Οι ταινίες του Θάνου Τσαβλή αποτελοÏν τον οÏισμό του DIY (Do it Yourself): χαμηλό μπάτζετ, εναλλαγή Ïόλων -σεναÏιογÏάφος, Ï€Ïωταγωνιστής, σκηνοθÎτης ανάμεσα σε άλλους. Η Ï€Ïώτη του ταινία, το F.L.S. ήταν η «ταινία των 100 ευÏώ». Η δεÏτεÏη, το Goldfish, Ï€Ïοβάλλεται αυτÎÏ‚ τις μÎÏες στον ΜικÏόκοσμο.
Ο Θάνος Τσαβλής αγαπά το σινεμά του Χονγκ Κονγκ και το δείχνει. Μας το δήλωσε στο Ï€Ïόσφατο Φεστιβάλ ΚινηματογÏάφου Θεσσαλονίκης, όπου Ï€Ïοβλήθηκε οι ταινίες του. Αντλεί Îμπνευση από το σινεμά του ΤσοÏι ΧαÏκ, αποτίνοντας φόÏο τιμής σε μία σειÏά σκηνοθετών από την Άπω Ανατολή.
«Ο ΤσοÏι ΧαÏκ αλλάζει είδη στις ταινίες του. ΜποÏεί να ξεκινήσει από κωμωδία για να συνεχίσει στο δÏάμα και στην κόλαση, το χάος και να καταλήξει και πάλι στην κωμωδία. Οι ιστοÏίες του ήταν σχιζοφÏενικÎÏ‚. Δεν ήταν συγκεκÏιμÎνο είδος, ήταν Hong Kong movie. Αυτό το απÏόβλεπτο στοιχείο μου άÏεσε Ï€Î¿Î»Ï ÎºÎ±Î¹ αυτό ήθελα να κάνω με το Goldfish» λÎει ο σκηνοθÎτης.
Στη σÏγχÏονη Ελλάδα το genre cinema (το σινεμά του είδους, δηλαδή) είναι κάτι μάλλον σπάνιο. Σε αυτό το πλαίσιο είναι ανακουφιστικό το ότι υπάÏχουν ακόμα λάτÏεις συγκεκÏιμÎνων ειδών που θα Ï€Ïοσπαθήσουν να το μεταφÎÏουν στις συγκεκÏιμÎνες καταστάσεις των εκάστοτε χωÏών τους.
Ο Θάνος Τσαβλής χÏησιμοποίησε μια συνθήκη που σε Ï€Ïώτη ματιά φάνταζε εξωπÏαγματική.
ΣήμεÏα, όμως, είναι κάτι παÏαπάνω από επίκαιÏη. Στην ταινία του, η Ελλάδα Îχει επιστÏÎψει στη δÏαχμή, ο λαός πεινάει και οι πολίτες Îχουν γίνει κυνηγοί επικηÏυγμÎνων. «Το θÎμα με τη δÏαχμή υπήÏχε από την αÏχή, από το σενάÏιο μιας μικÏÎ¿Ï Î¼Î®ÎºÎ¿Ï…Ï‚ ταινίας που γÏÏιζα. Τότε το θεωÏοÏσα υπεÏβολικό. Δεν φανταζόμουνα θα το βλÎπαμε να συμβαίνει στη συνÎχεια».
Î Î¿Ï Î±Î½Î±Ï†ÎÏεται όμως το Goldfish του τίτλου; «ΑναφÎÏεται στον ήÏωα. Αυτόςκαταβάλει Ï€Ïοσπάθεια να ξεχάσει αυτά που Îχουν συμβεί Ï€Ïιν ξεκινήσει η ταινία. ΠιστεÏω ότι είναι μια ταινία για τις δεÏτεÏες ευκαιÏίες. Ο ήÏωας καλείται να τα καταφÎÏει με το ζόÏι. Τα δÏο αδÎλφια καλοÏνται να καταφÎÏουν. Είναι μια αναφοÏά και σε μÎνα, γιατί είχα Ï€Ïοσπαθήσει να γυÏίσω την ταινία μου άλλη μία φοÏά και δεν τα είχα καταφÎÏει. Μου δόθηκε και μÎνα μία δεÏτεÏη ευκαιÏία»
Πόσο εÏκολη είναι η δημιουÏγία μιας DIY ταινίας; «Είναι Ï€Î¿Î»Ï Î´Ïσκολη» παÏαδÎχεται ο σκηνοθÎτης. «ΜÎχÏι και τους τοίχους Îβαφα μόνος μου. Η επόμενη ταινία μου δεν θα ήθελα να είναι τόσο μοναχική διαδικασία, θα ήθελα να ακολουθήσει μια πιο παÏαδοσιακή ποÏεία παÏαγωγής. Σε αυτό το πλαίσιο, βÎβαια, υπάÏχουν πολλά που Ï€ÏÎπει να μάθω».
* To Goldfish θα Ï€Ïοβάλλεται από την ΠαÏασκευή 2 ΑπÏιλίου Îως και τη ΔευτÎÏα 5 ΑπÏιλίου στον κινηματογÏάφο ΜικÏόκοσμο (ΠαÏασκευή: 00:15, Σάββατο: 00:15, ΚυÏιακή: 17:00, ΔευτÎÏα: 22:30), με εισιτήÏιο 5 ευÏÏŽ ή 8 ευÏÏŽ τα δÏο άτομα.
Αγγελική Στελλάκη
Ο Θάνος Τσαβλής αγαπά το σινεμά του Χονγκ Κονγκ και το δείχνει. Μας το δήλωσε στο Ï€Ïόσφατο Φεστιβάλ ΚινηματογÏάφου Θεσσαλονίκης, όπου Ï€Ïοβλήθηκε οι ταινίες του. Αντλεί Îμπνευση από το σινεμά του ΤσοÏι ΧαÏκ, αποτίνοντας φόÏο τιμής σε μία σειÏά σκηνοθετών από την Άπω Ανατολή.
«Ο ΤσοÏι ΧαÏκ αλλάζει είδη στις ταινίες του. ΜποÏεί να ξεκινήσει από κωμωδία για να συνεχίσει στο δÏάμα και στην κόλαση, το χάος και να καταλήξει και πάλι στην κωμωδία. Οι ιστοÏίες του ήταν σχιζοφÏενικÎÏ‚. Δεν ήταν συγκεκÏιμÎνο είδος, ήταν Hong Kong movie. Αυτό το απÏόβλεπτο στοιχείο μου άÏεσε Ï€Î¿Î»Ï ÎºÎ±Î¹ αυτό ήθελα να κάνω με το Goldfish» λÎει ο σκηνοθÎτης.
Στη σÏγχÏονη Ελλάδα το genre cinema (το σινεμά του είδους, δηλαδή) είναι κάτι μάλλον σπάνιο. Σε αυτό το πλαίσιο είναι ανακουφιστικό το ότι υπάÏχουν ακόμα λάτÏεις συγκεκÏιμÎνων ειδών που θα Ï€Ïοσπαθήσουν να το μεταφÎÏουν στις συγκεκÏιμÎνες καταστάσεις των εκάστοτε χωÏών τους.
Ο Θάνος Τσαβλής χÏησιμοποίησε μια συνθήκη που σε Ï€Ïώτη ματιά φάνταζε εξωπÏαγματική.
ΣήμεÏα, όμως, είναι κάτι παÏαπάνω από επίκαιÏη. Στην ταινία του, η Ελλάδα Îχει επιστÏÎψει στη δÏαχμή, ο λαός πεινάει και οι πολίτες Îχουν γίνει κυνηγοί επικηÏυγμÎνων. «Το θÎμα με τη δÏαχμή υπήÏχε από την αÏχή, από το σενάÏιο μιας μικÏÎ¿Ï Î¼Î®ÎºÎ¿Ï…Ï‚ ταινίας που γÏÏιζα. Τότε το θεωÏοÏσα υπεÏβολικό. Δεν φανταζόμουνα θα το βλÎπαμε να συμβαίνει στη συνÎχεια».
Î Î¿Ï Î±Î½Î±Ï†ÎÏεται όμως το Goldfish του τίτλου; «ΑναφÎÏεται στον ήÏωα. Αυτόςκαταβάλει Ï€Ïοσπάθεια να ξεχάσει αυτά που Îχουν συμβεί Ï€Ïιν ξεκινήσει η ταινία. ΠιστεÏω ότι είναι μια ταινία για τις δεÏτεÏες ευκαιÏίες. Ο ήÏωας καλείται να τα καταφÎÏει με το ζόÏι. Τα δÏο αδÎλφια καλοÏνται να καταφÎÏουν. Είναι μια αναφοÏά και σε μÎνα, γιατί είχα Ï€Ïοσπαθήσει να γυÏίσω την ταινία μου άλλη μία φοÏά και δεν τα είχα καταφÎÏει. Μου δόθηκε και μÎνα μία δεÏτεÏη ευκαιÏία»
Πόσο εÏκολη είναι η δημιουÏγία μιας DIY ταινίας; «Είναι Ï€Î¿Î»Ï Î´Ïσκολη» παÏαδÎχεται ο σκηνοθÎτης. «ΜÎχÏι και τους τοίχους Îβαφα μόνος μου. Η επόμενη ταινία μου δεν θα ήθελα να είναι τόσο μοναχική διαδικασία, θα ήθελα να ακολουθήσει μια πιο παÏαδοσιακή ποÏεία παÏαγωγής. Σε αυτό το πλαίσιο, βÎβαια, υπάÏχουν πολλά που Ï€ÏÎπει να μάθω».
* To Goldfish θα Ï€Ïοβάλλεται από την ΠαÏασκευή 2 ΑπÏιλίου Îως και τη ΔευτÎÏα 5 ΑπÏιλίου στον κινηματογÏάφο ΜικÏόκοσμο (ΠαÏασκευή: 00:15, Σάββατο: 00:15, ΚυÏιακή: 17:00, ΔευτÎÏα: 22:30), με εισιτήÏιο 5 ευÏÏŽ ή 8 ευÏÏŽ τα δÏο άτομα.
Αγγελική Στελλάκη


































