι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÎºÎ¿Ï„ÎµÎ¹Î½ÏŒ –αφοÏά χÏήματα, εξουσία και σαγήνευση-, αλλά αν βάλεις και λίγο χιοÏμοÏ, γίνεται κάτι τελείως διαφοÏετικό. Ιδανικά, θα ήθελα να κάνω Îνα μιοÏζικαλ σε στÏιπ κλαμπ.»
Την επόμενη ημÎÏα την συναντώ και πάλι στην Αποθήκη Γ' στο λιμάνι. Έχει Ï€Ïοηγηθεί η Ï€Ïώτη Ï€Ïοβολή της ταινίας της που Ï€Ïαγματοποιήθηκε σε γεμάτη αίθουσα.
«Ήταν Ï€Î¿Î»Ï Ï‰Ïαία εμπειÏία» παÏαδÎχεται ενθουσιασμÎνη. Τον ίδιο ενθουσιασμό δείχνει και όταν μου μιλάει για την επίσκεψή της στη ΒεÏγίνα. «Εντυπωσιάστηκα» μου λÎει. «ΠαÏαλίγο να βάλω τα κλάματα όταν μπήκα μÎσα, με Îπιασε δÎος».
Αποστολή: Αγγελική Στελλάκη


































