Γράφει η Αικατερίνη Μαστρονικόλα – Αγαδάκου
DNA: Τι είναι αυτό που τον σπάει και τον φανερώνει σε έναν οργανισμό που είναι δομημένος να αμύνεται, να αυτοθεραπεύεται, να εξελίσσεται και να βελτιώνεται;
Αυτή η γοητευτική δεξιόστροφη αλυσίδα που βλέπετε στην φωτογραφία να ανελίσσεται προκλητικά, είναι το ανθρώπινο DNA.
Είναι το γενετικό αποτύπωμα, το «χνάρι», που ακολουθώντας το πίσω στον χρόνο οδηγεί στην «κοινή μητέρα». Κάπου στην κεντρική Αφρική 200.000 χρόνια πριν. Είναι το DNA που δηλώνει ίδιο σε ποσοστό 99,9% για όλους τους ανθρώπους (για να νουθετούνται οι ρατσιστές και οι αλαζόνες), αλλά και που διαφέρει 0,1% για να κάνει το κάθε ανθρώπινο πλάσμα μοναδικό.
Αυτό το εκπληκτικό υλικό (που συνίσταται από δυο ζεύγη βάσεων και μια δεσοξυριβόζη) οργανώνεται σε σχηματισμούς με το λογισμικό ενός υπερυπολογιστή και καθορίζει τον χάρτη του καθενός μας. Προγραμματίζει την χρονική μας διάρκεια και κωδικοποιεί από το χρώμα των μαλλιών μας μέχρι τους αδύναμους κρίκους μας.
Σκεφτείτε όλες τις παθήσεις από τις οποίες κινδυνεύουμε να είναι καταγεγραμμένες στους ευάλωτους κρίκους της περίφημης DNA αλυσίδας σαν δυνητική έκφραση. Από τον καρκίνο και την υπέρταση μέχρι την σχιζοφρένεια και την παχυσαρκία.
– Τι είναι αυτό που βγάζει το πρόβλημα από τον κώδικά του στην επιφάνεια;
– Τι σπάει και φανερώνει τον αδύναμο κρίκο σε έναν οργανισμό που είναι δομημένος να αμύνεται, να αυτοϊάται, να εξελίσσεται και να βελτιώνεται;
Δυο λέξεις – κλειδιά έχει ο κώδικας:
1) Stress (ψυχοσωματική καταπόνηση) και
2) Αχρησία.
Η αχρησία καταδικάζει τα συστήματα σε υπολειτουργία. Είναι η μητέρα της παχυσαρκίας, της γήρανσης, της εκφύλισης του μυοσκελετικού και των αγγείων και κατ’ επέκταση του οργανισμού, που αντλεί την αυτοτέλεια και τη βιωσιμότητά του και καθορίζει την χρονική του διάρκεια, από τα παραπάνω.
Ο αντίποδας της υπε...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































