Με Îνα ηχηÏÏŒ χειÏοκÏότημα, η Θεσσαλονίκη αποχαιÏÎτισε, στις 2 ακÏιβώς το μεσημÎÏι σήμεÏα, τον καθηγητή της Ï€ÏωτοπόÏας Φιλοσοφικής Σχολής ΑΠΘ -αλλά και της ζωής- Εμμανουήλ ΚÏιαÏά. Ο ΚÏητικός στην καταγωγή καθηγητής «Îφυγε» για την ανάπαυσή του στη γενÎθλια γη της ΚÏήτης, από την αγαπημÎνη του πόλη, ακÏιβώς 64 χÏόνια Îπειτα από την εγκατάστασή του σ' αυτή, το καλοκαίÏι του 1950. «Ο Όλυμπος συννÎφιασε και ο ΨηλοÏείτης κλαίει» ήταν η Ï€Ïώτη στÏοφή της κÏητικής μαντινάδας αποχαιÏετισμοÏ, που εκφώνησε σεμνά για τον Εμμανουήλ ΚÏιαÏά, ο πατÎÏας ΕυτÏχιος από τα Χανιά, ο οποίος παÏÎστη στην εξόδιο ακολουθία ως εκπÏόσωπος των ΚÏητικών ιεÏÎων που θα συνοδεÏσουν τη σοÏÏŒ του καθηγητή στο ΑκÏωτήÏι Χανίων, όπου και θα ενταφιασθεί αÏÏιο το απόγευμα. ΠαÏών στον ιεÏÏŒ ναό της Του Î˜ÎµÎ¿Ï Î£Î¿Ï†Î¯Î±Ï‚, όπου ψάλθηκε, στις 12 το μεσημÎÏι, η εξόδιος ακολουθία, ήταν ο υπουÏγός Παιδείας ΑνδÏÎας ΛοβÎÏδος, ο οποίος Ï€ÏοσεÏχόμενος απÎφυγε τις οποιεσδήποτε δηλώσεις, πεÏιοÏιζόμενος να υπενθυμίσει τη μαθητεία του με τον αείμνηστο πλÎον καθηγητή (υπήÏξε φοιτητής του ΑΠΘ), ενώ στην επικήδεια ομιλία του, Î±Ï†Î¿Ï Î±Î½Î±Ï†ÎÏθηκε αναλυτικά στις πεÏιόδους του Î´Î¹Î´Î±ÎºÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ±Î¹ ÎµÏ€Î¹ÏƒÏ„Î·Î¼Î¿Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎÏγου του εκλιπόντα καθηγητή, τη δημοκÏατική στάση ζωής του, το «πÏότυπο δασκάλου» που υπήÏξε, με τη στάση και την κοινωνική διάχυση του ÎÏγου του (στην τελευταία πεÏίοδο της ζωής του), κατÎληξε επισημαίνοντας πως «όλοι οι Έλληνες οφείλουμε ευγνωμοσÏνη στον Εμμανουήλ ΚÏιαÏά». Επικήδειους ομιλίες εκφώνησαν, επίσης, ο υπουÏγός Μακεδονίας-ΘÏάκης ΓιώÏγος ΟÏφανός, ο δήμαÏχος Θεσσαλονίκης Γιάννης ΜπουτάÏης (υπενθÏμισε χαÏακτηÏιστικά ότι ο καθηγητής Îζησε στην πόλη -Ï€ÏοπÏÏγιο του Î´Î·Î¼Î¿Ï„Î¹ÎºÎ¹ÏƒÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ¹Î½Î®Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚, τα 64 από τα 108 χÏόνια της ζωής του και Îκλεισε, ευχαÏιστώντας τον που τίμησε με τη ζωή και το ÎÏγο του την πνευματική ζωή της Θεσσαλονίκης), ο εκπÏόσωπος της Ακαδημίας Αθηνών, καθηγητής Αντώνης Ρεγκάκος, ο Ï€ÏÏτανης του ΑΠΘ Γιάννης Μυλόπουλος, ο Ï€ÏόεδÏος του τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ Γιάννης Τζιφόπουλος, (υπενθυμίζοντας πως «δίδαξε μÎχÏι το Ï„Îλος του μακÏÎ¿Ï Î²Î¯Î¿Ï… του: ήθος, σεμνότητα και ανθÏωπισμό»), ο καθηγητής-Ï€ÏόεδÏος του ΚÎντÏου Ελληνικής Γλώσσας (που Îχει αναλάβει τη συνÎχιση της Îκδοσης του Î¼ÎµÏƒÎ±Î¹Ï‰Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î»ÎµÎ¾Î¹ÎºÎ¿Ï, το οποίο άÏχισε -και Îφτασε ως τον 14ο τόμο- ο Εμμανουήλ ΚÏιαÏάς) Γιάννης Καζάζης, η πιστή και αγαπημÎνη του μαθήτÏια Κ. Πηδώνια, ο εκπÏόσωπος του ΙνστιτοÏτου Îεοελληνικών Σπουδών Γ.Παπαναστασίου και Ï„Îλος ο ανιψιός του ΓιώÏγος ΚÏιαÏάς. ΠαÏόντες στην εξόδιο ακολουθία στον ιεÏÏŒ ναό της Του Î˜ÎµÎ¿Ï Î£Î¿Ï†Î¯Î±Ï‚ ήταν Ï„Ïεις βουλευτÎÏ‚ (οι ΣταÏÏος Καλαφάτης και Κώστας ΓκιουλÎκας της Î.Δ. και ο Γιάννης Αμανατίδης του ΣΥΡΙΖΑ). Την εξόδιο ακολουθία παÏακολοÏθησαν ακόμα πεÏί τους 200 πολίτες της Θεσσαλονίκης- κυÏίως μÎλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά και νεαÏοί φοιτητÎÏ‚, που ουδÎποτε τον γνώÏισαν (ο καθηγητής είχε βιαίως, από τη ΧοÏντα, εξωθηθεί σε σÏνταξη από το 1967), αλλά μελÎτησαν και θαÏμαζαν το ÎÏγο του. «Στη ζωή μου ÎÏ€Ïαξα αυτό που θεώÏησα καθήκον μου» είχε δηλώσει ο καθηγητής, πεÏιγÏάφοντας τον «Απόλογο» του πλήÏους ημεÏών αλλά και ÎÏγου και σοφίας και Ï€ÏοσφοÏάς βίου του. Μ' αυτή, τη δική του Ïήση-απόσταγμα γνώσης και Σοφίας της υπεÏαιωνόβιας ζωής του Εμμανουήλ ΚÏιαÏά, που Îζησε πάντα «με την οÏμή του εφήβου και τη σÏνεση του γÎÏοντα» ως παÏακαταθήκη, τον αποχαιÏÎτησε η πόλη της Θεσσαλονίκης και οι Ï„ÎσσεÏις γενιÎÏ‚ των εντός και εκτός ΑΠΘ μαθητών του. Η σοÏός του θα μεταφεÏθεί, αÏÏιο το Ï€Ïωί, στην ΚÏήτη, όπου και θα ενταφιασθεί.
Express.gr
Express.gr


































