Για τις φάλαινες και τα δελφίνια, όλα Îχουν την ίδια γεÏση: γενετική μελÎτη αποκαλÏπτει ότι τα κητώδη θηλαστικά Îχουν χάσει τα πεÏισσότεÏα από τα γονίδια της γεÏσης και διαθÎτουν γευστικοÏÏ‚ υποδοχείς μόνο για το αλμυÏÏŒ.
Αν καταπίνεις το φαγητό σου αμάσητο, η αίσθηση της γεÏσης είναι άσχετη
Η μελÎτη, η οποία δημοσιεÏεται στην επιθεώÏηση Genome Biology and Evolution, δείχνει ότι τα κητώδη αποτελοÏν μια σπάνια εξαίÏεση στην ομάδα των σπονδυλωτών ζώων, τα πεÏισσότεÏα από τα οποία αντιλαμβάνονται 5 γεÏσεις: πικÏÏŒ, γλυκό, αλμυÏÏŒ, ξινό και ουμάμι (η γεÏση που αφήνει το γλουταμινικό μονονάτÏιο, Îνα σÏνηθες ενισχυτικό γεÏσης στα επεξεÏγασμÎνα Ï„Ïόφιμα).
Î ÏοηγοÏμενη μελÎτη για το θÎμα είχε δείξει ότι οι πεÏισσότεÏοι γευστικοί υποδοχείς απουσιάζουν από το ÏινοδÎλφινο. Η νÎα ÎÏευνα αποκαλÏπτει ότι το ίδιο συμβαίνει και στα 15 είδη κητωδών που εξετάστηκαν, και πιθανώς σε ολόκληÏη αυτή την τάξη θηλαστικών.
Οι κινÎζοι και βÏετανοί εÏευνητÎÏ‚ που υπογÏάφουν τη νÎα δημοσίευση διαπίστωσαν ότι μόνο τα γονίδια που αντιστοιχοÏν στους υποδοχείς του αλμυÏÎ¿Ï Î´Î¹Î±Ï„Î·ÏοÏνται στα κητώδη. Τα γονίδια των υπόλοιπων υποδοχÎων δεν Îχουν εξαφανιστεί εντελώς, Îχουν όμως μετατÏαπεί σε «ψευδογονίδια», καθώς εμφανίζουν όμως πολλαπλÎÏ‚ μεταλλάξεις που τα καθιστοÏν μη λειτουÏγικά.
Μάλιστα τα γονίδια Îχουν πάψει να λειτουÏγοÏν εδώ και 53 εκατομμÏÏια χÏόνια, Ï€Ïιν τα κητώδη διαχωÏιστοÏν στις δÏο ομάδες που γνωÏίζουμε σήμεÏα, τα οδοντοκήτη που πεÏιλαμβάνουν τα δελφίνια και τις φάλαινες με δόντια, και τα μυστακοκήτη τα οποία αντί για δόντια Îχουν φίλτÏα που ονομάζονται μπαλÎνες.
Γιατί όμως χάθηκε η αίσθηση τόσων γεÏσεων; Î Ïοφανώς επειδή Îπαψε να είναι χÏήσιμη, λÎει η λογική της ΕξÎλιξης.
Όπως σχολιάζει η γενετιστής ÎτανιÎλ Ριντ, επικεφαλής της Ï€ÏοηγοÏμενης ÎÏευνας στο ÏινοδÎλφινο, το πιθανότεÏο είναι ότι η αίσθηση της γεