Ιταλοί εÏευνητÎÏ‚ πιστεÏουν ότι ανακάλυψαν στην πεÏιοχή ΡιπάÏο ΦÏÎντιαν της Τοσκάνης, στη βόÏεια Ιταλία, σφÏαγίσματα από οÏγανικό υλικό σε δόντια ηλικίας 13.000 χÏόνων, τα οποία είναι τα αÏχαιότεÏα που Îχουν ανακαλυφθεί μÎχÏι σήμεÏα.
Τα σφÏαγίσματα, που εντοπίστηκαν σε Îνα ζευγάÏι μπÏοστινά δόντια, τους κεντÏικοÏÏ‚ κοπτήÏες της άνω γνάθου, είχαν γίνει από μια μοÏφή φυσικών υδÏογονανθÏάκων, το βιτουμÎνιο, Îνα είδος ημι-στεÏεής οÏυκτής πίσσας, που είχε ανακατευθεί με φυτικÎÏ‚ ίνες και...Ï„Ïίχες.
Η μελÎτη των δοντιών με ισχυÏÏŒ μικÏοσκόπιο αποκάλυψε ότι τα δόντια είχαν μεγάλες κουφάλες, στο εσωτεÏικό των οποίων παÏευÏίσκονταν οÏιζόντιες χαÏαγματιÎÏ‚. Οι επιστήμονες εκτιμοÏν ότι ο Ï€ÏοϊστοÏικός «οδοντίατÏος» καθάÏισε και μεγάλωσε με κάποιο μικÏÏŒ λίθινο εÏγαλείο τις Ï„ÏÏπες (μάλλον χωÏίς αναισθητικό...), Ï€ÏÎ¿Ï„Î¿Ï Ï„Î¹Ï‚ παÏαγεμίσει με το υλικό του σφÏαγίσματος, το οποίο μάλλον είχε αντισηπτικÎÏ‚ ιδιότητες.
Πιθανότατα τα αÏχαία σφÏαγίσματα εξυπηÏετοÏσαν τον ίδιο στόχο με τα σημεÏινά, δηλαδή να μειώσουν τον πόνο και να καταφÎÏουν αποτÏοπή από τον εγκλωβισμό της Ï„Ïοφής μÎσα στα χαλασμÎνα δόντια.
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον ΣτÎφανο Μπενάτσι του Πανεπιστημίου της Μπολόνια, Îκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμεÏικανικό πεÏιοδικό φυσικής ανθÏωπολογίας «Journal of Physical Anthropology», σÏμφωνα με το New Scientist.
Η φÏοντίδα των δοντιών αναπτÏχθηκε στις νεολιθικÎÏ‚ αγÏοτικÎÏ‚ κοινωνίες, αλλά πιο νωÏίς οι κυνηγοί-Ï„ÏοφοσυλλÎκτες της παλαιολιθικής εποχής είχαν ξεκινήσει να πειÏαματίζονται με την οδοντιατÏική. ΠαλαιότεÏα, οι αÏχαιολόγοι είχαν ανακαλÏψει στη Σλοβενία Îνα σφÏάγισμα από κεÏί μελισσών σε δόντι ηλικίας 6.500 χÏόνων....
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
Τα σφÏαγίσματα, που εντοπίστηκαν σε Îνα ζευγάÏι μπÏοστινά δόντια, τους κεντÏικοÏÏ‚ κοπτήÏες της άνω γνάθου, είχαν γίνει από μια μοÏφή φυσικών υδÏογονανθÏάκων, το βιτουμÎνιο, Îνα είδος ημι-στεÏεής οÏυκτής πίσσας, που είχε ανακατευθεί με φυτικÎÏ‚ ίνες και...Ï„Ïίχες.
Η μελÎτη των δοντιών με ισχυÏÏŒ μικÏοσκόπιο αποκάλυψε ότι τα δόντια είχαν μεγάλες κουφάλες, στο εσωτεÏικό των οποίων παÏευÏίσκονταν οÏιζόντιες χαÏαγματιÎÏ‚. Οι επιστήμονες εκτιμοÏν ότι ο Ï€ÏοϊστοÏικός «οδοντίατÏος» καθάÏισε και μεγάλωσε με κάποιο μικÏÏŒ λίθινο εÏγαλείο τις Ï„ÏÏπες (μάλλον χωÏίς αναισθητικό...), Ï€ÏÎ¿Ï„Î¿Ï Ï„Î¹Ï‚ παÏαγεμίσει με το υλικό του σφÏαγίσματος, το οποίο μάλλον είχε αντισηπτικÎÏ‚ ιδιότητες.
Πιθανότατα τα αÏχαία σφÏαγίσματα εξυπηÏετοÏσαν τον ίδιο στόχο με τα σημεÏινά, δηλαδή να μειώσουν τον πόνο και να καταφÎÏουν αποτÏοπή από τον εγκλωβισμό της Ï„Ïοφής μÎσα στα χαλασμÎνα δόντια.
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον ΣτÎφανο Μπενάτσι του Πανεπιστημίου της Μπολόνια, Îκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμεÏικανικό πεÏιοδικό φυσικής ανθÏωπολογίας «Journal of Physical Anthropology», σÏμφωνα με το New Scientist.
Η φÏοντίδα των δοντιών αναπτÏχθηκε στις νεολιθικÎÏ‚ αγÏοτικÎÏ‚ κοινωνίες, αλλά πιο νωÏίς οι κυνηγοί-Ï„ÏοφοσυλλÎκτες της παλαιολιθικής εποχής είχαν ξεκινήσει να πειÏαματίζονται με την οδοντιατÏική. ΠαλαιότεÏα, οι αÏχαιολόγοι είχαν ανακαλÏψει στη Σλοβενία Îνα σφÏάγισμα από κεÏί μελισσών σε δόντι ηλικίας 6.500 χÏόνων....
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































