Αυταπάτες στην Ουάσιγκτον για νίκη επί του Ιράν μέσω αχαλίνωτης βίας

Το Ιράν έχει αντέξει δύο πολέμους, τον Ιούνιο του 2025 και τον Φεβρουάριο του 2026. Στελέχη των αμερικανικών επιτελείων δηλώνουν παρ' όλα αυτά αισιόδοξα. Εκτιμούν ότι μια εντατική εκστρατεία τριών ημερών θα μπορούσε να επιφέρει οικονομική ζημιά αρκετά σοβαρή ώστε να αλλάξει η στάση του Ιράν. Ορισμένους ειδικούς ανησυχεί κάτι άλλο: Αμερικανοί ιθύνοντες πιστεύουν ότι αυτό που χρειάζεται είναι μεγαλύτερη αγριότητα.

Η αποφασιστικότητα των Ιρανών ενισχύεται. Ο Τραμπ επιμένει στη γνωστή του τακτική, να αναγγέλλει νίκη και συγχρόνως να απειλεί με κλιμάκωση της σύγκρουσης. Η πιο πρόσφατη απειλή του αφορά μαζική εκστρατεία βομβαρδισμών μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.

Ο Γκιλ Μπάρντολαρ, ανώτερος ερευνητής στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Αμερικής, και ο Τζέισον Ντέμπσι, ερευνητής στο Κέντρο για μια Νέα Αμερικανική Ασφάλεια (CNAS), επισημαίνουν τους προφανείς κινδύνους που θα είχε μια τέτοια κλιμάκωση για την περιοχή. Κατά τους δύο, στις απειλές του Τραμπ δεν διακρίνεται σαφής λογική, παρά μόνο η ακλόνητη πεποίθηση ότι περισσότερη βία θα οδηγήσει με κάποιον μαγικό τρόπο στη νίκη.

Σε κείμενό τους στο Foreign Policy, οι ειδικοί επικρίνουν μια ιδέα διαδεδομένη στις αμερικανικές ελίτ. Σύμφωνα με αυτήν, ο αμερικανικός στρατός απέτυχε στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και σήμερα στο Ιράν επειδή δεν «έβγαλε τα γάντια» ώστε να διεξαγάγει τους πολέμους αυτούς με επαρκή σκληρότητα.

Σε όσους εκφράζουν την άποψη αυτή εντάσσεται ο απόστρατος στρατηγός του αμερικανικού στρατού Τζακ Κιν. Δήλωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν πραγματικά τη δυνατότητα να τερματίσουν αυτόν τον πόλεμο με στρατιωτικά μέσα, εφόσον το επιθυμούν.

Πιο ωμός εμφανίστηκε ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Ριτς ΜακΚόρμικ. Είπε ότι τα γάντια έπρεπε να έχουν βγει από την αρχή και ότι ο αντίπαλος έπρεπε να σφυροκοπηθεί. Πρόσθεσε ότι πρέπει να γίνει η ζωή του πληθυσμού τους απολύτως αφόρητη.

Η μέγιστη φονικότητα κατά τον Χέγκσεθ

Κύριος στόχος της κριτικής τους είναι ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ. Έχει καλλιεργήσει την αντίληψη ότι η άρση των περιορισμών στη χρήση βίας δεν συνέβαλε σε τίποτα στην ήττα του Ιράν.

Στο βιβλίο του The War on Warriors, του 2024, καταγράφει ότι στο Ιράκ είπε στους στρατιώτες του να αγνοήσουν τους κανόνες εμπλοκής που τους είχαν δοθεί.

Οι δύο ειδικοί αναφέρουν ότι ο Χέγκσεθ συμπύκνωσε αυτή την ανεξέλεγκτη προσέγγιση του πολέμου, στην οποία «βγαίνουν τα γάντια», στη φράση «μέγιστη φονικότητα, όχι χλιαρή νομιμότητα».

Τη ρητορική αυτή, συνεχίζουν, δεν την άφησε χωρίς συνέχεια. Την ακολούθησαν κινήσεις που αποσκοπούν στο να διευκολύνουν τα αμερικανικά στρατεύματα να παρακάμπτουν τους κανόνες εμπλοκής και το δίκαιο του πολέμου ή και να τα αγνοούν χωρίς κυρώσεις.

Υπενθυμίζουν ότι μία από τις πρώτες ενέργειες του υπουργού ήταν η απόλυση των στρατιωτικών νομικών συμβούλων. Σε αυτούς βασίζονται οι διοικητές για την ερμηνεία και την εφαρμογή των νομικών περιορισμών στη χρήση βίας. Ακολούθησε η διακοπή της χρηματοδότησης του γραφείου του Πενταγώνου που έχει ως έργο τον περιορισμό των βλαβών σε αμάχους κατά τη διάρκεια συγκρούσεων.

Το επιχείρημα για αλλαγή πορείας

Οι δύο αναλυτές υποστηρίζουν ότι το αμερικανικό κατεστημένο πρέπει να απορρίψει την ιδέα της νίκης που «χάθηκε». Στο πεδίο της μάχης μπορεί να υπάρχουν επιτυχίες. Αυτοί που χάνονται, όμως, είναι οι πόλεμοι.

Το ίδιο συνέβη στο Βιετνάμ και στο Αφγανιστάν. Στο δεύτερο, οι ΗΠΑ και οι εταίροι τους στον συνασπισμό επικράτησαν σχεδόν σε κάθε σύγκρουση τακτικού επιπέδου. Μαχητές των Ταλιμπάν σκοτώθηκαν από δυτικά στρατεύματα σε αναλογία μεγαλύτερη από 20 προς 1. Παρ' όλα αυτά, οι ΗΠΑ αποχώρησαν ηττημένες λιγότερο από 20 χρόνια μετά την εισβολή.

Οι Μπάρντολαρ και Ντέμπσι λένε ότι ο αμερικανικός στρατός δεν πέτυχε τους στόχους του στο Αφγανιστάν. Η ήττα του, όμως, δεν οφειλόταν σε έλλειψη φονικότητας ούτε σε έλλειψη επάρκειας στο πεδίο της μάχης.

Από εκεί προκύπτει, κατά τους ίδιους, μια ζοφερή διαπίστωση. Η στρατιωτική ήττα οδηγεί συνήθως σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις πολιτικής. Στις ΗΠΑ αυτό δεν ισχύει.

Ο πλούτος της χώρας, η γεωγραφική της ασφάλεια και η εγωκεντρική της αντίληψη εμπόδισαν, σημειώνουν, τον ουσιαστικό αναστοχασμό και τη μεταρρύθμιση της εξωτερικής πολιτικής τα τελευταία 30 χρόνια. Καθώς οι αποτυχίες συσσωρεύονται και η αμερικανική ισχύς φθίνει, η ανάγκη αλλαγής πορείας γίνεται επιτακτική.

Στη φωτογραφία του θέματος, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ εμφανίζεται με φόντο φωτογραφίες μαθητριών που σκοτώθηκαν στον βομβαρδισμό δημοτικού σχολείου στη Μινάμπ του Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου 2026.

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow