Γαλλικό θέατρο αλά ελληνικά στο Ίδρυμα Κακογιάννη

Με μότο του «Η τέχνη ελεύθερη...προκαλεί;» το Φεστιβάλ Σύγχρονου Θεάτρου που συνδιοργανώνουν το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (ΙΜΚ) με τίτλο «Το Γαλλικό Θέατρο à la Grecque», αναζητά το διάλογο και το στίγμα μίας επίκαιρης πολιτιστικής ταυτότητας μέσα από 20 παραστάσεις.
Από τις 6 Μαΐου έως τις 3 Ιουνίου, στον ειδικά διαμορφωμένο υπόγειο χώρο του ΙΜΚ, η σύγχρονη γαλλική δραματουργία, παραγωγική και μπολιασμένη με νέο αίμα, συναντά Έλληνες μεταφραστές, σκηνοθέτες και ερμηνευτές μέσα από έργα πρωτοπόρων και βραβευμένων συγγραφέων, τα οποία με τρόπο συχνά προκλητικό και άμεσο, ποιητικό αλλά πολλές φορές και οξύ και ακραίο, αναδεικνύουν μια «ανοικτή και πολύχρωμη θεματική σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο».
Πέντε νέοι Έλληνες σκηνοθέτες (Λευτέρης Γιοβανίδης, Θέμελης Γλυνάτσης, Βασίλης Μαυρογεωργίου, Θανάσης Σαράντος, Γιάννης Σκουρλέτης), αναμετρώνται με 5 σύγχρονα γαλλικά κείμενα («Εκείνη» του Ζαν Ζενέ , «Στο Χείλος» της Κλoντίν Γκαλεά, «Αναζήτηση Εργασίας. Έργο σε 30 θραύσματα» του Μισέλ Βιναβέρ , «Μήδεια, ένα μανιασμένο ποίημα» του Ζαν-Ρενέ Λεμουάν και «Χίλντα» της Μαρί Ντιάιγ) και προτείνουν ο καθένας την δική του ανάγνωση σε μια γραφή ανήσυχη, ανατρεπτική και απροσδόκητη.
Εργοδότες και εργαζόμενοι, αφεντικά και υπηρέτες, ο καπιταλιστικός κόσμος, η μοναξιά, η αξιοπρέπεια, η αναζήτηση ατομικής ταυτότητας, η άρνηση της ετερότητας, η ουτοπία της συνύπαρξης, τα βασανιστήρια και η βία, οι σεξουαλικές φαντασιώσεις ακόμα και η Μήδεια και ο Πάπας παρουσιάζονται μέσα από τα έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα μεταφρασμένα ειδικά για το Φεστιβάλ.
«Το θέατρο, η κατ' εξοχήν τέχνη της αναπαράστασης και της αμφισβήτησης, παραμένει στην Ελλάδα μια τέχνη δημοφιλής. Σε αυτή τη χώρα που διανύει μια περίοδο βαθιάς αλλαγής, η ζωντάνια, ο ενθουσιασμός και το ταλέντο των συγγραφέων, των ηθοποιών και των σκηνοθετών προκαλούν θαυμασμό», δήλωσε στη σημερινή συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση του προγράμματος του φεστιβάλ, ο διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Ολιβιέ Ντεκότ, επισημαίνοντας πως από όταν ήρθε στην Αθήνα το 2011, έθεσε ως στόχο την αναζωογόνηση των θεατρικών ανταλλαγών μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας.
«Μέσω μιας πολιτικής υποστήριξης της μετάφρασης, της έκδοσης και της παρουσίασης των έργων, στόχος μας είναι να συνεισφέρουμε στην ανανέωση των πρακτικών του γαλλικού σύγχρονου θεάτρου στην Ελλάδα, στεκόμενοι κυρίως στο πλευρό της νέας γενιάς καλλιτεχνών και του κοινού» πρόσθεσε.
Στις 6 Μαΐου κάνει πρεμιέρα το έργο του Ζαν Ζενέ «Εκείνη» σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη και μετάφραση Ασημένιας Ευθυμίου (6,7,8,9/5). Πρόδρομος του θεάτρου του παραλόγου και συγχρόνως πολυγραφότατος «καταραμένος» των γαλλικών γραμμάτων, ο Ζαν Ζενέ έγραψε το έργο το 1955.
Το θεατρικό έργο, που διαπραγματεύεται θέματα εξουσίας και ατομικής ταυτότητας, δεν εκδόθηκε, ούτε παίχτηκε όσο ζούσε ο συγγραφέας και πολλοί το θεωρούν προάγγελο του άλλου προκλητικού του έργου «Μπαλκόνι», που παρουσιάστηκε δύο χρόνια αργότερα.
Ακολουθεί το βραβευμένο με το Μεγάλο Βραβείο Θεατρικής Λογοτεχνίας της Γαλλίας, το 2011, έργο της Κλοντίν Γκαλεά , «Στο Χείλος», σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση και μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη (10,11,13,14/5).
Με αφορμή μια από τις αποτρόπαιες φωτογραφίες από τις φυλακές του Άμπου Γκράιμπ που δημοσίευσε η Washington Post, το 2004, το έργο της Γκαλεά εξερευνά με γλώσσα πυκνή, σύνθετη και σκληρά ειλικρινή, τη θέση μιας σύγχρονης Ευρωπαίας συγγραφέως απέναντι στη θηριωδία του πολέμου, την πολιτική, τον έρωτα, τη μνήμη και την εικόνα αναζητώντας κάποια πιθανότητα εξιλέωσης.
Μετά, τη σκυτάλη λαμβάνει ο Θανάσης Σαράντος, με το «Αναζήτηση Εργασίας. Έργο σε 30 θραύσματα» του Μισέλ Βιναβέρ, σε μετάφραση Δήμητρας Κονδυλάκη (20,21,22,23/5). Με ένα υποδόριο χιούμορ, ο Βιναβέρ ανιχνεύει στο έργο του την έννοια της εργασίας στον καπιταλιστικό κόσμο και τον εγκλωβισμό του ατόμου στο αέναο κυνήγι του χρήματος, ενώ γύρω του καταρρέουν ηθικές αξίες και εξευτελίζονται κεκτημένα δικαιώματα.
Μετά, ο Λευτέρης Γιοβανίδης θα ανεβάσει το «Μήδεια, ένα μανιασμένο ποίημα» του πολυβραβευμένου Ζαν-Ρενέ Λεμουάν, το οποίο ανεβαίνει σε μετάφραση Έφης Γιαννοπούλου (27, 28, 29, 30/5).
Ο Λεμουάν αντλεί από τις πηγές του μύθου και της τραγωδίας, για να συνθέσει το τραγούδι μιας πολλαπλής εξορίας, η Μήδεια, εξόριστη όχι μόνο από την πατρική γη και την οικογένεια, αλλά κι από τον ίδιο της τον εαυτό και την ταυτότητά της, μονίμως περιπλανώμενη, διαρκώς ξένη, άπατρις, ανέστια, απαρνημένη εντέλει κι από τον έρωτα, που όρισε τη ζωή της, πασχίζει να θυμηθεί, να αναβιώσει την ιστορία της, να συμφιλιωθεί με τον ίδιο της τον εαυτό.
Το φεστιβάλ ρίχνει αυλαία με τη «Χίλντα» της Μαρί Ντιάιγ σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου και μετάφραση Ανδρέα Στάικου (31/5, 1,2,3/6). Ένα δοκίμιο για την αλλοτρίωση της προσωπικότητας και την ουτοπία της συνύπαρξης. Ήρωες του έργου της Ντιάιγ είναι μία νεαρή υπηρέτρια η Χίλντα και η κυρία της. Η κυρία επιθυμεί να δώσει σάρκα και οστά στις συγκεχυμένες και ουτοπικές της ιδέες περί ελευθερίας, δημοκρατίας και ισότητας, ενώ η Χίλντα θέλει απλώς, να παραμείνει μία απλή υπηρέτρια.
«Το Γαλλικό Θέατρο à la Grecque», πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Προγράμματος «Ελλάς- Γαλλία Συμμαχία 2014». Γενική είσοδος: 10 ευρώ. Ώρα έναρξης των παραστάσεων: 21.00.