Μελέτη εντοπίζει ανησυχητική νέα παρενέργεια των φαρμάκων GLP-1 για την οποία κανείς δεν μιλάει

Μελέτη συνδέει τα φάρμακα GLP-1 με αυξημένο κίνδυνο τριχόπτωσης. (Mintra Kwthijak/iStock/Getty Images)

Τα φάρμακα GLP-1 όπως το Wegovy και το Ozempic έχουν φέρει επανάσταση στις θεραπείες για την παχυσαρκία και τον διαβήτη τύπου 2, αλλά παραμένουν ερωτήματα σχετικά με ορισμένες παρενέργειες και πιθανές αρνητικές επιπτώσεις αυτών των φαρμάκων.

Μία από αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις θα μπορούσε να είναι η αλωπεκία, δηλαδή η τριχόπτωση. Είναι κάτι που οι γιατροί και οι ερευνητές έχουν αρχίσει να παρατηρούν, αλλά μέχρι στιγμής δεν διαθέτουμε πολλά σε ό,τι αφορά στέρεες αποδείξεις για σύνδεση.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο The BMJ, με επικεφαλής ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, εξετάζει συγκεκριμένα πώς τα φάρμακα GLP-1 συγκρίνονται με δύο άλλες συνήθεις θεραπείες για τον διαβήτη – τους αναστολείς SGLT-2 και τους αναστολείς DPP-4 – σε άτομα με διαβήτη τύπου 2.

Υπήρχε αξιοσημείωτη σύνδεση ανάμεσα στις θεραπείες GLP-1 και την αραίωση των μαλλιών: 37% υψηλότερος κίνδυνος σε σύγκριση με τους αναστολείς SGLT-2 και 68% υψηλότερος κίνδυνος σε σύγκριση με τους αναστολείς DPP-4. Η σύνδεση αφορούσε ειδικά τη μη ουλοποιητική αλωπεκία (που σημαίνει ότι τα μαλλιά θα μπορούσαν δυνητικά να ξαναβγούν).

«Η χρήση αγωνιστών υποδοχέων GLP-1 συσχετίστηκε με υψηλότερο κίνδυνο κλινικά καταγεγραμμένης αλωπεκίας, ιδιαίτερα μη ουλοποιητικής αλωπεκίας, σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, σε σύγκριση με τους αναστολείς SGLT-2 και DPP-4», γράφουν οι ερευνητές στη δημοσιευμένη εργασία τους.

«Αυτά τα ευρήματα μπορεί να ενημερώσουν την από κοινού λήψη αποφάσεων όταν εξετάζεται θεραπεία με αγωνιστές υποδοχέων GLP-1 και υπογραμμίζουν την ανάγκη για περαιτέρω αξιολόγηση δερματολογικών εκβάσεων σε μελλοντικές μελέτες.»

Ο κίνδυνος τριχόπτωσης ήταν μεγαλύτερος με τα GLP-1 σε σύγκριση με τους αναστολείς SGLT-2. (Tang et al., BMJ, 2026)

Η μελέτη περιλάμβανε μεγάλο αριθμό ατόμων: 12.004 ασθενείς που χρησιμοποιούσαν φάρμακα GLP-1 συγκρίθηκαν με 15.221 που χρησιμοποιούσαν αναστολείς SGLT-2, ενώ επιπλέον 11.964 χρήστες GLP-1 συγκρίθηκαν με 11.233 που χρησιμοποιούσαν αναστολείς DPP-4.

Άλλες μεταβλητές που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τον κίνδυνο τριχόπτωσης, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας, του φύλου, της εθνικότητας και προϋπαρχουσών παθήσεων, συνυπολογίστηκαν στα στατιστικά.



Υπήρχε αυξημένος κίνδυνος και για τα GLP-1 σε σύγκριση με τους αναστολείς DPP-4. (Tang et al., BMJ, 2026)

Τι συμβαίνει λοιπόν εδώ; Θα απαιτηθεί περαιτέρω μελέτη για να το γνωρίζουμε με βεβαιότητα, αλλά οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η ταχεία απώλεια βάρους ήδη συσχετίζεται με τριχόπτωση, όπως επίσης και οι ελλείψεις σιδήρου και ψευδαργύρου – που μπορεί να διαταράξουν περαιτέρω τον φυσιολογικό κύκλο των τριχών.

