του ΔιονÏση Î . Σιμόπουλου,
Διευθυντή Ευγενιδείου ΠλανηταÏίου
Η νÏχτα της Î Îμπτης, 21 ΔεκεμβÏίου, είναι η μεγαλÏτεÏη της χÏονιάς, με διάÏκεια 14 ωÏών και 29 λεπτών. Ο Ήλιος θα φτάσει στο σημείο της ετήσιας Ï„Ïοχιάς του, που ονομάζεται «ΧειμεÏινό Ηλιοστάσιο», οπότε ξεκινά και επίσημα η εποχή του Χειμώνα.
ΗμεÏολογιακά το ΧειμεÏινό Ηλιοστάσιο κυμαίνεται σήμεÏα Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î·Ï‚ 20ής και 23ης ΔεκεμβÏίου, αν και η τελευταία φοÏά που είχαμε το ΧειμεÏινό Ηλιοστάσιο στις 23 ΔεκεμβÏίου ήταν το 1903 και η επόμενη θα είναι το 2303. Ακόμη πιο σπάνια είναι η 20ή ΔεκεμβÏίου με την επόμενη να συμβαίνει το 2080.
Οι διαφοÏοποιήσεις αυτÎÏ‚ οφείλονται στο ΓÏηγοÏιανό ΗμεÏολόγιο, του οποίου το κάθε Îτος Îχει 365 ημÎÏες, εκτός από τα δίσεκτα Îτη με τις 366 ημÎÏες τους. Τα Ï€Ïάγματα, όμως, δεν ήσαν πάντα Îτσι. Ας τα πάÏουμε, λοιπόν, από την αÏχή.
Από την αÏχαιότητα ακόμα, ο υπολογισμός της χÏονιάς γινόταν με την παÏατήÏηση της επίδÏασης που Îχει πάνω στη Γη η πεÏιφοÏά της γÏÏω από τον Ήλιο, η επίδÏαση δηλαδή του κÏκλου των εποχών, της επαναλαμβανόμενης παÏÎλασης της Άνοιξης, του ΚαλοκαιÏιοÏ, του ΦθινοπώÏου και του Χειμώνα! Οι εποχιακÎÏ‚ αυτÎÏ‚ αλλαγÎÏ‚ είχαν για τους αÏχαίους τεÏάστια σημασία, ιδιαίτεÏα μάλιστα Îπειτα από την εμφάνιση της γεωÏγίας, Ï€Ïιν από 10.000 πεÏίπου χÏόνια. Γι' αυτό, κι επειδή η σποÏά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωÏγικÎÏ‚ ασχολίες εξαÏτώνταν από τις αλλαγÎÏ‚ των εποχών, η διάÏκεια ενός Î·Î»Î¹Î±ÎºÎ¿Ï Îτους ÎÏ€Ïεπε να μετÏηθεί επακÏιβώς.
Η Γη συμπληÏώνει μία πλήÏη πεÏιφοÏά γÏÏω από τον Ήλιο σε πεÏίπου 365,25 ημÎÏες. Κάθε μÎÏα η Γη είναι σε διαφοÏετική θÎση από αυτήν που βÏισκόταν την Ï€ÏοηγουμÎνη. Από κάθε νÎα θÎση αντικÏίζουμε τον Ήλιο από διαφοÏετική γωνία κι Îτσι μας φαίνεται ότι ο Ήλιος είναι μπÏοστά από διαφοÏετικά άστÏα (καθώς κινείται από τη ΔÏση Ï€Ïος την Ανατολή), λόγω ακÏιβώς της κίνησης της Γης πάνω στην Ï„Ïοχιά της. Κάθε φοÏά που η Γη συμπληÏώνει μία πλήÏη πεÏιφοÏά γÏÏω από τον Ήλιο, μας φαίνετα...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
Διευθυντή Ευγενιδείου ΠλανηταÏίου
Η νÏχτα της Î Îμπτης, 21 ΔεκεμβÏίου, είναι η μεγαλÏτεÏη της χÏονιάς, με διάÏκεια 14 ωÏών και 29 λεπτών. Ο Ήλιος θα φτάσει στο σημείο της ετήσιας Ï„Ïοχιάς του, που ονομάζεται «ΧειμεÏινό Ηλιοστάσιο», οπότε ξεκινά και επίσημα η εποχή του Χειμώνα.
ΗμεÏολογιακά το ΧειμεÏινό Ηλιοστάσιο κυμαίνεται σήμεÏα Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î·Ï‚ 20ής και 23ης ΔεκεμβÏίου, αν και η τελευταία φοÏά που είχαμε το ΧειμεÏινό Ηλιοστάσιο στις 23 ΔεκεμβÏίου ήταν το 1903 και η επόμενη θα είναι το 2303. Ακόμη πιο σπάνια είναι η 20ή ΔεκεμβÏίου με την επόμενη να συμβαίνει το 2080.
Οι διαφοÏοποιήσεις αυτÎÏ‚ οφείλονται στο ΓÏηγοÏιανό ΗμεÏολόγιο, του οποίου το κάθε Îτος Îχει 365 ημÎÏες, εκτός από τα δίσεκτα Îτη με τις 366 ημÎÏες τους. Τα Ï€Ïάγματα, όμως, δεν ήσαν πάντα Îτσι. Ας τα πάÏουμε, λοιπόν, από την αÏχή.
Από την αÏχαιότητα ακόμα, ο υπολογισμός της χÏονιάς γινόταν με την παÏατήÏηση της επίδÏασης που Îχει πάνω στη Γη η πεÏιφοÏά της γÏÏω από τον Ήλιο, η επίδÏαση δηλαδή του κÏκλου των εποχών, της επαναλαμβανόμενης παÏÎλασης της Άνοιξης, του ΚαλοκαιÏιοÏ, του ΦθινοπώÏου και του Χειμώνα! Οι εποχιακÎÏ‚ αυτÎÏ‚ αλλαγÎÏ‚ είχαν για τους αÏχαίους τεÏάστια σημασία, ιδιαίτεÏα μάλιστα Îπειτα από την εμφάνιση της γεωÏγίας, Ï€Ïιν από 10.000 πεÏίπου χÏόνια. Γι' αυτό, κι επειδή η σποÏά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωÏγικÎÏ‚ ασχολίες εξαÏτώνταν από τις αλλαγÎÏ‚ των εποχών, η διάÏκεια ενός Î·Î»Î¹Î±ÎºÎ¿Ï Îτους ÎÏ€Ïεπε να μετÏηθεί επακÏιβώς.
Η Γη συμπληÏώνει μία πλήÏη πεÏιφοÏά γÏÏω από τον Ήλιο σε πεÏίπου 365,25 ημÎÏες. Κάθε μÎÏα η Γη είναι σε διαφοÏετική θÎση από αυτήν που βÏισκόταν την Ï€ÏοηγουμÎνη. Από κάθε νÎα θÎση αντικÏίζουμε τον Ήλιο από διαφοÏετική γωνία κι Îτσι μας φαίνεται ότι ο Ήλιος είναι μπÏοστά από διαφοÏετικά άστÏα (καθώς κινείται από τη ΔÏση Ï€Ïος την Ανατολή), λόγω ακÏιβώς της κίνησης της Γης πάνω στην Ï„Ïοχιά της. Κάθε φοÏά που η Γη συμπληÏώνει μία πλήÏη πεÏιφοÏά γÏÏω από τον Ήλιο, μας φαίνετα...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































