Οι κανόνες ανώδυνης θανάτωσης που ισχÏουν για τα θηλαστικά, τα πτηνά, ακόμα και τα ψάÏια, δεν ισχÏουν για τα ασπόνδυλα -γι΄αυτό και οι καÏαβίδες επιτÏÎπεται να βÏάζουν ζωντανÎÏ‚. Κι όμως, μελÎτη που δημοσιεÏεται στο Science ενισχÏει τις υποψίες ότι τα «πÏωτόγονα» καÏκινοειδή νιώθουν όχι μόνο πόνο αλλά και άγχος.
Όπως επισημαίνουν οι γάλλοι εÏευνητÎÏ‚ της μελÎτης, το άγχος -μια συμπεÏιφοÏική αντίδÏαση σε διάφοÏες μοÏφÎÏ‚ στÏες- Îχει μελετηθεί στον άνθÏωπο και οÏισμÎνα είδη σπονδυλωτών, όχι όμως στα ασπόνδυλα.
Ο βασικός λόγος είναι η τάση να υποθÎτουμε ότι τα πεÏίπλοκα συναισθήματα, όπως το άγχος, δεν μποÏοÏν να εκδηλωθοÏν στο «πÏωτόγονο» νευÏικό σÏστημα των καÏκινοειδών.
«Η ιδÎα ότι οι καÏαβίδες μποÏοÏν να εκφÏάσουν κάποια μοÏφή άγχους φαινόταν απίθανο να ευσταθεί. Τα πειÏάματά μας όμως μας πείθουν όλο και πεÏισσότεÏο ότι είναι Ï€Ïαγματική» σχολιάζει στο BBC ο Î”Ï ÎτανιÎλ ÎšÎ±Ï„Î¬Ï Ï„Î¿Ï… Πανεπιστημίου του ΜποÏντώ, επικεφαλής της μελÎτης.
Το πείÏαμα Îδειξε ότι οι καÏαβίδες που Îχουν εκτεθεί σε επώδυνα εÏεθίσματα γίνονται πιο διστακτικÎÏ‚ στην εξεÏεÏνηση νÎων χώÏων, αντίδÏαση που υποδηλώνει Îνα είδος άγχους.
Σε γενικÎÏ‚ γÏαμμÎÏ‚ είναι αδÏνατο να μετÏήσει κανείς συναισθήματα σε άλλα είδη εξετάζοντας μόνο τις συμπεÏιφοÏικÎÏ‚ αντιδÏάσεις τους.
Τα καÏκινοειδή σίγουÏα δεν είναι αδιάφοÏα στα απειλητικά εÏεθίσματα, ειδικά σε όσα απειλοÏν τη σωματική ακεÏαιότητά τους. Έχουν αντίθετα εξελιχθεί να αντιδÏοÏν απότομα (πχ στο βÏαστό νεÏÏŒ) χάÏη σε ειδικοÏÏ‚ υποδοχείς που ενεÏγοποιοÏν Îνα ακαÏιαίο ανακλαστικό αποφυγής. Οι υποδοχείς αυτοί (αλγοϋποδοχείς) υπάÏχουν στα πεÏισσότεÏα ζώα και, στην πεÏίπτωση του ανθÏώπου, επιτÏÎπουν στο χÎÏι μας να αποσÏÏεται αυτόματα μόλις αγγίξει το καυτό μάτι της κουζίνας.
ΔεδομÎνου όμως ότι η αντίδÏαση αυτή είναι ανακλαστική, και θα μποÏοÏσε να ενεÏγοποιείται Ï€Ïιν καν φτάσει το μήνυμα στον εγκÎφαλο, η ενεÏγοποίησή της δεν σημαίνει αυτόματα ότι Îνα ζώο νιώθει πόνο.
Σε μια Ï€Ïοσπάθεια να διεÏευνήσουν το θÎμα του άγχους, ο Î”Ï ÎšÎ±Ï„Î¬Ï ÎºÎ±Î¹ οι συνεÏγάτες του αÏχικά εξÎθεσαν τις καÏαβίδες σε αβλαβή αλλά επώδυνα ηλεκτÏοσόκ. Μετά, τα καÏκινοειδή τοποθετήθηκαν σε μια δεξαμενή σε σχήμα σταυÏοÏ, της οποίας οι δÏο βÏαχίονες ήταν σκοτεινοί και τα άλλοι δÏο φωτεινοί.
Όπως εξηγεί ο εÏευνητής, οι καÏαβίδες κανονικά δείχνουν μια ελαφÏά Ï€Ïοτίμηση στις σκοτεινÎÏ‚ πεÏιοχÎÏ‚, οι οποίες είναι ασφαλÎστεÏες, παÏόλα αυτά είναι διατεθειμÎνες να εξεÏευνοÏν και τις φωτεινÎÏ‚ πεÏιοχÎÏ‚.
