Μια υγÏή ουσία που αναπλάθει φυσικά τα δόντια ανακάλυψε η επιστημονική ομάδα της δÏ. Αμαλίας Αγγελή, επικεφαλής του Τμήματος Χημείας στο Πανεπιστημίου του Leeds. Η συγκεκÏιμÎνη ουσία Ï€Ïόκειται για το διάλυμα του πεπτιδίου P11-4. Το πλεονÎκτημα της νÎας μεθόδου που είναι σε πειÏαματικό στάδιο, είναι η ανώδυνη εφαÏμογή της.
ΑÏχικά οι εÏευνητÎÏ‚ του Πανεπιστημίου Leeds επÎλεξαν 15 ασθενείς από 18 Îως 70 χÏόνων, τα δόντια των οποίων ÎφεÏαν τα ίχνη των Ï€Ïώτων σταδίων της τεÏηδόνας. Εν συνεχεία εφάÏμοσαν στις Ï€ÏοβληματικÎÏ‚ πεÏιοχÎÏ‚ των δοντιών μια στÏώση του Ï€ÏÏ‰Ï„ÎµÏŠÎ½Î¹ÎºÎ¿Ï Î´Î¹Î±Î»Ïματος P11-4.
Το συγκεκÏιμÎνο διάλυμα Îχει την ιδιότητα να φτάνει στις άσπÏες πεÏιοχÎÏ‚ από τις οποίες λείπει το ασβÎστιο, το βασικό δομικό υλικό της αδαμαντίνης. Εκεί ελκÏει μεταλλικά στοιχεία, όπως το ασβÎστιο, ενεÏγοποιώντας την αναδόμηση της φθαÏμÎνης αδαμαντίνης.
Από τις Îως τώÏα παÏατηÏήσεις διαφαίνεται ότι μÎσα σε πεÏίπου 30 ημÎÏες, τα άσπÏα στίγματα είχαν εξαφανιστεί από τα δόντια των ασθενών, γεγονός που σημαίνει ότι χάÏη στο συγκεκÏιμÎνο πεπτίδιο αναστÏάφηκε η διαδικασία αποδόμησης των δοντιών.
Οι επιστήμονες που λαμβάνουν μÎÏος στην ομάδα της κας Αγγελή καταγÏάφουν ότι το νÎο «υγÏÏŒ σφÏάγισμα» δεν θα μποÏοÏσε να εφαÏμοστεί σε Îνα δόντι με Ï€ÏοχωÏημÎνη τεÏηδόνα, που Îχει ανάγκη σφÏαγίσματος ή ακόμα και εξαγωγής του, όμως θα μποÏοÏσε να αποδώσει στα Ï€Ïώτα στάδια της τεÏηδόνας με σκοπό να αναστÏαφεί η διαδικασία φθοÏάς της αδαμαντίνης των δοντιών.
Ουσιαστικά, θα μποÏοÏσε να γλιτώσει Îνα δόντι από το σφÏάγισμα, ενώ εξετάζεται πιθανότητα να χÏησιμοποιηθεί και για την αντιμετώπιση της ευαισθησίας των δοντιών στις μεταβολÎÏ‚ της θεÏμοκÏασίας
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































