Η τελευταία μεγάλη ÎκÏηξη του ηφαιστείου της αÏχαίας ΘήÏας (ΣαντοÏίνης), γνωστή και ως «μινωική», μία από τις ισχυÏότεÏες στον κόσμο κατά τα τελευταία 4.000 χÏόνια, Îγινε μετά το 1600 Ï€.Χ., οÏισμÎνες δεκαετίες πιο Ï€Ïόσφατα εν συγκÏίσει με τις Îως τώÏα επιστημονικÎÏ‚ εκτιμήσεις, σÏμφωνα
με μια νÎα μελÎτη εÏευνητών
από τις ΗΠΑ και τη Î’Ïετανία.
Εδώ και χÏόνια, επιστήμονες από ολόκληÏο τον κόσμο Ï€ÏοσπαθοÏν να Ï€ÏοσδιοÏίσουν την ακÏιβή ημεÏομηνία ÎκÏηξης του ηφαιστείου, η οποία Îγινε αισθητή Îως την Αίγυπτο και τη ΜικÏά Ασία, επειδή αποτελεί οÏόσημο και σημείο αναφοÏάς για τη χÏονολόγηση πολλών άλλων Ï€ÏοϊστοÏικών συμβάντων και αÏχαιολογικών ανακαλÏψεων στην ευÏÏτεÏη πεÏιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Τα ιστοÏικά-αÏχαιολογικά δεδομÎνα «δείχνουν» μια ημεÏομηνία μετά το 1600 Ï€.Χ., πεÏίπου στα μÎσα του 16ου αιώνα, ενώ άλλα επιστημονικά δεδομÎνα, όπως η δενδÏοχÏονολόγηση, Îως τώÏα τοποθετοÏσαν τη φυσική καταστÏοφή λίγο παλαιότεÏα, κατά το Ï„Îλος του 17ου αιώνα.
ΜÎχÏι Ï€Ïόσφατα, θεωÏείτο ως πιο ακÏιβής η χÏονολόγηση με ÏαδιενεÏγό άνθÏακα ενός ÎºÎ»Î±Î´Î¹Î¿Ï ÎµÎ»Î¹Î¬Ï‚ που θάφτηκε στη ΘήÏα από την Ï„ÎφÏα και, με βάση το οποίο, η ημεÏομηνία της ÎκÏηξης τοποθετείται Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï 1627 και 1600 Ï€.Χ., με πιο πιθανό το διάστημα Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï 1613 και 1614 Ï€.Χ..
Όμως η νÎα αμεÏικανοβÏετανική ÎÏευνα, τονίζει το
ΑΠΕ - ΜΠΕ, που βασίζεται σε νÎες αναλÏσεις δενδÏοχÏονολόγησης, σταθμίζει ότι η μινωική ÎκÏηξη είναι κάπως πιο Ï€Ïόσφατη, μετά το 1600 Ï€.Χ..
Είχε Ï€Ïοηγηθεί Ï€Ïο ημεÏών μια ισÏαηλινή μελÎτη δενδÏοχÏονολόγησης που κατÎληγε σε ανάλογο συμπÎÏασμα, ότι η ÎκÏηξη Îγινε 40 Îως 50 χÏόνια αÏγότεÏα εν συγκÏίσει με την εκτίμηση για 1627-1600 Ï€.Χ..
Αν όντως ισχÏουν οι νÎες εκτιμήσεις, τότε για Ï€Ïώτη φοÏά η δενδÏοχÏονολόγηση και η αÏχαιολογία μιλάνε την ίδια πεÏίπου «γλώσσα».
Κάνοντας νÎες μετÏήσεις στον ÏαδιενεÏγό άνθÏακα-14 εντός των δακτυλίων των δÎντÏων, τα οποία ζοÏσαν την ίδια εποχή με την ÎκÏηξη του ηφαιστείου, οι εÏευνητÎÏ‚ συμπÎÏαναν ότι η τελευταία...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































