Ο χείμαÏος των νÎων δεδομÎνων στην εποχή του ΔιαδικτÏου ίσως μια μÎÏα ξεπεÏάσει τις δυνατότητες των σκληÏών δίσκων. Την απάντηση θα μποÏοÏσε να δώσει η αποθήκευση της ψηφιακής πληÏοφοÏίας σε μόÏια DNA, μια Ï€ÏοσÎγγιση που μόλις Îσπασε κάθε ÏÎµÎºÏŒÏ ÏƒÏ„Î·Î½ πυκνότητα των δεδομÎνων.
ΑμεÏικανοί εÏευνητÎÏ‚ πεÏιγÏάφουν στο Science πώς δημιοÏÏγησαν Îνα σÏστημα που θα μποÏοÏσε να αποθηκεÏει 215 petabyte (215.000 terabyte) πληÏοφοÏίας σε Îνα γÏαμμάÏιο DNA. Όπως σχολιάζει το πεÏιοδικό, Îνα Ï„Îτοιο σÏστημα θα μποÏοÏσε θεωÏητικά να αποθηκεÏσει όλες τις πληÏοφοÏίες του κόσμου σε Îνα δοχείο πεÏίπου στο μÎγεθος και το βάÏος ενός φοÏτηγοÏ.
Διαβάστε επίσης:
ΧÏονοκάψουλες DNA για αποθήκευση δεδομÎνων «στην αιωνιότητα»
Το ανθÏώπινο γονιδίωμα σε bit και byte
Όλα τα σονÎτα του Î£Î±Î¯Î¾Ï€Î·Ï Î³ÏαμμÎνα σε DNA
Οι υπολογιστÎÏ‚ αποθηκεÏουν τα δεδομÎνα σε ατελείωτες σειÏÎÏ‚ από «0» και «1». Οι γενετικÎÏ‚ πληÏοφοÏίες που αποθηκεÏει το DNA βÏίσκονται επίσης σε ψηφιακή μοÏφή, είναι όμως γÏαμμÎνες σε αλληλουχίες τεσσάÏων αντί για δÏο ψηφίων, τις χημικÎÏ‚ βάσεις A, T, C και G. ΠαÏόλο όμως που το Îνα σÏστημα είναι δυαδικό και το άλλο τετÏαδικό, είναι στην Ï€Ïάξη εÏκολο να μεταγÏάψει κανείς τα δεδομÎνα από το Îνα σÏστημα στο άλλο.
Ψηφιακά δεδομÎνα αποθηκεÏτηκαν για Ï€Ïώτη φοÏά σε DNA το 2012, όταν η ομάδα του διάσημου γενετιστή του ΧάÏβαÏντ ΤζοÏτζ ΤσεÏτς κωδικοποίησαν Îνα βιβλίο των 52.000 λÎξεων σε οÏισμÎνες χιλιάδες μόÏια.
ΘεωÏητικά, το DNA θα μποÏοÏσε να αποθηκεÏσει μÎχÏι 2 bit πληÏοφοÏίας σε κάθε βάση. Στην Ï€Ïάξη όμως συμβαίνουν λάθη στην εγγÏαφή και την ανάκτηση δεδομÎνων, κάτι που μειώνει το θεωÏητικό ÏŒÏιο στα 1,8 bit ανά βάση.
Το βιβλίο του 2012 πετÏχαινε απόδοση μόλις 1,28 petabyte ανά γÏαμμάÏιο δεδομÎνων. Η νÎα μελÎτη στο Science πλησιάζει πεÏισσότεÏο το θεωÏητικό ÏŒÏιο με 1,6 bit ανά βάση.
Οι εÏευνητÎÏ‚ του Πανεπιστημίου ΚολοÏμπια και του ΚÎντÏου Γενωμικής της ÎÎας ΥόÏκης ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
ΑμεÏικανοί εÏευνητÎÏ‚ πεÏιγÏάφουν στο Science πώς δημιοÏÏγησαν Îνα σÏστημα που θα μποÏοÏσε να αποθηκεÏει 215 petabyte (215.000 terabyte) πληÏοφοÏίας σε Îνα γÏαμμάÏιο DNA. Όπως σχολιάζει το πεÏιοδικό, Îνα Ï„Îτοιο σÏστημα θα μποÏοÏσε θεωÏητικά να αποθηκεÏσει όλες τις πληÏοφοÏίες του κόσμου σε Îνα δοχείο πεÏίπου στο μÎγεθος και το βάÏος ενός φοÏτηγοÏ.
Διαβάστε επίσης:
ΧÏονοκάψουλες DNA για αποθήκευση δεδομÎνων «στην αιωνιότητα»
Το ανθÏώπινο γονιδίωμα σε bit και byte
Όλα τα σονÎτα του Î£Î±Î¯Î¾Ï€Î·Ï Î³ÏαμμÎνα σε DNA
Οι υπολογιστÎÏ‚ αποθηκεÏουν τα δεδομÎνα σε ατελείωτες σειÏÎÏ‚ από «0» και «1». Οι γενετικÎÏ‚ πληÏοφοÏίες που αποθηκεÏει το DNA βÏίσκονται επίσης σε ψηφιακή μοÏφή, είναι όμως γÏαμμÎνες σε αλληλουχίες τεσσάÏων αντί για δÏο ψηφίων, τις χημικÎÏ‚ βάσεις A, T, C και G. ΠαÏόλο όμως που το Îνα σÏστημα είναι δυαδικό και το άλλο τετÏαδικό, είναι στην Ï€Ïάξη εÏκολο να μεταγÏάψει κανείς τα δεδομÎνα από το Îνα σÏστημα στο άλλο.
Ψηφιακά δεδομÎνα αποθηκεÏτηκαν για Ï€Ïώτη φοÏά σε DNA το 2012, όταν η ομάδα του διάσημου γενετιστή του ΧάÏβαÏντ ΤζοÏτζ ΤσεÏτς κωδικοποίησαν Îνα βιβλίο των 52.000 λÎξεων σε οÏισμÎνες χιλιάδες μόÏια.
ΘεωÏητικά, το DNA θα μποÏοÏσε να αποθηκεÏσει μÎχÏι 2 bit πληÏοφοÏίας σε κάθε βάση. Στην Ï€Ïάξη όμως συμβαίνουν λάθη στην εγγÏαφή και την ανάκτηση δεδομÎνων, κάτι που μειώνει το θεωÏητικό ÏŒÏιο στα 1,8 bit ανά βάση.
Το βιβλίο του 2012 πετÏχαινε απόδοση μόλις 1,28 petabyte ανά γÏαμμάÏιο δεδομÎνων. Η νÎα μελÎτη στο Science πλησιάζει πεÏισσότεÏο το θεωÏητικό ÏŒÏιο με 1,6 bit ανά βάση.
Οι εÏευνητÎÏ‚ του Πανεπιστημίου ΚολοÏμπια και του ΚÎντÏου Γενωμικής της ÎÎας ΥόÏκης ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