Όμως οι στÏεσαÏισμÎνες καÏαβίδες πεÏιοÏίζονταν αποκλειστικά στους σκοτεινοÏÏ‚ βÏαχίονες. Ο Î”Ï ÎšÎ±Ï„Î¬Ï Î±Ï€Î¿Ï†ÎµÏγει να μιλήσει για άγχος όπως το γνωÏίζουμε, λÎει όμως ότι «η συμπεÏιφοÏά που παÏατηÏήσαμε θυμίζει συμπεÏιφοÏά άγχους».
Το ίδιο Îκανε εκτίμηση και ο καθηγητής Μπομπ Έλγουντ του Queen's University στο ΜπÎλφαστ. «Η μελÎτη δείχνει ότι η συμπεÏιφοÏά των καÏαβίδων είναι σε συμφωνία με μια κατάσταση άγχους» σχολίασε στο BBC.
Ο Î”Ï ÎˆÎ»Î³Î¿Ï…Î½Ï„ ήταν επικεφαλής μελÎτης του 2013 που Îδειχνε ότι τα καβοÏÏια -μια άλλη ομάδα καÏκινοειδών- δείχνουν να νιώθουν πόνο.
Ο καθηγητής δήλωνε τότε ότι τα αποτελÎσματα των πειÏαμάτων Ï€ÏÎπει να ληφθοÏν υπόψη στον Ï„Ïόπο με τον οποίο μεταχειÏιζόμαστε τα καÏκινοειδή που καταλήγουν στο πιάτο μας. Οι ψαÏάδες, τόνιζε, «κόβουν τις δαγκάνες από ζωντανά καβοÏÏια και τα πετοÏν πίσω στη θάλασσα. Στους αστακοÏÏ‚ και τις καÏαβίδες κόβουν το μπÏοστινό μÎÏος του σώματος [...] Το νευÏικό σÏστημα στο θώÏακα και το κεφάλι εξακολουθεί να λειτουÏγεί ακόμα και μια ÏŽÏα μετά τον διαμελισμό».
ΣήμεÏα, η ΕυÏωπαϊκή ΑÏχή Ασφάλειας ΤÏοφίμων και άλλοι αÏμόδιοι φοÏείς δεν πεÏιλαμβάνουν τα καÏκινοειδή στη λίστα των ζώων για τα οποία Ï€ÏοβλÎπονται κανόνες καλής μεταχείÏισης. Και αυτό σημαίνει ότι τα άτυχα ασπόνδυλα συχνά βÏίσκουν τη χειÏότεÏη δυνατή μεταχείÏιση.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης
Όπως επισημαίνουν οι γάλλοι εÏευνητÎÏ‚ της μελÎτης, το άγχος -μια συμπεÏιφοÏική αντίδÏαση σε διάφοÏες μοÏφÎÏ‚ στÏες- Îχει μελετηθεί στον άνθÏωπο και οÏισμÎνα είδη σπονδυλωτών, όχι όμως στα ασπόνδυλα.
Ο βασικός λόγος είναι η τάση να υποθÎτουμε ότι τα πεÏίπλοκα συναισθήματα, όπως το άγχος, δεν μποÏοÏν να εκδηλωθοÏν στο «πÏωτόγονο» νευÏικό σÏστημα των καÏκινοειδών.
«Η ιδÎα ότι οι καÏαβίδες μποÏοÏν να εκφÏάσουν κάποια μοÏφή άγχους φαινόταν απίθανο να ευσταθεί. Τα πειÏάματά μας όμως μας πείθουν όλο και πεÏισσότεÏο ότι είναι Ï€Ïαγματική» σχολιάζει στο BBC ο Î”Ï ÎτανιÎλ ÎšÎ±Ï„Î¬Ï Ï„Î¿Ï… Πανεπιστημίου του ΜποÏντώ, επικεφαλής της μελÎτης.
Το πείÏαμα Îδειξε ότι οι καÏαβίδες που Îχουν εκτεθεί σε επώδυνα εÏεθίσματα γίνονται πιο διστακτικÎÏ‚ στην εξεÏεÏνηση νÎων χώÏων, αντίδÏαση που υποδηλώνει Îνα είδος άγχους.
Σε γενικÎÏ‚ γÏαμμÎÏ‚ είναι αδÏνατο να μετÏήσει κανείς συναισθήματα σε άλλα είδη εξετάζοντας μόνο τις συμπεÏιφοÏικÎÏ‚ αντιδÏάσεις τους.
