Πώς ΗΠΑ, Βρετανία και Αντενάουερ αποκατέστησαν στρατηγούς της Βέρμαχτ

Στη σελίδα του ΝΑΤΟ, ανάμεσα στα ονόματα όσων διετέλεσαν πρόεδροι της Μόνιμης Στρατιωτικής Επιτροπής, περιλαμβάνεται και ο Άντολφ Χόιζινγκερ. Το 1944 είχε τεθεί επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου Στρατού της Βέρμαχτ. Είχε συμβάλει στον σχεδιασμό των κατακτήσεων της Τσεχοσλοβακίας, της Πολωνίας, της Δανίας, της Νορβηγίας, της Γαλλίας και της Ολλανδίας, και ωστόσο βρέθηκε σε οργανισμό που «προάγει τις δημοκρατικές αξίες».

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1940, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Μεγάλη Βρετανία άρχισαν στην πράξη να ξαναγράφουν την ιστορία. Επιδίωκαν να χωρίσουν όσους υπηρέτησαν τον ναζισμό από όσους απλώς πολέμησαν στον γερμανικό στρατό, δηλαδή τη Βέρμαχτ. Η κοινή γνώμη έπρεπε να πειστεί ότι οι εγκληματίες ανήκαν σε πολύ στενότερο κύκλο Γερμανών.

Στη Βρετανία, ο Μόρις Χάνκι, γενικός ταμίας της κυβέρνησης (Paymaster General), θεωρούσε τις δίκες για εγκλήματα πολέμου αδικία σε βάρος στρατιωτών που είχαν πολεμήσει έντιμα. Τις έβλεπε και ως σοβαρό σφάλμα.

Ο ίδιος ηγούνταν μιας ισχυρής άτυπης δεξαμενής σκέψης υπέρ των στρατηγών της Βέρμαχτ και Ιαπώνων αξιωματικών. Είχε τακτική επικοινωνία με τον Ουίνστον Τσόρτσιλ, τον Άντονι Ίντεν, τον Ντάγκλας ΜακΆρθουρ και τον Κόνραντ Αντενάουερ.

Ενδεικτική είναι η στάση μετά την καταδίκη του Γερμανού στρατάρχη Άλμπερτ Κέσελρινγκ από βρετανικό στρατοδικείο για σφαγές Ιταλών αμάχων. Ο Χάνκι και ο κύκλος του τον εμφάνιζαν ως ιπποτικό στρατιωτικό ηγέτη, που δεν γνώριζε ότι τα στρατεύματά του διέπρατταν τόσες σφαγές.

Στις ΗΠΑ, ο Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ, Αμερικανός στρατηγός Ντουάιτ Ντ. Αϊζενχάουερ, αναθεώρησε ξαφνικά τη στάση του απέναντι στη Βέρμαχτ. Τον Ιανουάριο του 1951, κατά την επίσκεψή του στη Γερμανία, δήλωσε: «Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει πραγματική διαφορά ανάμεσα στον απλό Γερμανό στρατιώτη και αξιωματικό και στον Χίτλερ και την εγκληματική του ομάδα». Συμπλήρωσε: «Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι ο Γερμανός στρατιώτης, ως τέτοιος, έχει χάσει την τιμή του. Το γεγονός ότι ορισμένα άτομα διέπραξαν κατά τη διάρκεια του πολέμου ατιμωτικές και αποτρόπαιες πράξεις βαρύνει τα ίδια τα άτομα και όχι τη μεγάλη πλειονότητα των Γερμανών στρατιωτών και αξιωματικών».

Η Δύση τους χρειαζόταν

Οι Δυτικοί ανησυχούσαν για ενδεχόμενη σύγκρουση με την ΕΣΣΔ και έκριναν ότι θα χρειάζονταν και τους Δυτικογερμανούς απέναντι στη σοβιετική απειλή. Οι Βρετανοί επιδίωκαν να πείσουν την κυβέρνηση της Δυτικής Γερμανίας να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα και στο ΝΑΤΟ.

Ο καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας, Κόνραντ Αντενάουερ, γνωρίζοντας τα παραπάνω, εξασφάλισε όχι μόνο άφεση αμαρτιών για χιλιάδες εγκληματίες πολέμου, αλλά και την τοποθέτησή τους σε θέσεις κλειδιά.

