Όταν το παιδί δεν ψηλώνει: Η αυξητική ορμόνη δεν είναι πανάκεια

Ζούμε στην εποχή της εικόνας. Το ψηλό ανάστημα είναι συνυφασμένο με την επιτυχία και την κοινωνική υπεροχή, ενώ συχνά ταυτίζεται με τη δύναμη και τη σωματική ευρωστία.  Ο ανταγωνισμός είναι συνηθισμένο φαινόμενο ανάμεσα στα παιδιά και τους εφήβους, ενώ η περιθωριοποίηση τους από τους συνομήλικους θα μπορούσε να πλήξει σοβαρά την ψυχική τους υγεία.

Δεν είναι επομένως λίγοι οι γονείς που θορυβημένοι απευθύνονται στον παιδίατρο ρωτώντας: «Πόσο ψηλό θα γίνει το παιδί μας;», «Γιατρέ το παιδί μου φοβάμαι ότι δεν ψηλώνει, θα μείνει κοντό;», «Γιατί το παιδί μου είναι πιο κοντό από τους συμμαθητές του;» ή «Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να ψηλώσει;».

«Αυτές είναι μόνο κάποιες από τις ερωτήσεις που όλο και πιο συχνά απευθύνουν οι γονείς στον παιδίατρο. Και ο παιδίατρος καλείται να ξεχωρίσει αν το παιδί είναι «φυσιολογικά» και αναμενόμενα κοντό ή εάν υποκρύπτεται κάποια παθολογία την οποία και πρέπει να διερευνήσει και να αντιμετωπίσει. Κύρια εφόδια στην διαπίστωση και κατ’ επέκταση διερεύνηση του χαμηλού αναστήματος είναι η λήψη λεπτομερούς ιστορικού, ατομικού και οικογενειακού, η κλινική εξέταση και η συμπλήρωση των διαγραμμάτων αύξησης τα οποία σχετίζονται με τόσο στο ύψος όσο και στο βάρος, στην περίμετρο κεφαλής κ.τ.λ.», μας εξηγεί η Καλλιόπη Κουλουφάκου-Γρατσία, ΜD, MSc, Παιδίατρος.

Και τονίζει ότι γι’ αυτό το σκοπό αναγκαία είναι η συστηματική καταγραφή των σωματομετρικών στοιχείων του παιδιού από τον παιδίατρο με σκοπό να αναγνωριστούν έγκαιρα οι περιπτώσεις στις οποίες μπορούμε να επέμβουμε.

Το ύψος είναι πολυπαραγοντικό, είναι η συνισταμένη πληθώρας παραγόντων και η αύξηση του είναι μια συνεχής αλλά όχι γραμμική διαδικασία.

Παράγοντες που επηρεάζουν το ύψος είναι:

Το ύψος που μέλει να αποκτήσει ένα παιδί με βάση το «ύψος-στόχο» του, δηλαδή το προβλεπόμενο ύψος με βάση το ύψος των γονέων.

Tο ύψος που τείνει να έχει το παιδί ιδιοσυστασιακά.

Η ενδομήτρια ζωή.

H ύπαρξη ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr