Ο αÏιθμός των πιο Ï€Ïόσφατων Ï€ÏοσκÏοÏσεων μεγάλων αστεÏοειδών στη Σελήνη και στη Γη αυξήθηκε κατά σχεδόν Ï„Ïεις φοÏÎÏ‚, και η αÏχή αυτής της αÏξησης -για άγνωστο λόγο- Îγινε Ï€Ïιν από πεÏίπου 290 εκατομμÏÏια χÏόνια.
Αυτό είναι το συμπÎÏασμα μιας διεθνοÏÏ‚ επιστημονικής ομάδας, η οποία μελÎτησε τους κÏατήÏες του φεγγαÏÎ¹Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ Îβγαλε ανάλογα συμπεÏάσματα και για το δικό μας πλανήτη.
Το βασικότεÏο συμπÎÏασμα είναι ότι «βÏÎχει» αÏκετά πεÏισσότεÏους μεγάλους αστεÏοειδείς κατά τα τελευταία 300 εκατομμÏÏια χÏόνια απ’ ÏŒ,τι στα Ï€ÏοηγοÏμενα 700 εκατομμÏÏια χÏόνια.
Οι εÏευνητÎÏ‚, με επικεφαλής τη ΣάÏα ΜαζÏουÎι του Τμήματος Γεωεπιστημών του Πανεπιστημίου του ΤοÏόντο, που Îκαναν τη σχετική δημοσίευση στο πεÏιοδικό «Science», ανÎλυσαν τα στοιχεία του ÏƒÎµÎ»Î·Î½Î¹Î±ÎºÎ¿Ï Î´Î¿ÏυφόÏου Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της ΑμεÏικανικής Διαστημικής ΥπηÏεσίας (NASA), ο οποίος είναι σε Ï„Ïοχιά γÏÏω από τη Σελήνη εδώ και μία δεκαετία, μελετώντας την επιφάνειά της.
Η Γη -Îνα ενεÏγό γεωλογικά σώμα- Îχει λιγότεÏους οÏατοÏÏ‚ κÏατήÏες απ’ όσους θα πεÏίμενε κανείς με βάση τους κÏατήÏες που φαίνονται σε άλλα σώματα στο ηλιακό μας σÏστημα. Η Îλλειψη αυτή καθιστά δÏσκολη την απάντηση στην εÏώτηση πόσο συχνά Ï€Îφτουν αστεÏοειδείς ή κομήτες πάνω στον πλανήτη μας και κατά πόσον αυτή η συχνότητα Îχει αλλάξει στην ποÏεία του χÏόνου, αν δηλαδή Ï€Îφτουν λιγότεÏοι ή πεÏισσότεÏοι.
Η απάντηση όμως θα μποÏοÏσε να είναι στο φεγγάÏι, το οποίο θεωÏείται δεδομÎνο ότι πλήττεται από αστεÏοειδείς με την ίδια πεÏίπου συχνότητα διαχÏονικά που πλήττεται και η Γη. Μόνο που στον πλανήτη μας τα ίχνη των πεÏισσότεÏων Ï€ÏοσκÏοÏσεων καλÏπτονται από τη διάβÏωση και τις συνεχείς τεκτονικÎÏ‚-γεωλογικÎÏ‚ διαδικασίες, ενώ στη γεωλογικά αδÏανή Σελήνη, η οποία δεν υφίσταται διάβÏωση και τεκτονικÎÏ‚ μεταμοÏφώσεις, οι κÏατήÏες παÏαμÎνουν οÏατοί, αποτελώντας μια «χÏονοκάψουλα».
Οι εÏευνητÎÏ‚ Îκαναν Îναν κατάλογο με όλους τους μεγάλους σεληνιακοÏÏ‚ κÏατήÏες με διάμετÏο άνω των δÎκ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































