«Έφυγε» η βραβευμένη με Νόμπελ συγγραφέας Ναντίν Γκόρντιμερ

Η Νοτιοαφρικανική, βραβευμένη με Νόμπελ, συγγραφέας Ναντίν Γκόρντιμερ, μια από τις δυνατότερες λογοτεχνικές φωνές εναντίον του καθεστώτος του Απαρτχάιντ, άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 90 χρόνων, ανακοίνωσε τη Δευτέρα η οικογένειά της.
Η Γκόρντιμερ, που είχε βραβευθεί το 1991 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, πέθανε το απόγευμα της Κυριακής στο σπίτι της στο Γιοχάνεσμπουργκ. Δίπλα της ήταν τα παιδιά της, Χιούγκο και Οριάνε.
H Nαντίν Γκόρντιμερ, κόρη Eβραίων μεταναστών ρωσικής καταγωγής, γεννήθηκε το 1923 στο Σπρινγκς, μια πολίχνη δίπλα στο Γιοχάνεσμπουργκ, στη Nότια Aφρική.
Άρχισε να γράφει από εννέα χρόνων και στα δεκαπέντε της δημοσίευσε το πρώτο της διήγημα. H πρώτη της συλλογή διηγημάτων, με τίτλο Face to Face (Πρόσωπο με πρόσωπο), δημοσιεύτηκε το 1949. Ακολούθησαν άλλες οκτώ συλλογές διηγημάτων και έντεκα μυθιστορήματα. Το 1974 κέρδισε το Βραβείο Μπούκερ και το 1991 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της. 
Μερικά από τα βιβλία της είναι τα: Η ιστορία του γιου μου, Ένας τυχαίος εραστής, Οι άνθρωποι του Τζούλι, Λέγοντας ιστορίες, Μια ιδιοτροπία της φύσης, Ο Μπετόβεν ήταν κατά το 1/16 μαύρος, Ο συντηρητής.
Ακόμη και στις δυσκολότερες στιγμές, στις πιο σκοτεινές ώρες του απαρτχάιντ -του καθεστώτος φυλετικού διαχωρισμού που εφαρμοζόταν στη Νότια Αφρική από το 1948 μέχρι το 1994- εκείνη αρνήθηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα της.
Έγραψε 15 μυθιστορήματα και σχεδόν 200 διηγήματα στα οποία καταγγέλλει, χωρίς να κάνει παραχωρήσεις σε κανέναν, τα δεινά της κοινωνίας στην οποία ζούσε. Ύστερα από την κατάργηση του απαρτχάιντ, το 1994, και την ανακήρυξη της δημοκρατίας δεν δίσταζε επίσης, παρά την προχωρημένη ηλικία της, να επισημαίνει τα ελαττώματα των διαδόχων του Νέλσον Μαντέλα.
Στο έργο της αναφερόταν, επίσης, στις κοινωνικές ανισότητες και τις συναισθηματικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνδρες και οι γυναίκες που ζουν στη σύγχρονη Νότια Αφρική.
««Έφυγε» ήσυχα στον ύπνο της στο σπίτι της στο Γιοχάνεσμπουργκ» τονίζεται σε ανακοίνωση της οικογένειας.
Η Γκόρντιμερ τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1991 για το σύνολο της καριέρας της.
«Ήταν ιδιαίτερα υπερήφανη όχι μόνο για το Νόμπελ αλλά και επειδή κατέθεσε το 1986 (σε μια δίκη) συμβάλλοντας έτσι να σωθεί η ζωή 22 μελών του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου (ANC) που κατηγορούνταν για προδοσία» καταγράφουν τα παιδιά της.

Ήταν παντρεμένη με τον έμπορο έργων τέχνης Ράινχολντ Κάσιρερ και μητέρα τριών παιδιών. Μολονότι δεν επιθυμούσε να την αντιμετωπίζουν ως συγγραφέα πολιτικών έργων, δήλωσε μέχρι τέλους ότι ο μαρξισμός μπορεί ακόμα να είναι χρήσιμος και ότι η δυτική σκέψη έχει σημαδευτεί από τον Μαρξ και τον Λένιν αλλά επίσης από τον Φρόιντ και τον Γκάντι.
Η επιτροπή που της απένειμε το Νόμπελ Λογοτεχνίας εξεδήλωσε τη λύπη της για τον θάνατο της Γκόρντιμερ. «Στεναχωρήθηκα πολύ», δήλωσε στη σουηδική εφημερίδα Svenska Dagbladet ο Περ Βάστμπεργκ, μέλος της Επιτροπής. «Είχα μιλήσει μαζί της πριν από τρεις εβδομάδες, στο τηλέφωνο και όλα ήταν καλά. Παραπονιόταν λίγο επειδή η αρθρίτιδα την δυσκόλευε στο περπάτημα» είπε.