Η Μεγάλη ΈκÏηξη (αγγ: Big Bang, Μπιγκ Μπανγκ) είναι κοσμολογική θεωÏία σÏμφωνα με την οποία το ΣÏμπαν δημιουÏγήθηκε από μια υπεÏβολικά πυκνή και θεÏμή κατάσταση, Ï€Ïιν από πεÏίπου 13,8 δισεκατομμÏÏια χÏόνια.
Η θεωÏία αυτή για τη δημιουÏγία του ΣÏμπαντος είναι η πιο διαδεδομÎνη σήμεÏα στην επιστημονική κοινότητα.
Ο ÏŒÏος Big Bang χÏησιμοποιήθηκε για Ï€Ïώτη φοÏά από τον ΦÏεντ Χόυλ σε Ïαδιοφωνική εκπομπή του BBC, το κείμενο της οποίας δημοσιεÏθηκε το 1950.
ΣÏμφωνα με το el.wikipedia.org, ο Χόυλ δεν χÏησιμοποίησε τον ÏŒÏο για να πεÏιγÏάψει μία θεωÏία, αλλά για να ειÏωνευθεί τη νÎα ιδÎα.
ΠαÏ’όλα αυτά ο ÏŒÏος επικÏάτησε, αποβάλλοντας το ειÏωνικό του πεÏιεχόμενο.
Εισηγητής της θεωÏίας υπήÏξε ο Î’Îλγος Αββάς και αστÏονόμος ΖωÏζ ΛεμαίτÏ.
ΎστεÏα από τις διαπιστώσεις ότι: Οι λÏσεις της ΘεωÏίας της Σχετικότητας Ï€ÏοÎβλεπαν ως αÏχή του ΣÏμπαντος μια μαθηματική ανωμαλία.
Εφόσον η εντÏοπία (το μÎÏ„Ïο της αταξίας) του ΣÏμπαντος ολοÎνα και αυξάνει θα υπήÏχε στιγμή στο παÏελθόν με ελάχιστη εντÏοπία όπου η Ïλη θα είχε τη μÎγιστη δυνατή πυκνότητα.
Με βάση αυτÎÏ‚ τις δÏο παÏατηÏήσεις Ï€Ïότεινε ως αÏχή του ΣÏμπαντος το «πÏωταÏχικό άτομο», όπου ολόκληÏη η μάζα του ΣÏμπαντος είναι συγκεντÏωμÎνη σε Îνα και μοναδικό σημείο και ο χωÏόχÏονος δεν Îχει ακόμα σχηματιστεί.
Το «άτομο» αυτό κάποτε εξεÏÏάγη και από την Ïλη που εκτοξεÏθηκε δημιουÏγήθηκαν οι γαλαξίες και οι αστÎÏες.
Το 1948 ο ΤζοÏτζ Γκάμοφ μελετώντας θεωÏητικά την υπεÏβολικά πυκνή κατάσταση του αÏÏ‡Î¹ÎºÎ¿Ï Î±Ï„ÏŒÎ¼Î¿Ï… συμπÎÏανε ότι: Το ήλιο και τα άλλα ελαφÏά χημικά στοιχεία Ï€ÏÎπει να δημιουÏγήθηκαν εντός τεσσάÏων δευτεÏολÎπτων.
Μια διάχυτη ισότÏοπη ακτινοβολία, απομεινάÏι της μεγάλης ÎκÏηξης, θα Ï€ÏÎπει να είναι ακόμα και σήμεÏα ανιχνεÏσιμη.
Βίντεο...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
Η θεωÏία αυτή για τη δημιουÏγία του ΣÏμπαντος είναι η πιο διαδεδομÎνη σήμεÏα στην επιστημονική κοινότητα.
Ο ÏŒÏος Big Bang χÏησιμοποιήθηκε για Ï€Ïώτη φοÏά από τον ΦÏεντ Χόυλ σε Ïαδιοφωνική εκπομπή του BBC, το κείμενο της οποίας δημοσιεÏθηκε το 1950.
ΣÏμφωνα με το el.wikipedia.org, ο Χόυλ δεν χÏησιμοποίησε τον ÏŒÏο για να πεÏιγÏάψει μία θεωÏία, αλλά για να ειÏωνευθεί τη νÎα ιδÎα.
ΠαÏ’όλα αυτά ο ÏŒÏος επικÏάτησε, αποβάλλοντας το ειÏωνικό του πεÏιεχόμενο.
Εισηγητής της θεωÏίας υπήÏξε ο Î’Îλγος Αββάς και αστÏονόμος ΖωÏζ ΛεμαίτÏ.
ΎστεÏα από τις διαπιστώσεις ότι: Οι λÏσεις της ΘεωÏίας της Σχετικότητας Ï€ÏοÎβλεπαν ως αÏχή του ΣÏμπαντος μια μαθηματική ανωμαλία.
Εφόσον η εντÏοπία (το μÎÏ„Ïο της αταξίας) του ΣÏμπαντος ολοÎνα και αυξάνει θα υπήÏχε στιγμή στο παÏελθόν με ελάχιστη εντÏοπία όπου η Ïλη θα είχε τη μÎγιστη δυνατή πυκνότητα.
Με βάση αυτÎÏ‚ τις δÏο παÏατηÏήσεις Ï€Ïότεινε ως αÏχή του ΣÏμπαντος το «πÏωταÏχικό άτομο», όπου ολόκληÏη η μάζα του ΣÏμπαντος είναι συγκεντÏωμÎνη σε Îνα και μοναδικό σημείο και ο χωÏόχÏονος δεν Îχει ακόμα σχηματιστεί.
Το «άτομο» αυτό κάποτε εξεÏÏάγη και από την Ïλη που εκτοξεÏθηκε δημιουÏγήθηκαν οι γαλαξίες και οι αστÎÏες.
Το 1948 ο ΤζοÏτζ Γκάμοφ μελετώντας θεωÏητικά την υπεÏβολικά πυκνή κατάσταση του αÏÏ‡Î¹ÎºÎ¿Ï Î±Ï„ÏŒÎ¼Î¿Ï… συμπÎÏανε ότι: Το ήλιο και τα άλλα ελαφÏά χημικά στοιχεία Ï€ÏÎπει να δημιουÏγήθηκαν εντός τεσσάÏων δευτεÏολÎπτων.
Μια διάχυτη ισότÏοπη ακτινοβολία, απομεινάÏι της μεγάλης ÎκÏηξης, θα Ï€ÏÎπει να είναι ακόμα και σήμεÏα ανιχνεÏσιμη.
Βίντεο...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr



