Τα καÏκινοειδή σίγουÏα δεν είναι αδιάφοÏα στα απειλητικά εÏεθίσματα, ειδικά σε όσα απειλοÏν τη σωματική ακεÏαιότητά τους. Έχουν αντίθετα εξελιχθεί να αντιδÏοÏν απότομα (πχ στο βÏαστό νεÏÏŒ) χάÏη σε ειδικοÏÏ‚ υποδοχείς που ενεÏγοποιοÏν Îνα ακαÏιαίο ανακλαστικό αποφυγής. Οι υποδοχείς αυτοί (αλγοϋποδοχείς) υπάÏχουν στα πεÏισσότεÏα ζώα και, στην πεÏίπτωση του ανθÏώπου, επιτÏÎπουν στο χÎÏι μας να αποσÏÏεται αυτόματα μόλις αγγίξει το καυτό μάτι της κουζίνας.
ΔεδομÎνου όμως ότι η αντίδÏαση αυτή είναι ανακλαστική, και θα μποÏοÏσε να ενεÏγοποιείται Ï€Ïιν καν φτάσει το μήνυμα στον εγκÎφαλο, η ενεÏγοποίησή της δεν σημαίνει αυτόματα ότι Îνα ζώο νιώθει πόνο.
Σε μια Ï€Ïοσπάθεια να διεÏευνήσουν το θÎμα του άγχους, ο Î”Ï ÎšÎ±Ï„Î¬Ï ÎºÎ±Î¹ οι συνεÏγάτες του αÏχικά εξÎθεσαν τις καÏαβίδες σε αβλαβή αλλά επώδυνα ηλεκτÏοσόκ. Μετά, τα καÏκινοειδή τοποθετήθηκαν σε μια δεξαμενή σε σχήμα σταυÏοÏ, της οποίας οι δÏο βÏαχίονες ήταν σκοτεινοί και τα άλλοι δÏο φωτεινοί.
Όπως εξηγεί ο εÏευνητής, οι καÏαβίδες κανονικά δείχνουν μια ελαφÏά Ï€Ïοτίμηση στις σκοτεινÎÏ‚ πεÏιοχÎÏ‚, οι οποίες είναι ασφαλÎστεÏες, παÏόλα αυτά είναι διατεθειμÎνες να εξεÏευνοÏν και τις φωτεινÎÏ‚ πεÏιοχÎÏ‚.
Όμως οι στÏεσαÏισμÎνες καÏαβίδες πεÏιοÏίζονταν αποκλειστικά στους σκοτεινοÏÏ‚ βÏαχίονες. Ο Î”Ï ÎšÎ±Ï„Î¬Ï Î±Ï€Î¿Ï†ÎµÏγει να μιλήσει για άγχος όπως το γνωÏίζουμε, λÎει όμως ότι «η συμπεÏιφοÏά που παÏατηÏήσαμε θυμίζει συμπεÏιφοÏά άγχους».
Το ίδιο Îκανε εκτίμηση και ο καθηγητής Μπομπ Έλγουντ του Queen's University στο ΜπÎλφαστ. «Η μελÎτη δείχνει ότι η συμπεÏιφοÏά των καÏαβίδων είναι σε συμφωνία με μια κατάσταση άγχους» σχολίασε στο BBC.
Ο Î”Ï ÎˆÎ»Î³Î¿Ï…Î½Ï„ ήταν επικεφαλής μελÎτης του 2013 που Îδειχνε ότι τα καβοÏÏια -μια άλλη ομάδα καÏκινοειδών- δείχνουν να νιώθουν πόνο.
Ο καθηγητής δήλωνε τότε ότι τα αποτελÎσματα των πειÏαμάτων Ï€ÏÎπει να ληφθοÏν υπόψη στον Ï„Ïόπο με τον οποίο μεταχειÏιζόμαστε τα καÏκινοειδή που καταλήγουν στο πιάτο μας. Οι ψαÏάδες, τόνιζε, «κόβουν τις δαγκάνες από ζωντανά καβοÏÏια και τα πετοÏν πίσω στη θάλασσα. Στους αστακοÏÏ‚ και τις καÏαβίδες κόβουν το μπÏοστινό μÎÏος του σώματος [...] Το νευÏικό σÏστημα στο θώÏακα και το κεφάλι εξακολουθεί να λειτουÏγεί ακόμα και μια ÏŽÏα μετά τον διαμελισμό».
ΣήμεÏα, η ΕυÏωπαϊκή ΑÏχή Ασφάλειας ΤÏοφίμων και άλλοι αÏμόδιοι φοÏείς δεν πεÏιλαμβάνουν τα καÏκινοειδή στη λίστα των ζώων για τα οποία Ï€ÏοβλÎπονται κανόνες καλής μεταχείÏισης. Και αυτό σημαίνει ότι τα άτυχα ασπόνδυλα συχνά βÏίσκουν τη χειÏότεÏη δυνατή μεταχείÏιση.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης


































