Φωτοβολταϊκά στις στέγες της Αθήνας θα μπορούσαν να παράγουν έως 1,8 τεραβατώρες (TWh), καλύπτοντας αξιόλογο μέρος της ενέργειας που χρειάζονται νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Το στοιχείο προκύπτει από επιστημονική μελέτη για την παραγωγή σημαντικών ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας με φωτοβολταϊκά στις στέγες των 27 πρωτευουσών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη μελέτη μετέχουν ερευνητές του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.
Για την Αθήνα, η επιφάνεια στεγών που κρίνεται κατάλληλη για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών εκτιμάται σε περίπου 24,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η δυνητική ετήσια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε περίπου 1,8 τεραβατώρες (TWh). Οι εκπομπές που θα μπορούσαν να αποφευχθούν υπολογίζονται σε περίπου 512.000 τόνους ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, ενώ τα πιθανά ετήσια οικονομικά έσοδα σε 117,39 εκατ. ευρώ.
Τη μεγαλύτερη δυνητική ετήσια παραγωγή εμφανίζει, σύμφωνα με τη μελέτη, το Παρίσι, με περίπου 3,81 TWh. Ακολουθούν το Βερολίνο και η Βουδαπέστη, με περίπου 2,55 TWh η καθεμία. Στο σύνολο των 27 ευρωπαϊκών πρωτευουσών που εξετάστηκαν, η εκτιμώμενη ετήσια παραγωγική δυνατότητα κυμαίνεται από 0,2 έως 3,8 TWh. Στις πόλεις με τις υψηλότερες επιδόσεις, η παραγωγή ενός έτους θα μπορούσε να καλύψει περίπου το 35% της συνολικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που είναι δυνατό να αποφευχθούν φτάνουν έως περίπου 1 εκατ. τόνους ισοδύναμου CO2 τον χρόνο.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό «Energy» και διαμορφώνει ενιαίο πλαίσιο αξιολόγησης του δυναμικού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά συστήματα στις στέγες των 27 πρωτευουσών της ΕΕ. Εξετάζει ατμοσφαιρικά δεδομένα για το διάστημα 2008-2023, δορυφορικές πληροφορίες από τις υπηρεσίες Copernicus, δεδομένα αστικού ιστού και προσομοιώσεις φωτοβολταϊκών συστημάτων με το μοντέλο PVGIS.
Συνυπολογίζονται τρεις παράγοντες που επηρεάζουν την ηλιακή ακτινοβολία και, κατ' επέκταση, την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας: η νέφωση, η παρουσία αερολυμάτων στην ατμόσφαιρα και η σκίαση από τα γειτονικά κτίρια και τα χαρακτηριστικά του αστικού περιβάλλοντος.
Ενδεικτικό παράδειγμα
Ο δείκτης ενεργειακής αυτονομίας συγκρίνει τη δυνητική παραγωγή από φωτοβολταϊκά με την ηλεκτρική κατανάλωση. Σύμφωνα με τη μελέτη, φτάνει το 180% στο Λουξεμβούργο, το 170% στη Βαρσοβία και το 120% στη Βουδαπέστη. Σε πιο βόρειες πόλεις, όπως το Ελσίνκι και η Στοκχόλμη, διαμορφώνεται στο 18% και στο 10% αντίστοιχα, αποτυπώνοντας την περιορισμένη ηλιακή ακτινοβολία σε συνδυασμό με την υψηλή κατά κεφαλήν κατανάλωση.
Το Παρίσι, μολονότι προηγείται σε απόλυτη παραγωγή, καλύπτει μόλις 6%, εξαιτίας της υψηλής συνολικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και του μεγάλου πληθυσμού του.
Όπως επισημαίνεται, τα φωτοβολταϊκά μπορούν να προσφέρουν ενέργεια αν αξιοποιηθούν εκτεταμένα οι διαθέσιμες στέγες, δεν επαρκούν όμως από μόνα τους για το σύνολο των αναγκών μιας πόλης. Γι' αυτό κομβική παραμένει η σημασία της αποθήκευσης ενέργειας, της ευελιξίας των ηλεκτρικών δικτύων και του συνδυασμού διαφορετικών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

































