Στις Βρυξέλλες προστίθεται μία ακόμη επιβάρυνση στις εισαγόμενες αγορές μέσω διαδικτύου. Τίθεται το ερώτημα αν δύο ευρώ αρκούν για να περιοριστεί η επέλαση των κινεζικών πλατφορμών στην ευρωπαϊκή αγορά. Οι μεγάλοι παίκτες του ηλεκτρονικού εμπορίου έχουν ήδη ετοιμάσει την επόμενη κίνησή τους, με περισσότερα αποθέματα σε ευρωπαϊκές αποθήκες, μαζικές εισαγωγές και ταχύτερη διανομή μέσα στην ενιαία αγορά.
Το νέο τέλος διαχείρισης, ύψους 2 ευρώ, αρχίζει να εφαρμόζεται την 1η Νοεμβρίου 2026 και ανοίγει συζήτηση που δεν σταματά στην τελική τιμή της παραγγελίας. Μπαίνει στο προσκήνιο και η γεωγραφία των εσόδων: σε ποια χώρα θα εκτελωνίζονται τα προϊόντα, ποιο δημόσιο ταμείο θα ωφελείται και πόσο αποτελεσματικοί θα είναι οι έλεγχοι σε όσα φθάνουν στον Ευρωπαίο καταναλωτή.
Το κόστος των φθηνών αγορών
Στο δίευρο προστίθεται ο προσωρινός δασμός των 3 ευρώ, που επιβάλλεται από τον Ιούλιο στις επιλέξιμες αποστολές αξίας έως 150 ευρώ. Οι δύο χρεώσεις διαφέρουν ως προς τον χαρακτήρα τους. Η εισαγωγή επιβαρύνεται από τον δασμό, ενώ το τέλος χρηματοδοτεί τη διαχείριση και τους τελωνειακούς ελέγχους. Το τέλος καλύπτει και εισαγόμενες πωλήσεις εξ αποστάσεως άνω των 150 ευρώ.
Οι χρεώσεις υπολογίζονται ανά διακριτό τελωνειακό είδος. Αν μια αποστολή περιλαμβάνει τρεις διαφορετικές κατηγορίες που υπάγονται και στις δύο επιβαρύνσεις, ο λογαριασμός ανέρχεται σε 15 ευρώ, δηλαδή εννέα ευρώ δασμό και έξι ευρώ τέλος, πριν από τον ΦΠΑ και τυχόν χρεώσεις του μεταφορέα. Για προϊόντα χαμηλής αξίας, η διαφορά μπορεί να μεταβάλει αισθητά το κόστος της αγοράς.
Σύμφωνα με τους τελωνειακούς κανόνες, την υποχρέωση καταβολής έχουν οι εμπλεκόμενοι πωλητές και εισαγωγείς. Το ύψος που θα περάσει στον καταναλωτή θα κριθεί από την τιμολογιακή πολιτική κάθε επιχείρησης.
Οι χώρες που εισπράττουν τα ποσά
Τα εκατομμύρια μικροδέματα αποτελούν σημαντική πηγή δημόσιων εσόδων. Από τους δασμούς, το 75% κατευθύνεται στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και το 25% παραμένει στο κράτος που τους εισπράττει, ως αποζημίωση για το κόστος είσπραξης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα δίνει η Ολλανδία. Το 2025 εισέπραξε από δασμούς περίπου 4,7 δισ. ευρώ συνολικά. Από αυτά διατήρησε περίπου 1,2 δισ. ευρώ και απέδωσε τα υπόλοιπα 3,5 δισ. στην ΕΕ. Τα ποσά αφορούν το σύνολο των δασμών και δείχνουν την απόδοση που μπορεί να έχει ο ρόλος μιας χώρας ως εμπορικής πύλης για ολόκληρη την Ευρώπη.
Στο νέο τέλος διαχείρισης, η προτεινόμενη μεταβατική ρύθμιση ορίζει πως τα έσοδα μένουν εξ ολοκλήρου στα κράτη-μέλη έως το τέλος του 2027. Οικονομικό ενδιαφέρον προκύπτει για χώρες με ισχυρές υποδομές εισαγωγών, όπως η Ολλανδία, το Βέλγιο και η Γερμανία.
Στη θαλάσσια διακίνηση εμπορευμάτων, τις τρεις πρώτες θέσεις στην ΕΕ κατέχουν το Ρότερνταμ, η Αμβέρσα-Μπριζ και το Αμβούργο, σύμφωνα με τη Eurostat για το 2024. Η κατάταξη δεν μετρά τα μικροδέματα. Αποτυπώνει, όμως, τη συγκέντρωση των εμπορευματικών υποδομών στον ευρωπαϊκό Βορρά.
Η στροφή στις αποθήκες
Την ίδια περίοδο που η Ευρώπη αυξάνει τις επιβαρύνσεις, οι πλατφόρμες μετακινούν μεγαλύτερο μέρος της εφοδιαστικής τους αλυσίδας πιο κοντά στον πελάτη. Η Shein ανακοίνωσε, τον Δεκέμβριο του 2025, νέο ευρωπαϊκό κόμβο στο Βρότσλαβ της Πολωνίας. Οι αποθηκευτικοί χώροι στην περιοχή αγγίζουν, σε πλήρη ανάπτυξη, τα 740.000 τετραγωνικά μέτρα.
Σε ευρωπαϊκές αποθήκες έχει στραφεί και η Temu. Δημοσιευμένος στόχος της είναι να εξυπηρετεί από τοπικά αποθέματα το 80% των παραγγελιών στην Ευρώπη.
Η διαδρομή της Τουρκίας
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η Τουρκία, ως δυνητική εναλλακτική πύλη για κινεζικά προϊόντα. Η τελωνειακή ένωσή της με την ΕΕ επιτρέπει, υπό προϋποθέσεις, ελεύθερη κυκλοφορία για καλυπτόμενα βιομηχανικά αγαθά τρίτων χωρών, όταν αυτά έχουν ήδη εκτελωνιστεί νόμιμα στην τουρκική αγορά.
Αν τηρούνται οι όροι της συμφωνίας και της τελωνειακής διαδικασίας, η διαδρομή μπορεί να οδηγήσει σε δασμολογική μεταχείριση διαφορετική από εκείνη της απευθείας αποστολής.

































