Η Îκθεση στην φÏση Îχει συσχετιστεί κατά καιÏοÏÏ‚ με πολλά οφÎλη για την ψυχική και σωματική υγεία.
Η νÎα μελÎτη που δημοσιεÏτηκε στο ΔιεθνÎÏ‚ ΠεÏιοδικό ΕÏευνών ΠεÏιβάλλοντος και Δημόσιας Υγείας, Ï€Ïαγματοποιήθηκε από το ΙνστιτοÏτο Παγκόσμιας Υγείας της ΒαÏκελώνης.
Για την ÎÏευνα χÏησιμοποιήθηκαν δεδομÎνα πεÏίπου 3.600 ενηλίκων από την Ισπανία, τη Λιθουανία, το ΗνωμÎνο Βασίλειο και την Ολλανδία.
Οι συμμετÎχοντες συμπλήÏωσαν Îνα εÏωτηματολόγιο αναφοÏικά με τη συχνότητα με την οποία επισκÎπτονταν φυσικά πεÏιβάλλοντα ως παιδιά.
Ρωτήθηκαν επίσης κατά πόσο επισκÎπτονται σήμεÏα τη φÏση, πόσο ικανοποιημÎνοι αισθάνονται με τους φυσικοÏÏ‚ χώÏους , αλλά και αναφοÏικά με τη σημασία που δίνουν σε αυτοÏÏ‚.
Η ψυχική υγεία των συμμετεχόντων, αναφοÏικά με αισθήματα νευÏικότητας ή κατάθλιψης, καθώς και τα επίπεδα ενÎÏγειας και κόπωσης, αξιολογήθηκαν μÎσω ψυχολογικής εξÎτασης.
Τα ευÏήματα αποδεικνÏουν ότι οι ενήλικες, που εκτίθονταν λιγότεÏο στη φÏση κατά τα Ï€Ïώτα χÏόνια της ζωής τους, εμφάνιζαν χειÏότεÏη ψυχολογία μετÎπειτα.
Ο διευθÏνων της μελÎτης συμπληÏώνει: «Σε γενικÎÏ‚ γÏαμμÎÏ‚, οι συμμετÎχοντες με μικÏότεÏη Îκθεση στη φÏση ως παιδιά, αποδίδουν μικÏότεÏη σημασία στα φυσικά πεÏιβάλλοντα, αλλά χάνουν και πολλά οφÎλη, όπως η χαλάÏωση και το αίσθημα ευεξίας».
Οι εÏευνητÎÏ‚ τόνισαν επίσης τη σημασία της Îκθεσης σε φυσικά τοπία κατά την παιδική ηλικία, όχι μόνο για τα ψυχοσωματικά οφÎλη, αλλά και για την ανάπτυξη μιας στάσης που αποτιμά το φυσικό πεÏιβάλλον.
«Η φÏση δημιουÏγεί τις υποδομÎÏ‚ για την ανάπτυξη μίας υγιοÏÏ‚ ψυχολογίας που θα συνοδεÏει το άτομο σε όλα τα στάδια της μετÎπειτα ενήλικης ζωής του» καταλήγουν οι εÏευνητÎÏ‚.
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































