Νίκολιτς: «Νιώθω ότι ο Ομπράντοβιτς δεν έχει τελειώσει με την Παρτιζάν» Ημερομηνία:
Σήμερα 22/5/2026, 00:32 - Εμφανίσεις: 8
Μία ιδιαίτερα συναισθηματική τοποθέτηση για δύο τεράστιες προσωπικότητες του σερβικού και ευρωπαϊκού μπάσκετ έκανε ο Μάρκο Νίκολιτς, μιλώντας για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς αλλά και για την απώλεια του Ντούσαν Βουγιόσεβιτς.
Ο προπονητής της ΑΕΚ εξεδήλωσε την πεποίθηση ότι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν έχει ακόμα ολοκληρώσει τον κύκλο του στην Παρτιζάν, παρά τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια.
«Όλοι μας υποφέρουμε για τον Ζέλικο.
Είναι σπάνιο στον αθλητισμό να αγαπά τόσο πολύ ο κόσμος έναν προπονητή.
Η σχέση του με την Παρτιζάν μοιάζει σαν μια ιστορία που δεν έχει τελειώσει ακόμα.
Έχω την αίσθηση ότι έχει ακόμα πολλά να προσφέρει στην Παρτιζάν», ανέφερε επί του θέματος.
Ο Νίκολιτς χαρακτήρισε τον Ομπράντοβιτς ως τον μεγαλύτερο προπονητή στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, επισημαίνοντας ότι παραμένει «φανατικός της δουλειάς του», διαρκώς αναζητώντας νέες γνώσεις και εμπειρίες, ακόμα και σήμερα.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) «Όλη η αρένα τραγουδά το όνομά του εδώ και χρόνια.
Οι παίκτες μιλούν με θαυμασμό γι’ αυτόν.
Είναι ένας άνθρωπος που όλοι οι συνάδελφοί του σέβονται απόλυτα.
Θα είναι και τώρα στο Final Four της Αθήνας.
Είναι η ίδια η έννοια της προπονητικής», δήλωσε.
Ιδιαίτερα φορτισμένος ήταν όταν μίλησε για τον Ντούσαν Βουγιόσεβιτς, του οποίου ο θάνατος τον συγκλόνισε βαθιά.
Ο Νίκολιτς αποκάλυψε ότι ο ιστορικός προπονητής της Παρτιζάν τον είχε στηρίξει δημόσια στα πρώτα βήματα της καριέρας του.
«Ο Ντούλε είχε δει κάτι σε μένα, παρότι προερχόμασταν από διαφορετικά αθλήματα.
Με προστάτευσε δημόσια στην αρχή της καριέρας μου και δεν θα το ξεχάσω ποτέ.
Παρότι γνωρίζαμε ότι ήταν άρρωστος, δεν μπορείς ποτέ να προετοιμαστείς για έναν τέτοιο αποχαιρετισμό», δήλωσε με συγκίνηση.
Ο προπονητής της ΑΕΚ στάθηκε ιδιαίτερα στην προσωπικότητα και τη φιλοσοφία ζωής του Βουγιόσεβιτς, υποστηρίζοντας ότι η κοινωνία δεν είχε αντιληφθεί όσο ζούσε το πραγματικό μέγεθος της προσφοράς ...