Όσα σκέφτεται ο Τσάμπι Αλόνσο, αλλά δεν θα πει ποτέ δημόσια Ημερομηνία:
Σήμερα 14/1/2026, 12:44 - Εμφανίσεις: 10
Υπάρχουν προπονητές που φωνάζουν και άλλοι που σωπαίνουν.
Ο Τσάμπι Αλόνσο ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Δεν θα τον ακούσεις σε συνέντευξη Τύπου να δείχνει με το δάχτυλο, ούτε να εκθέτει τον πρόεδρο ή τους παίκτες του.
Κι όμως, πίσω από τη σιωπή του, υπάρχει μια βαθιά απογοήτευση, μια καθαρή ανάγνωση της πραγματικότητας και μια αίσθηση ότι μπήκε σε ένα έργο με όρους που δεν ήταν ποτέ πραγματικά δικοί του.
Η θέση της «Μάρκα» είναι ξεκάθαρη για την αποχώρηση του από τη Ρεάλ Μαδρίτης: «Όταν ο Τσάμπι Αλόνσο συζητούσε με τον Φλορεντίνο Πέρεθ την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Ρεάλ Μαδρίτης, βρήκε από την πρώτη στιγμή τα βασικά προβλήματα.
Δεν ζήτησε υπερβολές.
Ζήτησε δύο στόπερ, όχι έναν, και έναν οργανωτή χαφ.
Το έκανε γνωρίζοντας ότι η εποχή Κρόος και Μόντριτς είχε τελειώσει και ότι η ομάδα είχε μείνει γυμνή στον άξονα και ευάλωτη στα μετόπισθεν, ειδικά έπειτα από την αποχώρηση του Νάτσο και τις βαριές απουσίες των Μιλιτάο και Αλάμπα.
Αντί για αυτό, άκουσε για «εσωτερικές λύσεις», για τον Αρντά Γκιουλέρ ως νέο Κρόος και για ένα πρότζεκτ που έμοιαζε περισσότερο με υπόσχεση παρά με σχέδιο.
Ο Τσάμπι δίστασε.
Όχι γιατί φοβήθηκε τη Ρεάλ, αλλά γιατί κατάλαβε ότι δεν υπήρχε πραγματική σύμπλευση.
Τελικά προέβη.
Γιατί πίστεψε – ανθρώπινα – ότι από μέσα θα μπορούσε να πείσει.
Και γιατί, πολύ απλά, είναι σχεδόν αδύνατο να πεις «όχι» στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης.
Σήμερα, αν κάτι θα άλλαζε, είναι ότι δεν ήταν πιο σκληρός όταν είχε όλη τη δύναμη: τότε που ο Φλορεντίνο ήταν ερωτευμένος μαζί του και είχε ήδη γυρίσει την πλάτη στον Αντσελότι.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Αυτό που συνειδητοποίησε γρήγορα είναι πως στη Ρεάλ δεν αλλάζουν εύκολα οι «τεχνικές» πεποιθήσεις του προέδρου.
Ο σύλλογος λειτουργεί με τη λογική ότι οι μεγάλοι παίκτες αρκούν για να φτιάξουν ομάδα.