Ο συλλαβισμός στη νέα ελληνική γλώσσα: τι πρέπει να γνωρίζουμε (Μέρος Β’)

Τα δίψηφα σύμφωνα
μπ
,
ντ
,
γκ
δε χωρίζονται στο συλλαβισμό:
έ-μπο-ρος, πέ-ντε, α-γκί-στρι, έ-ντο-μο, μπα-γκέ-τα, ξε-ντύ-νω, μπα-μπάς, μου-γκρί-ζω, α-μπέ-λι, ξέ-μπαρ-κος, ε-γκα-λώ, ε-ντεί-νω, ντα-ντά, ντό-μπρος, μπου-μπού-κι.

Εάν προηγείται αυτών άλλο σύμφωνο, τότε χωρίζονται από αυτό:
μπαρ-μπού-νι, κα-βουρ-ντί-ζω.



Δύο όμοια σύμφωνα
πάντοτε χωρίζονται:
συλ-λα-βή, εν-νιά,

θάρ-ρος, άμ-μος, άγ-γε-λος, άλ-λος, θά-λασ-σα.


Όταν
τρία ή περισσότερα σύμφωνα
βρίσκονται ανάμεσα σε δύο φωνήεντα, διφθόγγους ή συνδυασμούς (ακολουθίες), συλλαβίζονται με το δεύτερο φωνήεν, δίφθογγο ή συνδυασμό, εφόσον
αρχίζει
λέξη της Ελληνικής τουλάχιστον από τα δύο πρώτα εξ αυτών:
ά-στρο, ε-χθρι-κός,

αι-σχρός, σφυ-ρί-χτρα, κά-στρο, η-λε-κτρι-σμός
,
νε-ρα-ντζιά
.

Εάν
δεν αρχίζει
λέξη της Ελληνικής, τότε τα εν λόγω σύμφωνα χωρίζονται, με το μεν πρώτο εξ αυτών να συλλαβίζεται με το φωνήεν, τη δίφθογγο ή το συνδυασμό που προηγείται, τα δε υπόλοιπα με το φωνήεν, τη δίφθογγο ή το συνδυασμό που ακολουθεί
: εκ-στρα-τεί-α, παν-στρα-τιά, αμ-βρο-σί-α, αν-θρω-πιά.


Τα φωνήεντα που συμπροφέρονται σε μία συλλαβή (οι λεγόμενες
κύριες
και
καταχρηστικές δίφθογγοι
) θεωρούνται κατά το συλλαβισμό ως ένας φθόγγος (λογαριάζονται σαν ένα φωνήεν) και γι’ αυτό δε χωρίζονται:
κο-ρόι-δο,

αη-δό-νι,

βόη-θα, νε-ράι-δα, αϊ-τός, δια-βά-ζω, βια-σύ-νη, ά-δειος, παι-διά, πο-τη-ριού, χτυ-πιέ-ται, ά-πια-στος.

Όμως, όταν τα φωνήεντα δε συμπροφέρονται σε μία συλλαβή, χωρίζονται:
βι-α-σμός,

α-δει-ού-χος, πρα-τη-ρι-ού-χος, κα-κο-ποι-ός, αλ-λοι-ώ-νω.


Τα
δίψηφα φωνήεντα
(αι, ει, οι, ου και υι) ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr