Κάθε παιδί Ï€ÏÎπει να Îχει την ευκαιÏία να ζήσει.
Αυτό είναι το μήνυμα της Παγκόσμιας ΗμÎÏας εναντίον του Î Î±Î¹Î´Î¹ÎºÎ¿Ï ÎšÎ±Ïκίνου, 15η ΦεβÏουαÏίου, και όπως τονίζει ο ΠΙΣ «οι καÏκίνοι της παιδικής και εφηβικής ηλικίας αποτελοÏν Îνα χτÏπημα στο υπογάστÏιο για εκατοντάδες χιλιάδες οικογÎνειες σε ολόκληÏο τον κόσμο, και Îνα μεγάλο στοίχημα για τον ιατÏικό κόσμο και τις φαÏμακευτικÎÏ‚ εταιÏείες».
Στην ΕυÏώπη ζουν πεÏίπου 500.000 ενήλικοι που αντιμετώπισαν κάποιου είδους παιδικό ή εφηβικό καÏκίνο και βγήκαν νικητÎÏ‚.
Μάλιστα, το 80% όσων παιδιών νοσήσουν από καÏκίνο στις αναπτυγμÎνες χώÏες αναÏÏώνει.
Ο πιο συνηθισμÎνος καÏκίνος στην παιδική ηλικία είναι η λευχαιμία, που αναπτÏσσεται στο μυελό των οστών και η οποία ευθÏνεται για το 1/3 των καÏκίνων σε παιδιά.
Εξάλλου, το 20% πεÏίπου των καÏκίνων στην παιδική ηλικία συνίσταται σε κακοήθεις όγκους στον εγκÎφαλο, ενώ πιο σπάνια εμφανίζονται παιδικά λεμφώματα, νόσος του Hodgin, σαÏκώματα του Ewing, Ïετινο-βλαστώματα, ÏαβδομυοσαÏκώματα και ηπατοβλαστώματα.
ΛιγότεÏο συχνοί καÏκίνοι στα παιδιά είναι ο όγκος στους νεφÏοÏÏ‚, ο καÏκίνος του νευÏÎ¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ…ÏƒÏ„Î®Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚ (νευÏοβλάστωμα) και ο καÏκίνος των οστών (οστεοσάÏκωμα).
«Ο καÏκίνος της παιδικής και εφηβικής ηλικίας δεν είναι κάτι που μποÏοÏν να Ï€ÏοβλÎψουν ο γονÎας ή ο παιδίατÏος.
Δεν Îχει γονιδιακή αιτιολογία, δεν Ï€Ïοκαλείται από κάτι που συνÎβη στην ανατÏοφή του παιδιοÏ, δεν μεταδίδεται, δεν υπάÏχει Ï„Ïόπος να εντοπίσουμε κάποια Ï€Ïοδιάθεση σε Ï€Ïογεννητικό επίπεδο» τονίζει ο ΠΙΣ.
Συστήνει στους γονείς να δίνουν ιδιαίτεÏη σημασία σε πυÏετοÏÏ‚ που επιμÎνουν χωÏίς άλλα συμπτώματα, στη γενική κακουχία και ανοÏεξία παιδιών που δεν πεÏνοÏν ίωση ή άλλο διαγνωσμÎνο νόσημα, και σε κάθε σÏμπτωμα που είναι καινοÏÏιο, ανεξήγητο και επίμονο.
Συστήνει επίσης να μη συγκÏίνουν το Ï€Ïοσδόκιμο επιβίωσης ενηλίκων ασθενών με αντίστοιχα νοσήματα σε παιδιά, καθώς η ίαση και η επιβίωση στα παιδιά είναι μακÏάν υψηλότεÏες.
(Πηγή πληÏοφοÏιών: ΑΠΕ – ΜΠΕ)...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr



















