Δεν υφίσταται ενιαία αντιμετώπιση για το ζήτημα της ευθανασίας και της υποβοηθοÏμενης αυτοκτονίας στις 28 χώÏες της ΕυÏωπαϊκής Ένωσης. Οι πεÏισσότεÏες πάντως χώÏες τάσσονται εναντίον της ενεÏγητικής ευθανασίας και της υποβοηθοÏμενης αυτοκτονίας, ενώ αποδÎχονται το δικαίωμα του ασθενοÏÏ‚ στην άÏνηση της θεÏαπείας.
Μόνο Ï„Ïεις χώÏες (Î’Îλγιο, Ολλανδία, ΛουξεμβοÏÏγο) Îχουν Ï€ÏοχωÏήσει σε νομιμοποίηση της ευθανασίας, και μάλιστα υπό αυστηÏοÏÏ‚ ÏŒÏους.
Αυτό διαφαίνεται από μελÎτη της δικηγόÏου ΑλεξάνδÏας Κοτζαμάνη, που δημοσιεÏτηκε στο πεÏιοδικό «Βιοηθικά» της Ελληνικής ΕπιτÏοπής Βιοηθικής. Στην Ελλάδα και στις πεÏισσότεÏες χώÏες της ΕΕ η ευθανασία δεν Îχει Ï„Ïχει εξειδικευμÎνης νομοθετικής ÏÏθμισης, παÏά μόνο συζητείται κατά καιÏοÏÏ‚, δημιουÏγώντας συνήθως εντάσεις και διχασμοÏÏ‚.
Στην Ελλάδα, σÏμφωνα με την κ. Κοτζαμάνη, «απαγοÏεÏεται η ευθανασία και η υποβοηθοÏμενη αυτοκτονία. Δεν υφίσταται εξειδικευμÎνη νομοθεσία, Îτσι το αξιόποινο της ευθανασίας κÏίνεται σÏμφωνα με τους γενικοÏÏ‚ κανόνες του Ï€Î¿Î¹Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÏŽÎ´Î¹ÎºÎ± για την ανθÏωποκτονία εν συναινÎσει. Η ευθανασία Îχει αντιμετωπιστεί, τόσο από την κοινωνία όσο και από την εκκλησία, ως Îγκλημα ή ως αμάÏτημα αντίστοιχα».
Με αφοÏμή πάντως την αναθεώÏηση του Ï€Î¿Î¹Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÏŽÎ´Î¹ÎºÎ±, υπήÏξε κάποιο ενδιαφÎÏον για να συζητηθεί και το συγκεκÏιμÎνο ζήτημα.
Η βασική αντίθεση διεθνώς είναι ότι από τη μια κάθε άνθÏωπος Îχει το δικαίωμα της αυτονομίας, Ï€Ïάγμα που αφοÏά και τις αποφάσεις για το Ï„Îλος της ζωής του, αλλά από την άλλη η ζωή θεωÏείται Ïψιστη αξία, την οποία οι γιατÏοί καλοÏνται να διαφυλάσσουν με κάθε μÎσο.
ΕπιπλÎον, σÏμφωνα με τη χÏιστιανική διδασκαλία, μόνο ο Θεός θα μποÏοÏσε να διαθÎσει τη ζωή και το θάνατο.
Η ελληνικής Ï€ÏοÎλευσης λÎξη ευθανασία (από το «ευ» και το «θανείν») εÏμηνεÏεται ως καλός, αξιοπÏεπής ή ανώδυνος θάνατος, με σκοπό να μειωθεί η ταλαιπωÏία του ασθενοÏÏ‚ με ανίατη πάθηση.
Η ευθανασία διακÏίνεται σε εκοÏσια (τεÏματισμός της ζωής του ασθενοÏÏ‚ από Ï„Ï...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































