Ενας Μάρκαρης δεν φέρνει την άνοιξη

 Ποιοι, πώς και κάτω από ποιες ακριβώς προϋποθέσεις συνεχίζουν να μεταφράζουν την ελληνική λογοτεχνία στις δύσκολες ημέρες μας; Υπάρχει τρόπος να οργανωθεί εκ νέου εξωτερική πολιτική του βιβλίου μετά τον δραματικό περιορισμό των δραστηριοτήτων του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ); Τι θα μπορούσε να γίνει για να προωθηθούν οι ελληνικοί τίτλοι στις αγορές του εξωτερικού; Ποιον ρόλο είναι δυνατόν να παίξουν προς μια τέτοια κατεύθυνση οι μεταφραστές και πώς θα εξασφαλιστεί η χρηματοδότησή τους; Αυτά είναι μερικά μόνον από τα ερωτήματα που απασχόλησαν την ημερίδα την οποία διοργάνωσε το Κέντρο Νέου Ελληνισμού την περασμένη Δευτέρα στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο (Freie Universitat) του Βερολίνου. Στην ημερίδα έδωσαν το 'παρών' 'Ελληνες και Γερμανοί συγγραφείς, μεταφραστές, εκδότες, πανεπιστημιακοί και δημοσιογράφοι.

Κοινή διαπίστωση των συνομιλητών ήταν πως παρά τη μακρά προϊστορία των μεταφράσεων της ελληνικής λογοτεχνίας, που ξεκινάει ήδη από τον 19ο αιώνα και καλύπτει τις περισσότερες από τις μεγάλες ευρωπαϊκές γλώσσες, η ζήτηση για ελληνικούς τίτλους από τις ξένες αγορές παραμένει μέχρι και τώρα πενιχρή. Η διείσδυση που επιχειρήθηκε το 2001, όταν η Ελλάδα ήταν η τιμώμενη χώρα στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, δεν κατόρθωσε να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, ενδεχομένως λόγω και της πολιτικής την οποία χάραξε τότε το ΕΚΕΒΙ: πολιτική που δεν απόκτησε ποτέ μακροπρόθεσμο χαρακτήρα. Παρόλα αυτά, το ΕΚΕΒΙ συνέχισε όλα τα επόμενα χρόνια να συμμετέχει στις πιο σημαντικές εκθέσεις βιβλίου ανά τον κόσμο, οι μεταφράσεις από τα ελληνικά προς τα γερμανικά δεν μειώθηκαν ενώ τα αστυνομικά μυθιστορήματα του Πέτρου Μάρκαρη κέρδισαν το γερμανικό κοινό. 

Express.gr