«Η απώλεια βάρους και οι αλλαγές στη διατροφική κατάσταση, συχνές συνέπειες της θεραπείας με αγωνιστές υποδοχέων GLP-1, αποτελούν καθιερωμένους παράγοντες κινδύνου για το telogen effluvium, μια συχνή και συνήθως παροδική μορφή μη ουλοποιητικής τριχόπτωσης, παρέχοντας έναν εύλογο βιολογικό μηχανισμό για αυτή τη συσχέτιση», γράφουν οι ερευνητές.

Τα φάρμακα GLP-1 ονομάζονται έτσι από το γλυκαγονοειδές πεπτίδιο-1 (glucagon-like peptide-1), μια φυσική ορμόνη που μειώνει την όρεξη, επιβραδύνει την πέψη και ενισχύει την έκκριση ινσουλίνης. Η ετικέτα «αγωνιστής υποδοχέα» που συχνά προστίθεται αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο αυτά τα φάρμακα συνδέονται και ενεργοποιούν σημεία πρόσδεσης στα κύτταρα που ονομάζονται υποδοχείς GLP-1, όπως ακριβώς η πραγματική ορμόνη.

Όσο εντυπωσιακές κι αν υπήρξαν αυτές οι θεραπείες, η έρευνα έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με το τι άλλο μπορεί να κάνουν στο σώμα – συμπεριλαμβανομένης της αύξησης του κινδύνου οστικών και αρθρικών παθήσεων, καθώς και αιφνίδιας απώλειας όρασης.

Αυτές οι πιθανές παρενέργειες, μαζί με την αλωπεκία, πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά έναντι των οφελών για την υγεία κάθε μεμονωμένου ασθενούς. Από την άλλη πλευρά, τα φάρμακα GLP-1 έχουν επίσης συσχετιστεί με προστασία έναντι της άνοιας και ορισμένων τύπων καρκίνου.

«Τα ευρήματά μας επεκτείνουν προηγούμενα ανεπίσημα σήματα ασφάλειας και παρέχουν πιο συστηματικά στοιχεία για την ενημέρωση της κλινικής επίγνωσης αυτής της πιθανής ανεπιθύμητης ενέργειας», γράφουν οι ερευνητές.

«Επιπλέον, αυτά τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα ώστε να διασαφηνιστούν πιθανοί μηχανιστικοί σύνδεσμοι ανάμεσα στη θεραπεία με αγωνιστές υποδοχέων GLP-1, την απώλεια βάρους και την τριχόπτωση, και να εντοπιστούν παράγοντες κινδύνου σε επίπεδο ασθενούς που μπορεί να αυξάνουν την ευαισθησία στην τριχόπτωση.»

Αξίζει να επισημανθεί ότι οι ιατρικοί φάκελοι με τους οποίους εργάζονταν οι ερευνητές ήταν περιορισμένοι ως προς τη μέτρηση της σοβαρότητας και της διάρκειας της τριχόπτωσης, καθώς και του κατά πόσον ήταν αναστρέψιμη.

Και για να τεθεί ο κίνδυνος σε πλαίσιο, μιλάμε περίπου για 7 άτομα ανά 1.000 που εμφανίζουν τριχόπτωση εντός ενός έτους, σε σύγκριση με 5 άτομα στα SGLT-2 και 4 άτομα στα DPP-4, με βάση τα στοιχεία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρόκειται για κάτι που μπορεί να αγνοηθεί – αλλά σημαίνει επίσης ότι για πολλούς μπορεί να εξακολουθεί να αξίζει τη βοήθεια στην απώλεια βάρους και στη διαχείριση του διαβήτη τύπου 2 που προσφέρουν αυτά τα φάρμακα GLP-1.

«Αν και ο απόλυτος κίνδυνος είναι χαμηλός, η επίγνωση αυτής της πιθανής επίδρασης μπορεί να βοηθήσει στην ενημέρωση των θεραπευτικών αποφάσεων», γράφουν οι ερευνητές.

Η έρευνα έχει δημοσιευθεί στο The BMJ.

Άρθρο του David Nield, ScienceAlert — έλεγχος γεγονότων: Rebecca Dyer · επιμέλεια: Fiona MacDonald

---

Πηγή: ScienceAlert — Study Finds a Worrying New Side Effect of GLP-1 Drugs That No One's Talking About