Μαρκ Μαζάουερ: Κινδυνεύουμε να σπαταλήσουμε τα μαθήματα δύο παγκοσμίων πολέμων Ημερομηνία:
Σήμερα 22/6/2026, 09:04 - Εμφανίσεις: 14
«Η κοινή ανθρώπινη υπόσταση συνδέει τον ιστορικό με το ανθρώπινο υποκείμενο – εδώ φτάνουμε στα όρια της τεχνητής νοημοσύνης.
Και αυτό θα μπορούσε να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε πόσο πολύτιμος είναι ο τρόπος σκέψης για τη θέση μας στον κόσμο».
Ο Μαρκ Μαζάουερ δεν είναι μόνο καθηγητής Ιστορίας στο Κολούμπια αλλά και διευθυντής του Ινστιτούτου Ιδεών και Φαντασίας του πανεπιστημίου αυτού.
Και χρειάζονται πολλές ιδέες και φαντασία για να κατανοήσουμε αυτή τη νέα, τεχνολογικά, εποχή στην οποία βρισκόμαστε.
Μας μιλάει για την Ελλάδα που βλέπει να εξελίσσεται από τη δεκαετία του ’70 όταν πρωτοήρθε στη χώρα μας, για την «πολύ νέα φάση» στην οποία έχει μπει η διεθνής κοινότητα και για την τεχνητή νοημοσύνη.
Γι’ αυτήν θα μιλήσει και την ερχόμενη Τετάρτη στο SNF Nostos του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.
Όπως λέει χαρακτηριστικά «όσοι ισχυρίζονται ότι καταλαβαίνουν την τεχνητή νοημοσύνη δεν φαίνεται να έχουν πολύ ασφαλή κατανόηση για την ακαταστασία της ανθρώπινης ύπαρξης».
Στο έργο σας, αναλύετε πώς οι μεγάλες κρίσεις και οι ιδεολογικές μετατοπίσεις αναδιαμορφώνουν τις κοινωνίες.
Σήμερα, η Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη συχνά παρουσιάζεται ως απειλή για την ανθρώπινη μοναδικότητα.
Υπάρχουν ιστορικές αναλογίες – όπως η έλευση της τυπογραφίας ή της φωτογραφίας – όπου η ανθρωπότητα ένιωθε ότι έχανε το μονοπώλιό της στη δημιουργικότητα; Τι θα μπορούσε να μας διδάξει σήμερα η διαχείριση αυτών των προηγούμενων μεταβάσεων;googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Μπορεί κανείς να σκεφτεί κάποιες μεταβάσεις που φαινόταν να απειλούν πτυχές της ανθρώπινης δημιουργικότητας.
Για παράδειγμα, όταν πρώτα η τυπογραφία και στη συνέχεια οι γραφομηχανές αντικατέστησαν τον χειρόγραφο λόγο, παρευρίσκονταν εκείνοι που ανησυχούσαν ότι επρόκειτο για μια αλλαγή προς το χειρότερο.
Η τεράστια σημασία, παραδείγματος χάριν, που αποδιδόταν στην καλλιγραφία στις μουσουλμανικές κοινωνίες στο παρελθόν φαινόταν να διακυβεύεται.