Αυτό κι αν είναι σπατάλη. Κάθε χÏόνο, σχεδόν δÎκα εκατομμÏÏια τόνοι ψαÏιών ή το 10% πεÏίπου των αλιευμάτων διεθνώς, πετιοÏνται πίσω στη θάλασσα, ενώ τα πεÏισσότεÏα θα μποÏοÏσαν κάλλιστα να καταναλωθοÏν.
Όπως Ï€ÏοκÏπτει από διεθνή ÎÏευνα, κάθε χÏόνο οι αλιευτικοί στόλοι σε ολόκληÏο τον κόσμο πετοÏν πίσω στη θάλασσα αÏκετά ψάÏια για να γεμίσουν 4.500 πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων.
Οι αιτίες που Ï€Ïοβάλλουν οι αλιείς είναι ότι Îνα μÎÏος των αλιευμάτων Îχει καταστÏαφεί κατά τη διαδικασία της αλίευσης τους και Îτσι δεν θα μποÏοÏσε να πουληθεί στο εμπόÏιο. Κάποια ψάÏια κÏίνονται υπεÏβολικά Ï€Î¿Î»Ï Î¼Î¹ÎºÏά εκτός εποχής, ενώ άλλα πιάνονται κατά λάθος.
Διαβάστε επίσης:
Συμφωνία στην ΕΕ κατά της απόÏÏιψης των «άχÏηστων» ψαÏιών
Ακόμη, τα μεγάλα αλιευτικά σκάφη συχνά συνεχίζουν να ψαÏεÏουν ακόμα και όταν Îχουν πιάσει τα ψάÏια που μποÏοÏν να πουλήσουν. Η ελπίδα τους είναι ότι θα ψαÏÎψουν ακόμα μεγαλÏτεÏα ψάÏια, οπότε θα Ïίξουν πίσω στο νεÏÏŒ τα μικÏότεÏα.
Οι εÏευνητÎÏ‚ των πανεπιστημίων της Î’Ïετανικής Κολομβίας και της Δυτικής ΑυστÏαλίας, καθώς και της Ï€Ïωτοβουλίας Sea Around Us παÏουσιάζουν τα ευÏήματά τους στην επιθεώÏηση Fish & Fisheries.
Τα πεÏισσότεÏα ψάÏια πετιοÏνται στον ΕιÏηνικό ωκεανό (σχεδόν 5 εκατ. τόνοι το χÏόνο), στον Ατλαντικό (πεÏίπου 3 εκατομμÏÏια τόνοι) και στον Ινδικό ωκεανό (Îνα εκατ. τόνοι). ΜικÏότεÏο είναι το Ï€Ïόβλημα στη Μεσόγειο και στη ΜαÏÏη Θάλασσα, όπου κάθε χÏόνο πετιοÏνται 200.000 Îως 500.000 τόνοι.
Όπως Ï€ÏοκÏπτει από τη μελÎτη, στη δεκαετία του 1950 πεÏίπου 5 εκατομμÏÏια τόνοι ψαÏιών αποÏÏίπτονταν κάθε χÏόνο στη θάλασσα, ενώ στη δεκαετία του 1980 η ποσότητα αυτή εκτινάχθηκε στα 18 εκατομμÏÏια τόνους το χÏόνο. Κατά την τελευταία δεκαετία Îχει μειωθεί στους 10 εκατ. τόνους πεÏίπου, αλλά παÏαμÎνει απαÏάδεκτα υψηλή.
ΕπιπλÎον, οι θάλασσες ξεμÎνουν από ψάÏια, καθώς η ποσότητα των αλιευμάτων μειώνεται με Ïυθμό 1,2 εκατ. τόνων ψαÏιών ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
Όπως Ï€ÏοκÏπτει από διεθνή ÎÏευνα, κάθε χÏόνο οι αλιευτικοί στόλοι σε ολόκληÏο τον κόσμο πετοÏν πίσω στη θάλασσα αÏκετά ψάÏια για να γεμίσουν 4.500 πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων.
Οι αιτίες που Ï€Ïοβάλλουν οι αλιείς είναι ότι Îνα μÎÏος των αλιευμάτων Îχει καταστÏαφεί κατά τη διαδικασία της αλίευσης τους και Îτσι δεν θα μποÏοÏσε να πουληθεί στο εμπόÏιο. Κάποια ψάÏια κÏίνονται υπεÏβολικά Ï€Î¿Î»Ï Î¼Î¹ÎºÏά εκτός εποχής, ενώ άλλα πιάνονται κατά λάθος.
Διαβάστε επίσης:
Συμφωνία στην ΕΕ κατά της απόÏÏιψης των «άχÏηστων» ψαÏιών
Ακόμη, τα μεγάλα αλιευτικά σκάφη συχνά συνεχίζουν να ψαÏεÏουν ακόμα και όταν Îχουν πιάσει τα ψάÏια που μποÏοÏν να πουλήσουν. Η ελπίδα τους είναι ότι θα ψαÏÎψουν ακόμα μεγαλÏτεÏα ψάÏια, οπότε θα Ïίξουν πίσω στο νεÏÏŒ τα μικÏότεÏα.
Οι εÏευνητÎÏ‚ των πανεπιστημίων της Î’Ïετανικής Κολομβίας και της Δυτικής ΑυστÏαλίας, καθώς και της Ï€Ïωτοβουλίας Sea Around Us παÏουσιάζουν τα ευÏήματά τους στην επιθεώÏηση Fish & Fisheries.
Τα πεÏισσότεÏα ψάÏια πετιοÏνται στον ΕιÏηνικό ωκεανό (σχεδόν 5 εκατ. τόνοι το χÏόνο), στον Ατλαντικό (πεÏίπου 3 εκατομμÏÏια τόνοι) και στον Ινδικό ωκεανό (Îνα εκατ. τόνοι). ΜικÏότεÏο είναι το Ï€Ïόβλημα στη Μεσόγειο και στη ΜαÏÏη Θάλασσα, όπου κάθε χÏόνο πετιοÏνται 200.000 Îως 500.000 τόνοι.
Όπως Ï€ÏοκÏπτει από τη μελÎτη, στη δεκαετία του 1950 πεÏίπου 5 εκατομμÏÏια τόνοι ψαÏιών αποÏÏίπτονταν κάθε χÏόνο στη θάλασσα, ενώ στη δεκαετία του 1980 η ποσότητα αυτή εκτινάχθηκε στα 18 εκατομμÏÏια τόνους το χÏόνο. Κατά την τελευταία δεκαετία Îχει μειωθεί στους 10 εκατ. τόνους πεÏίπου, αλλά παÏαμÎνει απαÏάδεκτα υψηλή.
ΕπιπλÎον, οι θάλασσες ξεμÎνουν από ψάÏια, καθώς η ποσότητα των αλιευμάτων μειώνεται με Ïυθμό 1,2 εκατ. τόνων ψαÏιών ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































