Η ανοχή της κοινωνίας στη βία μειώθηκε δÏαματικά γÏÏω στα Ï„Îλη του 18ου αιώνα, διαφαίνεται από την ανάλυση ενός Ï‰ÎºÎµÎ±Î½Î¿Ï ÎµÎ³Î³Ïάφων στο αÏχαιότεÏο δικαστήÏιο του Λονδίνου.
Τα ψηφιοποιημÎνα Ï€Ïακτικά του «Ολντ ΜπÎιλι», όπως είναι γνωστό το ΚεντÏικό Ποινικό ΔικαστήÏιο Αγγλίας και Ουαλίας, καλÏπτουν 200.000 δίκες και καταλαμβάνουν Îκταση 137 εκατομμυÏίων λÎξεων -είναι Îνας θησαυÏός για τους αÏχαιολόγους και τους κοινωνιολόγους, αν κανείς μποÏοÏσε να αναλÏσει αυτόν τον όγκο δεδομÎνων.
Η καθημεÏινή βία του παÏελθόντος είναι αξιοσημείωτη
Ο ιστοÏικός Τιμ Χίτσκοκ του Πανεπιστημίου του Έσεξ και ο φυσικός Σάιμον ÎτιÎτίο του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα σκÎφτηκαν να εφαÏμόσουν τεχνικÎÏ‚ ανάλυσης της ΘεωÏίας της ΠληÏοφοÏίας, Îναν κλάδο των μαθηματικών που αφοÏά την ποσοτικοποίηση των πληÏοφοÏιών.
Το εÏευνητικό δίδυμο εξÎτασε πώς η γλώσσα του δικαστηÏίου άλλαζε με την πάÏοδο των δεκαετιών. ΕιδικότεÏα, εξÎτασαν τη συχνότητα με την οποία συγκεκÏιμÎνες λÎξεις, όπως «αίμα», «μαχαίÏι» και τα συνώνυμά τους, χÏησιμοποιοÏνταν στο δικαστήÏιο για να πεÏιγÏάψουν βίαιες ή μη βίαιες παÏανομίες.
Η ανάλυση Îδειξε ότι μÎχÏι τα Ï„Îλη του 18ου αιώνα, η γλώσσα του δικαστηÏίου ήταν σχεδόν ίδια στα βίαια και τα μη βίαια παÏαπτώματα -για παÏάδειγμα, οι αναφοÏÎÏ‚ σε μαχαίÏια ή στο αίμα ήταν το ίδιο συχνÎÏ‚ σε δίκες για φόνους όσο και σε δίκες για κλεμμÎνα μαντίλια ή Ïολόγια.
«Η καθημεÏινή βία του παÏελθόντος είναι αξιοσημείωτη» σχολιάζει στο πεÏιοδικό New Scientist ο ÎτιÎτίο.
Η μεγάλη μεταβολή ήÏθε τη δεκαετία του 1800, όταν η γλώσσα των Ï€Ïακτικών άÏχισε να διαχωÏίζει πιο σαφώς τα εγλήματα βίας.
Όπως αναφÎÏουν οι εÏευνητÎÏ‚ στην επιθεώÏηση PNAS, τα αποτελÎσματα δείχνουν μια μείωση της ανοχής που δείχνει η κοινωνία στη βία.
ΣυνδÎουν μάλιστα αυτή τη μεταβολή με το λεγόμενο «εκπολιτισμό της κοινωνίας» (από το βιβλίο του γεÏÎ¼Î±Î½Î¿Ï ÎºÎ¿Î¹Î½Ï‰Î½Î¹Î¿Î»ÏŒÎ³Î¿Ï… ÎÏŒÏμπεÏÏ„ Έλιας Über den Prozeß der Zivilisation), μια μακÏόχÏονη πεÏίοδο που οδήγησε στην πτώση των βίαιων συμπεÏιφοÏών και τη διαμόÏφωση του σÏγχÏονου Î´Î¹ÎºÎ¿Î½Î¿Î¼Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ…ÏƒÏ„Î®Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚.
Τα ψηφιοποιημÎνα Ï€Ïακτικά του «Ολντ ΜπÎιλι», όπως είναι γνωστό το ΚεντÏικό Ποινικό ΔικαστήÏιο Αγγλίας και Ουαλίας, καλÏπτουν 200.000 δίκες και καταλαμβάνουν Îκταση 137 εκατομμυÏίων λÎξεων -είναι Îνας θησαυÏός για τους αÏχαιολόγους και τους κοινωνιολόγους, αν κανείς μποÏοÏσε να αναλÏσει αυτόν τον όγκο δεδομÎνων.
Η καθημεÏινή βία του παÏελθόντος είναι αξιοσημείωτη
Ο ιστοÏικός Τιμ Χίτσκοκ του Πανεπιστημίου του Έσεξ και ο φυσικός Σάιμον ÎτιÎτίο του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα σκÎφτηκαν να εφαÏμόσουν τεχνικÎÏ‚ ανάλυσης της ΘεωÏίας της ΠληÏοφοÏίας, Îναν κλάδο των μαθηματικών που αφοÏά την ποσοτικοποίηση των πληÏοφοÏιών.
Το εÏευνητικό δίδυμο εξÎτασε πώς η γλώσσα του δικαστηÏίου άλλαζε με την πάÏοδο των δεκαετιών. ΕιδικότεÏα, εξÎτασαν τη συχνότητα με την οποία συγκεκÏιμÎνες λÎξεις, όπως «αίμα», «μαχαίÏι» και τα συνώνυμά τους, χÏησιμοποιοÏνταν στο δικαστήÏιο για να πεÏιγÏάψουν βίαιες ή μη βίαιες παÏανομίες.
Η ανάλυση Îδειξε ότι μÎχÏι τα Ï„Îλη του 18ου αιώνα, η γλώσσα του δικαστηÏίου ήταν σχεδόν ίδια στα βίαια και τα μη βίαια παÏαπτώματα -για παÏάδειγμα, οι αναφοÏÎÏ‚ σε μαχαίÏια ή στο αίμα ήταν το ίδιο συχνÎÏ‚ σε δίκες για φόνους όσο και σε δίκες για κλεμμÎνα μαντίλια ή Ïολόγια.
«Η καθημεÏινή βία του παÏελθόντος είναι αξιοσημείωτη» σχολιάζει στο πεÏιοδικό New Scientist ο ÎτιÎτίο.
Η μεγάλη μεταβολή ήÏθε τη δεκαετία του 1800, όταν η γλώσσα των Ï€Ïακτικών άÏχισε να διαχωÏίζει πιο σαφώς τα εγλήματα βίας.
Όπως αναφÎÏουν οι εÏευνητÎÏ‚ στην επιθεώÏηση PNAS, τα αποτελÎσματα δείχνουν μια μείωση της ανοχής που δείχνει η κοινωνία στη βία.
ΣυνδÎουν μάλιστα αυτή τη μεταβολή με το λεγόμενο «εκπολιτισμό της κοινωνίας» (από το βιβλίο του γεÏÎ¼Î±Î½Î¿Ï ÎºÎ¿Î¹Î½Ï‰Î½Î¹Î¿Î»ÏŒÎ³Î¿Ï… ÎÏŒÏμπεÏÏ„ Έλιας Über den Prozeß der Zivilisation), μια μακÏόχÏονη πεÏίοδο που οδήγησε στην πτώση των βίαιων συμπεÏιφοÏών και τη διαμόÏφωση του σÏγχÏονου Î´Î¹ÎºÎ¿Î½Î¿Î¼Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ…ÏƒÏ„Î®Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚.


