Διοργάνωσε μυστικές συναντήσεις ανάμεσα σε αξιωματούχους του και πρώην αξιωματικούς της Βέρμαχτ, ώστε να συζητηθεί ο επανεξοπλισμός της Δυτικής Γερμανίας. Τα Γερμανικά Ομοσπονδιακά Αρχεία επιβεβαιώνουν ότι ο Αντενάουερ ανέθεσε τη διοργάνωση των συναντήσεων, στις οποίες συμμετείχαν 15 πρώην κορυφαίοι αξιωματικοί της Βέρμαχτ.

Τον Οκτώβριο του 1950 έγιναν συσκέψεις στο Αβαείο του Χίμεροντ. Πήραν μέρος άνθρωποι που λίγα χρόνια νωρίτερα είχαν αιματοκυλήσει την Ευρώπη, όπως ο Χέρμαν Φέρτς, ο Άντολφ Χόιζινγκερ και ο Χανς Σπάιντελ.

«Τα δυτικά έθνη πρέπει να λάβουν δημόσια μέτρα κατά του “δυσφημιστικού χαρακτηρισμού” των πρώην Γερμανών στρατιωτών και πρέπει να διαχωρίσουν τις πρώην τακτικές ένοπλες δυνάμεις από το “ζήτημα των εγκλημάτων πολέμου”», ανέφερε το υπόμνημα που προέκυψε από τις συναντήσεις. Το κείμενο αυτό θα επηρέαζε την εξωτερική πολιτική της Γερμανίας.

Λίγο αργότερα, μιλώντας στη Μπούντεσταγκ, ο καγκελάριος Αντενάουερ είπε ότι ο Γερμανός στρατιώτης είχε πολεμήσει έντιμα, εφόσον «δεν είχε κριθεί ένοχος για κάποιο αδίκημα».

Έτσι, στρατηγοί υπό τις διαταγές των οποίων διαπράχθηκαν τα χειρότερα εγκλήματα, ακόμη και αν δεν ανήκαν στα SS, ανέλαβαν θέσεις κλειδιά ή τιμήθηκαν. Ο στρατάρχης Έριχ φον Μάνσταϊν καταδικάστηκε το 1949 σε 18 χρόνια φυλάκιση για εγκλήματα πολέμου και αποφυλακίστηκε το 1953. Έγινε σύμβουλος της δυτικογερμανικής κυβέρνησης για τη συγκρότηση του μεταπολεμικού στρατού της Γερμανίας και το 1973 κηδεύτηκε με πλήρεις στρατιωτικές τιμές.

Ο επίσης καταδικασμένος στρατάρχης Άλμπερτ Κέσελρινγκ αποφυλακίστηκε το 1952 και ανέλαβε την ηγεσία της οργάνωσης βετεράνων Stahlhelm.

Ο στρατηγός Φραντς Χάλντερ, πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Χίτλερ, είχε διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον σχεδιασμό του πολέμου κατά της ΕΣΣΔ. Το 1946 ανέλαβε τη διεύθυνση ομάδας πρώην Γερμανών αξιωματικών που συνέγραφαν στρατιωτικές ιστορικές μελέτες για τον αμερικανικό στρατό. Οι ΗΠΑ τον τίμησαν το 1961 με το Meritorious Civilian Service Award.

Τον Χόιζινγκερ, που αναφέρθηκε παραπάνω, ο «ευρωπαϊστής» Αντενάουερ τον διόρισε πρώτο Γενικό Επιθεωρητή της Bundeswehr. Οι Δυτικοί του έδωσαν το 1961 την προεδρία της Μόνιμης Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ και το 1963 τιμήθηκε με υψηλή δυτικογερμανική διάκριση. Ο Χάλντερ και ο Χόιζινγκερ δεν είχαν καταδικαστεί για εγκλήματα πολέμου.

Με αυτόν τον τρόπο, ο Αϊζενχάουερ και ο Αντενάουερ κατάφεραν επί δεκαετίες να διαμορφώσουν ένα νέο αφήγημα για τον γερμανικό στρατό, ώστε να αποκατασταθεί στα μάτια της Δύσης ο μύθος της «καθαρής Βέρμαχτ».

Στην κύρια φωτογραφία ο Άντολφ Χόιζινγκερ εμφανίζεται σε δύο διαφορετικές εποχές: αριστερά συμμετέχει σε στρατιωτική ενημέρωση παρουσία του Αδόλφου Χίτλερ, την 1η Ιουνίου 1942, και δεξιά βρίσκεται με τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα στην Ουάσινγκτον, το 1964. Πρόκειται για σύνθεση φωτογραφιών από τη Wikipedia.

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow