ΜετÏιότατες κÏιτικÎÏ‚ Îλαβε η νÎα ταινία του ΜισÎλ Χαζαναβίσιους, του σκηνοθÎτη του The Artist, που Ï€Ïοβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ των Καννών.
Ο Χαζαναβίσιους με το The Search αλλάζει κλίμα και πεÏνά στο δÏάμα. Στην Τσετσενία που Îχει πληγεί από τον πόλεμο, μια Γαλλίδα εÏγαζόμενη σε ΜΚΟ βÏίσκει Îνα αγόÏι που Îχει χάσει την οικογÎνειά του καικαταβάλει Ï€Ïοσπάθεια να το ξαναφÎÏει σε επαφή με τη μητÎÏα του.
Το Indiewire μίλησε για «Îνα ÏιμÎικ χωÏίς στόχο» (η ταινία βασίζεται στο δÏάμα του ΦÏεντ Ζίνεμαν που γυÏίστηκε το 1948, μόνο που αντί για την Τσετσενία Îχουμε το μεταπολεμικό ΒεÏολίνο), λÎγοντας ότι «δεν Ï€ÏοσφÎÏει ποτΠÎναν πειστικό λόγο για την ÏπαÏξή του».
Ο Guardian αναγνωÏίζει καλÎÏ‚ Ï€ÏοθÎσεις, αλλά τονίζει ότι η εκτÎλεση δεν είναι τόσο καλή. Αν και γÏάφει ότι υπάÏχουν δυνατÎÏ‚ σκηνÎÏ‚ στην ταινία, Ï€ÏοσθÎτει ότι ο Χαζαναβίσιους δεν καταφÎÏνει να εμπλακεί με το πεÏίπλοκο θÎμα του.
«Δεν είχα ποτΠτην εντÏπωση ότι γυÏίζω απλÎÏ‚ ταινίες. Κάθε μία από αυτÎÏ‚ βγήκε από μία δυνατή επιθυμία. Οι πεÏιοÏισμοί του θÎματος είναι απλά μεÏικά από τα Ï€Ïάγματα με τα οποία Ï€ÏÎπει να δουλÎψεις. Αυτή η ταινία ξεκίνησε να πει πολλά Ï€Ïάγματα, αλλά ο κÏÏιος στόχος της ήταν να διηγηθεί αυτή την ιστοÏία, όπως δεν την Îχει διηγηθεί κανείς ξανά στη μεγάλη οθόνη. Ήθελα να υιοθετήσω την πιο ανθÏώπινη οπτική γωνία» δήλωσε ο σκηνοθÎτης.
Η σÏζυγος του Χαζαναβίσιους και Ï€ÏωταγωνίστÏια της ταινίας, ΜπεÏενίς Μπεζό, δήλωσε: «Αυτό που βÏήκα ενδιαφÎÏον είναι το γεγονός ότι ο ΜισÎλ ÎγÏαψε για μÎνα Îναν χαÏακτήÏα που δεν ήταν ήÏωας της ιστοÏίας. Οι Δυτικοί είναι πάντα αυτοί που κάνουν ότι τα ξÎÏουν όλα στις πολεμικÎÏ‚ ταινίες. Αυτή η ταινία επικεντÏώνεται στους πολίτες».
Αγγελική Στελλάκη
Ο Χαζαναβίσιους με το The Search αλλάζει κλίμα και πεÏνά στο δÏάμα. Στην Τσετσενία που Îχει πληγεί από τον πόλεμο, μια Γαλλίδα εÏγαζόμενη σε ΜΚΟ βÏίσκει Îνα αγόÏι που Îχει χάσει την οικογÎνειά του καικαταβάλει Ï€Ïοσπάθεια να το ξαναφÎÏει σε επαφή με τη μητÎÏα του.
Το Indiewire μίλησε για «Îνα ÏιμÎικ χωÏίς στόχο» (η ταινία βασίζεται στο δÏάμα του ΦÏεντ Ζίνεμαν που γυÏίστηκε το 1948, μόνο που αντί για την Τσετσενία Îχουμε το μεταπολεμικό ΒεÏολίνο), λÎγοντας ότι «δεν Ï€ÏοσφÎÏει ποτΠÎναν πειστικό λόγο για την ÏπαÏξή του».
Ο Guardian αναγνωÏίζει καλÎÏ‚ Ï€ÏοθÎσεις, αλλά τονίζει ότι η εκτÎλεση δεν είναι τόσο καλή. Αν και γÏάφει ότι υπάÏχουν δυνατÎÏ‚ σκηνÎÏ‚ στην ταινία, Ï€ÏοσθÎτει ότι ο Χαζαναβίσιους δεν καταφÎÏνει να εμπλακεί με το πεÏίπλοκο θÎμα του.
«Δεν είχα ποτΠτην εντÏπωση ότι γυÏίζω απλÎÏ‚ ταινίες. Κάθε μία από αυτÎÏ‚ βγήκε από μία δυνατή επιθυμία. Οι πεÏιοÏισμοί του θÎματος είναι απλά μεÏικά από τα Ï€Ïάγματα με τα οποία Ï€ÏÎπει να δουλÎψεις. Αυτή η ταινία ξεκίνησε να πει πολλά Ï€Ïάγματα, αλλά ο κÏÏιος στόχος της ήταν να διηγηθεί αυτή την ιστοÏία, όπως δεν την Îχει διηγηθεί κανείς ξανά στη μεγάλη οθόνη. Ήθελα να υιοθετήσω την πιο ανθÏώπινη οπτική γωνία» δήλωσε ο σκηνοθÎτης.
Η σÏζυγος του Χαζαναβίσιους και Ï€ÏωταγωνίστÏια της ταινίας, ΜπεÏενίς Μπεζό, δήλωσε: «Αυτό που βÏήκα ενδιαφÎÏον είναι το γεγονός ότι ο ΜισÎλ ÎγÏαψε για μÎνα Îναν χαÏακτήÏα που δεν ήταν ήÏωας της ιστοÏίας. Οι Δυτικοί είναι πάντα αυτοί που κάνουν ότι τα ξÎÏουν όλα στις πολεμικÎÏ‚ ταινίες. Αυτή η ταινία επικεντÏώνεται στους πολίτες».
Αγγελική Στελλάκη


































