Ζούμε στην εποχή της εικόνας. Το ψηλό ανάστημα είναι συνυφασμένο με την επιτυχία και την κοινωνική υπεροχή, ενώ συχνά ταυτίζεται με τη δύναμη και τη σωματική ευρωστία. Ο ανταγωνισμός είναι συνηθισμένο φαινόμενο ανάμεσα στα παιδιά και τους εφήβους, ενώ η περιθωριοποίηση τους από τους συνομήλικους θα μπορούσε να πλήξει σοβαρά την ψυχική τους υγεία.
Δεν είναι επομένως λίγοι οι γονείς που θορυβημένοι απευθύνονται στον παιδίατρο ρωτώντας: «Πόσο ψηλό θα γίνει το παιδί μας;», «Γιατρέ το παιδί μου φοβάμαι ότι δεν ψηλώνει, θα μείνει κοντό;», «Γιατί το παιδί μου είναι πιο κοντό από τους συμμαθητές του;» ή «Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να ψηλώσει;».
«Αυτές είναι μόνο κάποιες από τις ερωτήσεις που όλο και πιο συχνά απευθύνουν οι γονείς στον παιδίατρο. Και ο παιδίατρος καλείται να ξεχωρίσει αν το παιδί είναι «φυσιολογικά» και αναμενόμενα κοντό ή εάν υποκρύπτεται κάποια παθολογία την οποία και πρέπει να διερευνήσει και να αντιμετωπίσει. Κύρια εφόδια στην διαπίστωση και κατ’ επέκταση διερεύνηση του χαμηλού αναστήματος είναι η λήψη λεπτομερούς ιστορικού, ατομικού και οικογενειακού, η κλινική εξέταση και η συμπλήρωση των διαγραμμάτων αύξησης τα οποία σχετίζονται με τόσο στο ύψος όσο και στο βάρος, στην περίμετρο κεφαλής κ.τ.λ.», μας εξηγεί η Καλλιόπη Κουλουφάκου-Γρατσία, ΜD, MSc, Παιδίατρος.
Και τονίζει ότι γι’ αυτό το σκοπό αναγκαία είναι η συστηματική καταγραφή των σωματομετρικών στοιχείων του παιδιού από τον παιδίατρο με σκοπό να αναγνωριστούν έγκαιρα οι περιπτώσεις στις οποίες μπορούμε να επέμβουμε.
Το ύψος είναι πολυπαραγοντικό, είναι η συνισταμένη πληθώρας παραγόντων και η αύξηση του είναι μια συνεχής αλλά όχι γραμμική διαδικασία.
Παράγοντες που επηρεάζουν το ύψος είναι:
Το ύψος που μέλει να αποκτήσει ένα παιδί με βάση το «ύψος-στόχο» του, δηλαδή το προβλεπόμενο ύψος με βάση το ύψος των γονέων.
Tο ύψος που τείνει να έχει το παιδί ιδιοσυστασιακά.
Η ενδομήτρια ζωή.
H ύπαρξη ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































