ΧÏειάστηκε να πεÏάσουν 75 χÏόνια για να εκδοθοÏν οι «ΡωμιοποÏλες», το κÏκνειο άσμα της Πηνελόπης ΔÎλτα.
Οι «ΡωμιοποÏλες» είναι Îνα Ï„Ïίτομο μυθιστόÏημα, αυτοβιογÏαφικό, μιας γυναίκας «εγκλωβισμÎνης στην κοινωνία αλλά και στο ίδιο το σαÏκίο της, αλληλεγγÏης με τον γυναικείο πληθυσμό μιας εποχής που ο βίος εκτός οικογενείας ανήκε στους άνδÏες και οι γυναίκες δεν εκσυγχÏονίζονται, παÏαμÎνουν καθηλωμÎνες στο χÏυσό κλουβί τους, όπως η ίδια η ΔÎλτα η οποία ταυτίζεται με την κεντÏική ηÏωίδα του μυθιστοÏήματός της» δήλωσε η εÏευνήτÏια Ιωάννα ΠετÏοποÏλου στην παÏουσίαση του βιβλίου, που Ï€Ïαγματοποιήθηκε στην οικία Στεφάνου και Πηνελόπης ΔÎλτα, στην Κηφισιά, όπου στεγάζονται από τη δεκαετία του 1990, τα ΙστοÏικά ΑÏχεία του Μουσείου Μπενάκη.
«Κι ενώ οι Ελληνίδες αποτελοÏν το αντικείμενο εξιστόÏησης στις ΡωμιοποÏλες, η Îγνοια της συγγÏαφÎως για τη νεοελληνική ιστοÏία συγκÏοτοÏν το υφάδι του μυθιστοÏÎ·Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ±Î¼Î²Î¬Â» Ï€Ïόσθεσε.
Στην Îπαυλη του 19ου αιώνα, η Πηνελόπη ΔÎλτα ÎγÏαψε τις «ΡωμιοποÏλες» που είχε ξεκινήσει το 1926 στην Θεσσαλονίκη και συνÎχισε στην Αθήνα Îως το 1939.
H δÏάση του ÎÏγου τοποθετείται στην Aθήνα. O Ï€Ïώτος τόμος με τίτλο «Tο ΞÏπνημα» ακολουθεί πιστά τις νεανικÎÏ‚ αναμνήσεις της ΔÎλτα, καταλήγει στον γάμο της ηÏωίδας ΔÎσποινας ΔαπÎÏγολα το 1896. (η ίδια Îχει παντÏευτεί το 1895).
Σε μεγάλο τμήμα του, ο δεÏτεÏο τόμος «H ΛάβÏα» καλÏπτει δÏαματικά γεγονότα της πεÏιόδου 1907-1909.
O Ï„Ïίτος τόμος «Tο ΣοÏÏουπο» καλÏπτει την πεÏίοδο 1914-1920. ΚυÏίαÏχη η παÏουσία του ιστοÏÎ¹ÎºÎ¿Ï Ï€Î»Î±Î¹ÏƒÎ¯Î¿Ï… και του ΒενιζελισμοÏ.
Oι PωμιοποÏλες τελειώνουν με την ήττα του BενιζÎλου στην εκλογική αναμÎÏ„Ïηση της Ï€Ïώτης NοεμβÏίου του 1920. Kαι στην απελπισία της ΔÎσποινας για την εθνική συμφοÏά.
Αποτελεί μια Ï„Ïιλογία από 1.769 χειÏόγÏαφα και σηματοδοτεί και το Ï„Îλος της παÏουσίασης του ΑÏχείου Î . ΔÎλτα, σÏμφωνα με τον επιμελητή της Îκδοσης, ΑλÎκο Ζάννα.
Το βιβλίο κυκλοφοÏεί από τις εκδόσεις «ΕÏμής».
Οι «ΡωμιοποÏλες» είναι Îνα Ï„Ïίτομο μυθιστόÏημα, αυτοβιογÏαφικό, μιας γυναίκας «εγκλωβισμÎνης στην κοινωνία αλλά και στο ίδιο το σαÏκίο της, αλληλεγγÏης με τον γυναικείο πληθυσμό μιας εποχής που ο βίος εκτός οικογενείας ανήκε στους άνδÏες και οι γυναίκες δεν εκσυγχÏονίζονται, παÏαμÎνουν καθηλωμÎνες στο χÏυσό κλουβί τους, όπως η ίδια η ΔÎλτα η οποία ταυτίζεται με την κεντÏική ηÏωίδα του μυθιστοÏήματός της» δήλωσε η εÏευνήτÏια Ιωάννα ΠετÏοποÏλου στην παÏουσίαση του βιβλίου, που Ï€Ïαγματοποιήθηκε στην οικία Στεφάνου και Πηνελόπης ΔÎλτα, στην Κηφισιά, όπου στεγάζονται από τη δεκαετία του 1990, τα ΙστοÏικά ΑÏχεία του Μουσείου Μπενάκη.
«Κι ενώ οι Ελληνίδες αποτελοÏν το αντικείμενο εξιστόÏησης στις ΡωμιοποÏλες, η Îγνοια της συγγÏαφÎως για τη νεοελληνική ιστοÏία συγκÏοτοÏν το υφάδι του μυθιστοÏÎ·Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ±Î¼Î²Î¬Â» Ï€Ïόσθεσε.
Στην Îπαυλη του 19ου αιώνα, η Πηνελόπη ΔÎλτα ÎγÏαψε τις «ΡωμιοποÏλες» που είχε ξεκινήσει το 1926 στην Θεσσαλονίκη και συνÎχισε στην Αθήνα Îως το 1939.
H δÏάση του ÎÏγου τοποθετείται στην Aθήνα. O Ï€Ïώτος τόμος με τίτλο «Tο ΞÏπνημα» ακολουθεί πιστά τις νεανικÎÏ‚ αναμνήσεις της ΔÎλτα, καταλήγει στον γάμο της ηÏωίδας ΔÎσποινας ΔαπÎÏγολα το 1896. (η ίδια Îχει παντÏευτεί το 1895).
Σε μεγάλο τμήμα του, ο δεÏτεÏο τόμος «H ΛάβÏα» καλÏπτει δÏαματικά γεγονότα της πεÏιόδου 1907-1909.
O Ï„Ïίτος τόμος «Tο ΣοÏÏουπο» καλÏπτει την πεÏίοδο 1914-1920. ΚυÏίαÏχη η παÏουσία του ιστοÏÎ¹ÎºÎ¿Ï Ï€Î»Î±Î¹ÏƒÎ¯Î¿Ï… και του ΒενιζελισμοÏ.
Oι PωμιοποÏλες τελειώνουν με την ήττα του BενιζÎλου στην εκλογική αναμÎÏ„Ïηση της Ï€Ïώτης NοεμβÏίου του 1920. Kαι στην απελπισία της ΔÎσποινας για την εθνική συμφοÏά.
Αποτελεί μια Ï„Ïιλογία από 1.769 χειÏόγÏαφα και σηματοδοτεί και το Ï„Îλος της παÏουσίασης του ΑÏχείου Î . ΔÎλτα, σÏμφωνα με τον επιμελητή της Îκδοσης, ΑλÎκο Ζάννα.
Το βιβλίο κυκλοφοÏεί από τις εκδόσεις «ΕÏμής».


































