Παρασιτικές μύγες φέρνουν τη σιωπή των γρύλων

Αντιμέτωποι με έναν νέο εχθρό που κρυφακούει, οι αρσενικοί γρύλοι σε δύο νησιά της Χαβάης αναγκάστηκαν να διακόψουν τις νυχτερινές καντάδες. Το εντυπωσιακό είναι ότι η σιωπή των γρύλων εμφανίστηκε ανεξάρτητα στα δύο νησιά και οφείλεται σε διαφορετικές μεταλλάξεις των φτερών -είναι αυτό που οι βιολόγοι ονομάζουν συγκλίνουσα εξέλιξη.

Ο ήχος που εκπέμπουν οι αρσενικοί γρύλοι για να προσελκύσουν τους θηλυκούς, γνωστός ως τερέτισμα, παράγεται όταν το έντομο τρίβει τα φτερά μεταξύ τους. Τα φτερά έχουν χαρακτηριστικές νευρώσεις, που παράγουν έναν ήχο σαν να τρίβει κανείς τα δόντια μιας χτένας.

Το 2003, έρευνα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ρίβερσαϊντ διαπίστωνε ότι το 95% των αρσενικών γρύλων Teleogryllus oceanicus είχε σιωπήσει στο νησί Καουάι της Χαβάης. Δύο χρόνια αργότερα, η σιωπή των γρύλων παρατηρήθηκε και στο νησί Οάχου, 110 χιλιόμετρα μακριά.

Και στις δύο περιπτώσεις οι γρύλοι είχαν χάσει τις χαρακτηριστικές νευρώσεις στα φτερά. Είναι πιθανώς μια εξελικτική προσαρμογή σε ένα είδος παρασιτικής μύγας που έφτασε στη Χαβάη από τη Βόρειο Αμερική. Η μύγα κρυφακούει το τερέτισμα των αρσενικών για να εντοπίσει το θύμα της και να γεννήσει μέσα του τα αβγά της.

Προφανώς, στα μάτια της Εξέλιξης, το όφελος από την κατάργηση των καντάδων υπεραντισταθμίζει τα μειονεκτήματα ενός αρσενικού που έχει χάσει τη δελεαστική φωνή του.

Το περίεργο όμως είναι ότι τα μεταλλαγμένα φτερά των αρσενικών γρύλων στα δύο νησιά παρουσίαζαν διαφορές. Και η νέα μελέτη, την οποία υπογράφουν ερευνητές του Πανεπιστημίου Σεντ Άντριους στη Βρετανία, αποκαλύπτει ότι η απώλεια του τερετίσματος οφείλεται σε εντελώς διαφορετικές μεταλλάξεις.

Παρουσιάζοντας τα ευρήματά τους στην έγκριτη επιθεώρηση Current Biology, οι ερευνητές αναφέρονται σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα συγκλίνουσας εξέλιξης: το φαινόμενο όπου δύο διαφορετικοί πληθυσμοί εξελίσσουν ανεξάρτητα παραπλήσια χαρακτηριστικά λόγω παραπλήσιων εξελικτικών πιέσεων.