Σε πεÏίπτωση εισβολής από ζωντανοÏÏ‚ νεκÏοÏÏ‚, το καλÏτεÏο καταφÏγιο είναι τα απομονωμÎνα βουνά, συνιστοÏν επιδημιολόγοι που Ï€Ïοσομοίωσαν μια υποθετική επιδημία ζόμπι στις ηπειÏωτικÎÏ‚ ΗΠΑ.
«Η μοντελοποίηση μιας επιδημίας ζόμπι σε εξοικειώνει με πολλÎÏ‚ από τις τεχνικÎÏ‚ που εφαÏμόζονται για τη μοντελοποίηση Ï€Ïαγματικών ασθενειών» εξηγεί ο Άλεξ Άλεμι, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο ΚοÏνÎλ στη ÎÎα ΥόÏκη. ΕπιπλÎον, όμως, η επιδημιολογική μελÎτη των ζόμπι «Îχει πλάκα».
Η ÎÏευνα της ομάδας του Άλεμι, κατά πάσα πιθανότητα η Ï€Ïώτη του είδους της, αξιοποιεί τα στατιστικά εÏγαλεία της σÏγχÏονης επιδημιολογίας. Ο πληθυσμός των ΗΠΑ μοντελοποιείται με διαφοÏικÎÏ‚ εξισώσεις, ενώ οι αλληλεπιδÏάσεις Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Ï‰Î½ ανθÏώπων και των νεκÏοζώντανων εισβολÎων αντιμετωπίζονται με τον ίδιο Ï„Ïόπο που μοντελοποιοÏνται οι χημικÎÏ‚ αντιδÏάσεις Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î´Î¹Î±Ï†Î¿Ïετικών στοιχείων.
Όπως κάθεστοιχείο θα μποÏοÏσε να είναι σε διαφοÏετική κατάσταση σε συνάÏτηση με το πώς αντιδÏά, η μελÎτη αναγνωÏίζει Ï„ÎσσεÏις διαφοÏετικÎÏ‚ καταστάσεις στις οποίες μποÏεί κανείς να είναι στη διάÏκεια της επιδημίας: άνθÏωπος, μολυσμÎνος άνθÏωπος, ζόμπι και νεκÏÏŒ ζόμπι.
Οι Ï€Ïοσομοιώσεις της επιδημίας Îχουν στοχαστική φÏση, αναγνωÏίζουν δηλαδή το στοιχείο της τυχαιότητας, όπως συμβαίνει και με τα ÏαδιενεÏγά στοιχεία που διασπώνται αυθόÏμητα και απÏόβλεπτα.
«Κάθε πιθανή αλληλεπίδÏαση -ζόμπι δαγκώνει άνθÏωπο, άνθÏωπος σκοτώνει ζόμπι κλπ- αντιμετωπίζεται ως ÏαδιενεÏγή διάσπαση, με χÏόνο ημιζωής που εξαÏτάται από διαφόÏους παÏάγοντες» τονίζει ο εÏευνητής.
Τα ευÏήματα της μελÎτης, η οποία Ï€Ïόκειται να παÏουσιαστεί την Î Îμπτη στο συνÎδÏιο της ΑμεÏικανικής ΕταιÏείας Φυσικής στο ΤÎξας, πεÏιÎÏγως δεν είναι σε συμφωνία με τις πεÏισσότεÏες ταινίες με ζόμπι.
Στο σινεμά και τη λογοτεχνία, η επιδημία ζόμπι «πλήττει ταυτόχÏονα όλες τις πεÏιοχÎÏ‚. ΜεÏικοÏÏ‚ μήνες μετά το ξÎσπασμα της επιδημίας, μÎνουν μόνο μεÏικοί θÏλακες επιζώντων» λÎει ο Άλαμι.
«Στην Ï€Ïοσπάθειά μας όμως να μοντελοποιήσουμε τα ζόμπι κάπως πιο Ïεαλιστικά, δεν φαίνεται ότι αυτός είναι ο Ï„Ïόπος με τον οποίο εξελίσσεται η κατάσταση».
Οι Ï€Ïοσομοιώσεις Îδειξαν ότι οι απÎθαντοι θα κατακτοÏσαν γÏήγοÏα τις πόλεις, ωστόσο οι λιγότεÏο πυκνοκατοικημÎνες πεÏιοχÎÏ‚ θα Îμειναν ανεπηÏÎαστες για εβδομάδες και τα απομονωμÎνα Î’Ïαχώδη ÎŒÏη για ολόκληÏους μήνες.
«ΔεδομÎνης της δυναμικής της επιδημίας, από όταν τα ζόμπι εισβάλουν σε πιο αÏαιοκατοικημÎνες πεÏιοχÎÏ‚, ολόκληÏη η επιδημία επιβÏαδÏνεται -υπάÏχουν λιγότεÏοι άνθÏωποι να δαγκωθοÏν, οπότε τα ζόμπι δημιουÏγοÏνται με μικÏότεÏο Ïυθμό» εξηγεί ο Άλεμι.
Σε πεÏίπτωση επιδημίας, Ï€Ïοτείνει, Ï„ÏÎξτε μακÏιά από τις πόλεις, και αν μποÏείτε πάÏτε τα βουνά.
Ποιος ξÎÏει; Η συμβουλή ίσως σας σώσει μια μÎÏα τη ζωή.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης
«Η μοντελοποίηση μιας επιδημίας ζόμπι σε εξοικειώνει με πολλÎÏ‚ από τις τεχνικÎÏ‚ που εφαÏμόζονται για τη μοντελοποίηση Ï€Ïαγματικών ασθενειών» εξηγεί ο Άλεξ Άλεμι, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο ΚοÏνÎλ στη ÎÎα ΥόÏκη. ΕπιπλÎον, όμως, η επιδημιολογική μελÎτη των ζόμπι «Îχει πλάκα».
Η ÎÏευνα της ομάδας του Άλεμι, κατά πάσα πιθανότητα η Ï€Ïώτη του είδους της, αξιοποιεί τα στατιστικά εÏγαλεία της σÏγχÏονης επιδημιολογίας. Ο πληθυσμός των ΗΠΑ μοντελοποιείται με διαφοÏικÎÏ‚ εξισώσεις, ενώ οι αλληλεπιδÏάσεις Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Ï‰Î½ ανθÏώπων και των νεκÏοζώντανων εισβολÎων αντιμετωπίζονται με τον ίδιο Ï„Ïόπο που μοντελοποιοÏνται οι χημικÎÏ‚ αντιδÏάσεις Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î´Î¹Î±Ï†Î¿Ïετικών στοιχείων.
Όπως κάθεστοιχείο θα μποÏοÏσε να είναι σε διαφοÏετική κατάσταση σε συνάÏτηση με το πώς αντιδÏά, η μελÎτη αναγνωÏίζει Ï„ÎσσεÏις διαφοÏετικÎÏ‚ καταστάσεις στις οποίες μποÏεί κανείς να είναι στη διάÏκεια της επιδημίας: άνθÏωπος, μολυσμÎνος άνθÏωπος, ζόμπι και νεκÏÏŒ ζόμπι.
Οι Ï€Ïοσομοιώσεις της επιδημίας Îχουν στοχαστική φÏση, αναγνωÏίζουν δηλαδή το στοιχείο της τυχαιότητας, όπως συμβαίνει και με τα ÏαδιενεÏγά στοιχεία που διασπώνται αυθόÏμητα και απÏόβλεπτα.
«Κάθε πιθανή αλληλεπίδÏαση -ζόμπι δαγκώνει άνθÏωπο, άνθÏωπος σκοτώνει ζόμπι κλπ- αντιμετωπίζεται ως ÏαδιενεÏγή διάσπαση, με χÏόνο ημιζωής που εξαÏτάται από διαφόÏους παÏάγοντες» τονίζει ο εÏευνητής.
Τα ευÏήματα της μελÎτης, η οποία Ï€Ïόκειται να παÏουσιαστεί την Î Îμπτη στο συνÎδÏιο της ΑμεÏικανικής ΕταιÏείας Φυσικής στο ΤÎξας, πεÏιÎÏγως δεν είναι σε συμφωνία με τις πεÏισσότεÏες ταινίες με ζόμπι.
Στο σινεμά και τη λογοτεχνία, η επιδημία ζόμπι «πλήττει ταυτόχÏονα όλες τις πεÏιοχÎÏ‚. ΜεÏικοÏÏ‚ μήνες μετά το ξÎσπασμα της επιδημίας, μÎνουν μόνο μεÏικοί θÏλακες επιζώντων» λÎει ο Άλαμι.
«Στην Ï€Ïοσπάθειά μας όμως να μοντελοποιήσουμε τα ζόμπι κάπως πιο Ïεαλιστικά, δεν φαίνεται ότι αυτός είναι ο Ï„Ïόπος με τον οποίο εξελίσσεται η κατάσταση».
Οι Ï€Ïοσομοιώσεις Îδειξαν ότι οι απÎθαντοι θα κατακτοÏσαν γÏήγοÏα τις πόλεις, ωστόσο οι λιγότεÏο πυκνοκατοικημÎνες πεÏιοχÎÏ‚ θα Îμειναν ανεπηÏÎαστες για εβδομάδες και τα απομονωμÎνα Î’Ïαχώδη ÎŒÏη για ολόκληÏους μήνες.
«ΔεδομÎνης της δυναμικής της επιδημίας, από όταν τα ζόμπι εισβάλουν σε πιο αÏαιοκατοικημÎνες πεÏιοχÎÏ‚, ολόκληÏη η επιδημία επιβÏαδÏνεται -υπάÏχουν λιγότεÏοι άνθÏωποι να δαγκωθοÏν, οπότε τα ζόμπι δημιουÏγοÏνται με μικÏότεÏο Ïυθμό» εξηγεί ο Άλεμι.
Σε πεÏίπτωση επιδημίας, Ï€Ïοτείνει, Ï„ÏÎξτε μακÏιά από τις πόλεις, και αν μποÏείτε πάÏτε τα βουνά.
Ποιος ξÎÏει; Η συμβουλή ίσως σας σώσει μια μÎÏα τη ζωή.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης


































