Λίγα ζώα θα ÎβÏισκαν γευστικÎÏ‚ τις άγÏιες γλυκοπατάτες, τα μπÏόκολα ή τις κολοκÏθες -μόνο ο άνθÏωπος και οι εξαφανισμÎνοι συγγενείς του ανÎχονται την πικÏή γεÏση αυτών των λαχανικών. Ήταν μια Ï€ÏοσαÏμογή που μας επÎÏ„Ïεψε να βÏοÏμε αÏκετή Ï„Ïοφή και να κατακτήσουμε τον κόσμο.
Γενετική μελÎτη που δημοσιεÏεται στο Journal of Human Evolution αποκαλÏπτει ότι στην ποÏεία της ανθÏώπινης εξÎλιξης χάσαμε δÏο γονίδια της γεÏσης του πικÏοÏ, και μποÏÎσαμε Îτσι να εντάξουμε στο διαιτολόγιό μας αμυλώδεις αλλά πικÏÎÏ‚ Ï„ÏοφÎÏ‚, όπως οι Ïίζες και οι κόνδυλοι.
ΤαυτόχÏονα χάσαμε και Îνα άλλο γονίδιο που χαÏίζει ισχυÏοÏÏ‚ μασητικοÏÏ‚ μÏες, δεδομÎνου ότι είχαμε πια μάθει να μαγειÏεÏουμε τις Ï„ÏοφÎÏ‚ μας και να τις κάνουμε πιο μαλακÎÏ‚.
Η αμεÏικανική εÏευνητική ομάδα συνÎκÏινε τα γονιδιώματα του χιμπατζή, του σÏγχÏονου ανθÏώπου, του ανθÏώπου του ÎεάντεÏταλ, καθώς και το γονιδίωμα ενός ÏƒÏ„ÎµÎ½Î¿Ï ÏƒÏ…Î³Î³ÎµÎ½Î® των ÎεάντεÏταλ, τον μυστηÏιώδη άνθÏωπο της Îτενίσοβα, γνωστό μόνο από ελάχιστα οστά που εντοπίστηκαν στη ΣιβηÏία.
Και τα Ï„Ïία είδη ανθÏώπου εντοπίστηκαν να Îχουν χάσει τα γονίδια TAS2R62 και TAS2R64, τα οποία όμως είναι παÏόντα στους χιμπατζήδες. Τα γονίδια αυτά κωδικοποιοÏν δÏο υποδοχείς του πικÏοÏ, και η απώλειά τους Îκανε πιο ήπια τη γεÏση των πικÏών Ï„Ïοφίμων.
ΥπήÏξαν όμως και άλλα ενδιαφÎÏοντα ευÏήματα. Και τα Ï„Ïία είδη ανθÏώπου Îχουν χάσει το γονίδιο MYH16, το οποίο χαÏίζει ισχυÏοÏÏ‚ μασητικοÏÏ‚ μÏες. Η απώλεια σχετίζεται πιθανώς με την ανακάλυψη της μαγειÏικής, και υποδεικνÏει ότι οι ÎεάντεÏταλ και οι Îτενίσοβαν μαγείÏευαν την Ï„Ïοφή τους.
ΛιγότεÏο σαφής είναι η αιτία μιας άλλης γενετικής μεταβολής. Οι ÎεάντεÏταλ και οι Îτενίσοβαν διÎθεταν μόνο δÏο αντίγÏαφα του γονιδίου AMY1, το οποίο παÏάγει το Îνζυμο αμυλάση στο σάλιο και πιστεÏεται ότι βοηθά στην Ï€Îψη αμυλοÏχων Ï„Ïοφών. Ο σÏγχÏονος άνθÏωπος, αντίθετα, διαθÎτει Îως και 20 αντίγÏαφα.
Θα πεÏίμενε κανείς ότι αυτή η αÏξηση των αντιγÏάφων του γονιδίου συνÎβη Îπειτα από την εμφάνιση της γεωÏγίας, όταν η διατÏοφή μας άÏχισε να βασίζεται στα αμυλοÏχα σιτηÏά. Î ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες Îχουν δείξει όμως ότι οι κυνηγοί-Ï„ÏοφοσυλλÎκτες Homo sapiens είχαν κι αυτοί πολλαπλά αντίγÏαφα του γονιδίου της αμυλάσης.
Και αυτό σημαίνει ότι το σάλιο Îγινε πλουσιότεÏο σε αμυλάση Ï€Î¿Î»Ï Ï€Ïιν από την εμφάνιση της γεωÏγίας.
Η χÏησιμότητα αυτής της Ï€ÏοσαÏμογής παÏαμÎνει ασαφής, καθώς δεν υπάÏχουν ενδείξεις ότι οι ÎεάντεÏταλ και οι Îτενίσοβαν Ï„ÏÎφονταν με λιγότεÏους υδατάνθÏακες από ÏŒ,τι οι σÏγχÏονοι άνθÏωποι.
Ίσως η πεÏισσότεÏη αμυλάση να είχε κάποια άλλη χÏησιμότητα, όπως το να πεÏιοÏίζει την ανάπτυξη βακτηÏίων στο στόμα και να αποτÏÎπει Îτσι την εμφάνιση τεÏηδόνας.
Στα επόμενα βήματά της, πάντως, η εÏευνητική ομάδα σκοπεÏει να εστιάσει όχι στην αμυλάση αλλά στο γονίδιο MYH16 των ισχυÏών μασητικών μυών.
Σκοπός είναι να ανακαλυφθεί αν η μαγειÏική εφευÏÎθηκε νωÏίς στην ανθÏώπινη εξÎλιξη, την εποχή του Ï€Ïογόνου μας Homo erectus Ï€Ïιν από πεÏίπου δÏο εκατομμÏÏια χÏόνια.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης
Γενετική μελÎτη που δημοσιεÏεται στο Journal of Human Evolution αποκαλÏπτει ότι στην ποÏεία της ανθÏώπινης εξÎλιξης χάσαμε δÏο γονίδια της γεÏσης του πικÏοÏ, και μποÏÎσαμε Îτσι να εντάξουμε στο διαιτολόγιό μας αμυλώδεις αλλά πικÏÎÏ‚ Ï„ÏοφÎÏ‚, όπως οι Ïίζες και οι κόνδυλοι.
ΤαυτόχÏονα χάσαμε και Îνα άλλο γονίδιο που χαÏίζει ισχυÏοÏÏ‚ μασητικοÏÏ‚ μÏες, δεδομÎνου ότι είχαμε πια μάθει να μαγειÏεÏουμε τις Ï„ÏοφÎÏ‚ μας και να τις κάνουμε πιο μαλακÎÏ‚.
Η αμεÏικανική εÏευνητική ομάδα συνÎκÏινε τα γονιδιώματα του χιμπατζή, του σÏγχÏονου ανθÏώπου, του ανθÏώπου του ÎεάντεÏταλ, καθώς και το γονιδίωμα ενός ÏƒÏ„ÎµÎ½Î¿Ï ÏƒÏ…Î³Î³ÎµÎ½Î® των ÎεάντεÏταλ, τον μυστηÏιώδη άνθÏωπο της Îτενίσοβα, γνωστό μόνο από ελάχιστα οστά που εντοπίστηκαν στη ΣιβηÏία.
Και τα Ï„Ïία είδη ανθÏώπου εντοπίστηκαν να Îχουν χάσει τα γονίδια TAS2R62 και TAS2R64, τα οποία όμως είναι παÏόντα στους χιμπατζήδες. Τα γονίδια αυτά κωδικοποιοÏν δÏο υποδοχείς του πικÏοÏ, και η απώλειά τους Îκανε πιο ήπια τη γεÏση των πικÏών Ï„Ïοφίμων.
ΥπήÏξαν όμως και άλλα ενδιαφÎÏοντα ευÏήματα. Και τα Ï„Ïία είδη ανθÏώπου Îχουν χάσει το γονίδιο MYH16, το οποίο χαÏίζει ισχυÏοÏÏ‚ μασητικοÏÏ‚ μÏες. Η απώλεια σχετίζεται πιθανώς με την ανακάλυψη της μαγειÏικής, και υποδεικνÏει ότι οι ÎεάντεÏταλ και οι Îτενίσοβαν μαγείÏευαν την Ï„Ïοφή τους.
ΛιγότεÏο σαφής είναι η αιτία μιας άλλης γενετικής μεταβολής. Οι ÎεάντεÏταλ και οι Îτενίσοβαν διÎθεταν μόνο δÏο αντίγÏαφα του γονιδίου AMY1, το οποίο παÏάγει το Îνζυμο αμυλάση στο σάλιο και πιστεÏεται ότι βοηθά στην Ï€Îψη αμυλοÏχων Ï„Ïοφών. Ο σÏγχÏονος άνθÏωπος, αντίθετα, διαθÎτει Îως και 20 αντίγÏαφα.
Θα πεÏίμενε κανείς ότι αυτή η αÏξηση των αντιγÏάφων του γονιδίου συνÎβη Îπειτα από την εμφάνιση της γεωÏγίας, όταν η διατÏοφή μας άÏχισε να βασίζεται στα αμυλοÏχα σιτηÏά. Î ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες Îχουν δείξει όμως ότι οι κυνηγοί-Ï„ÏοφοσυλλÎκτες Homo sapiens είχαν κι αυτοί πολλαπλά αντίγÏαφα του γονιδίου της αμυλάσης.
Και αυτό σημαίνει ότι το σάλιο Îγινε πλουσιότεÏο σε αμυλάση Ï€Î¿Î»Ï Ï€Ïιν από την εμφάνιση της γεωÏγίας.
Η χÏησιμότητα αυτής της Ï€ÏοσαÏμογής παÏαμÎνει ασαφής, καθώς δεν υπάÏχουν ενδείξεις ότι οι ÎεάντεÏταλ και οι Îτενίσοβαν Ï„ÏÎφονταν με λιγότεÏους υδατάνθÏακες από ÏŒ,τι οι σÏγχÏονοι άνθÏωποι.
Ίσως η πεÏισσότεÏη αμυλάση να είχε κάποια άλλη χÏησιμότητα, όπως το να πεÏιοÏίζει την ανάπτυξη βακτηÏίων στο στόμα και να αποτÏÎπει Îτσι την εμφάνιση τεÏηδόνας.
Στα επόμενα βήματά της, πάντως, η εÏευνητική ομάδα σκοπεÏει να εστιάσει όχι στην αμυλάση αλλά στο γονίδιο MYH16 των ισχυÏών μασητικών μυών.
Σκοπός είναι να ανακαλυφθεί αν η μαγειÏική εφευÏÎθηκε νωÏίς στην ανθÏώπινη εξÎλιξη, την εποχή του Ï€Ïογόνου μας Homo erectus Ï€Ïιν από πεÏίπου δÏο εκατομμÏÏια χÏόνια.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης


































