ΔÏο μετεωÏίτες που είχαν Ï€Îσει ξεχωÏιστά στη Γη το 1998, ο Îνας στο ΤÎξας και ο άλλος στο ΜαÏόκο, Î±Ï†Î¿Ï Ï€ÏοηγουμÎνως πεÏιφÎÏονταν στη ζώνη των αστεÏοειδών Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î†Ïη-Δία επί δισεκατομμÏÏια χÏόνια, εντοπίστηκαν τώÏα να διαθÎτουν στο εσωτεÏικό τους κάτι κοινό: αφενός νεÏÏŒ και αφετÎÏου Îνα μίγμα πολÏπλοκων οÏγανικών χημικών ουσιών όπως υδÏογάνθÏακες και αμινοξÎα.
Είναι οι Ï€Ïώτοι μετεωÏίτες που ανακαλÏπτονται να Îχουν και τα δÏο θεμελιώδη συστατικά της ζωής: το νεÏÏŒ και οÏγανικά μόÏια. Αποτελεί την Ï€Ïώτη ολοκληÏωμÎνη χημική ανάλυση οÏγανικής Ïλης και υγÏÎ¿Ï Î½ÎµÏÎ¿Ï Î¼Îσα σε κÏυστάλλους, που υπάÏχουν σε μετεωÏίτες που εντοπίστηκαν στη Γη. Το παγιδευμÎνο νεÏÏŒ μÎσα στους μετεωÏίτες θα μποÏοÏσε να Îχει την ηλικία του Î·Î»Î¹Î±ÎºÎ¿Ï Î¼Î±Ï‚ συστήματος, δηλαδή πεÏίπου 4,5 δισεκατομμÏÏια χÏόνια.
Η ανάλυση της χημικής σÏστασης των μικÏοσκοπικών ÎγχÏωμων κÏυστάλλων μÎσα στους μετεωÏίτες δίνει ενδείξεις και για τους πιθανοÏÏ‚ «γονείς» των δÏο πεÏιπλανώμενων διαστημικών βÏάχων. Ίσως είναι η ΔήμητÏα, ο καφΠνάνος πλανήτης που αποτελεί το μεγαλÏτεÏο σώμα στη ζώνη των αστεÏοειδών, ή ο αστεÏοειδής Ήβη, μια βασική πηγή Ï€ÏοÎλευσης των μετεωÏιτών που Ï€Îφτουν στον πλανήτη μας.
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής την πλανητική επιστήμονα ΚοÏινι Τσαν του Î‘Î½Î¿Î¹Ï‡Ï„Î¿Ï Î Î±Î½ÎµÏ€Î¹ÏƒÏ„Î·Î¼Î¯Î¿Ï… της Î’Ïετανίας και τον ÎÏ„Îηιβιντ Κιλκόιν του Î•Î¸Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î•ÏγαστηÏίου ΜπÎÏκλεϊ του ΥπουÏγείου ΕνÎÏγειας των ΗΠΑ, Îκαναν τη σχετική δημοσίευση στο Science Advances.
Οι κÏÏσταλλοι αλάτων είχαν μήκος μόλις δÏο χιλιοστών. «Είναι σαν να βÏίσκει κανείς μια μÏγα μÎσα σε κεχÏιμπάÏι» δήλωσε ο Κιλκόιν, ο οποίος χÏησιμοποίησε ισχυÏά μικÏοσκόπια ακτίνων-Χ για να μελετήσει τους μετεωÏίτες.
Αν και τα ευÏήματα δεν μποÏοÏν να αποδείξουν την ÏπαÏξη ζωής Ï€ÎÏα από τη Γη, ενισχÏουν τις πιθανότητες ότι κάτι Ï„Îτοιο θα μποÏοÏσε να συμβαίνει ή να Îχει συμβεί κάποτε. «Όλα οδηγοÏν στο συμπÎÏασμα ότι η Ï€ÏοÎλευση της ζωής κάπου αλλοÏ, είναι Ï€Ïάγματι δυνατή» δήλωσε η Τσαν.
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































