400 χρόνια από τον θάνατο του Σαίξπηρ - Blogs - Το blog του Βρετανού Πρέσβη, Τζων Κίττμερ

Ήταν μια συζήτηση απ’ αυτές που κάνεις συνήθως ως φοιτητής: «Για φαντάσου ότι ξυπνάς μια μέρα και έχει καταστραφεί σχεδόν όλος ο λογοτεχνικός πολιτισμός.  Αν παρέμενε ένα θεατρικό έργο μόνο, ποιο θα ήθελες να ήταν;» Αν και σπούδαζα τότε τη κλασική φιλολογία, η απάντησή μου ήταν άμεση και σαφής: «Θα προσευχόμουν να ‘χει σωθεί ο Άμλετ, το σπουδαιότερο θεατρικό έργο που γράφτηκε ποτέ.»  Ο φίλος μου, αντίθετα, είχε στο μυαλό του κάποιο έργο του Σοφοκλή και έτσι ξεκίνησε αμέσως η σοβαρή μας κονταρομαχία.

Σκεφτόμουν τις προάλλες αυτή τη συζήτηση και τον έφηβο εαυτό μου ενώ έβλεπα μια παράσταση του Άμλετ στο Μέγαρο Μουσικής στην Αθήνα, από τον θίασο του Shakespeare’s Globe. Είναι φέτος η επέτειος 400 χρόνων από τον θάνατο του Γουίλιαμ Σαίξπηρ και η κληρονομιά του γιορτάζεται παγκοσμίως. Το Globe to Globe Hamlet είναι στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας και ανεβαίνει σε κάθε χώρα της υφηλίου (http://globetoglobe.shakespearesglobe.com).  Οι δυο παραστάσεις που έλαβαν χώρα στην Αθήνα σήμαναν την έναρξη της τελικής φάσης της διετούς περιοδείας, η οποία θα ολοκληρωθεί ως τις 23 Απριλίου, ημερομηνία της γέννησης και του θανάτου του Σαίξπηρ.

σκηνοθέτης της παράστασης, Ντόμινικ Ντρόμγκουλ, δήλωσε: «Η περιοδεία βασίστηκε σε μια αρχή: ότι ο Σαίξπηρ θα μπορούσε να διασκεδάζει και έχει κάτι να πει στον καθέναν, άσχετα από το που είναι στη γη, και ότι κάθε χώρα και κάθε λαός ωφελείται από την ζωντανή παρουσία του Άμλετ.» Συμφωνώ απολύτως με την άποψη αυτή και βρήκα την παράσταση θαυμάσια: ζωντανή, φανερώς αυθόρμητη, δραματική και συγκινητική.

Στην Ελλάδα, όπου ξεκίνησε όντως η ιστορία του δυτικού θεάτρου, υπάρχουν πολλοί λόγοι για να ενδιαφέρεται κανείς και για τον Σαίξπηρ. Η ίδια η συγγένεια μεταξύ του ελισαβετιανού και του ελληνικού θεάτρου είναι αντικείμενο μεγάλης συζήτησης. Σε ποιον βαθμό συνδέονταν αυτά τα δυο είδη θεατρικού έργου, τα οποία εξελίχτηκαν σε πολύ δι...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr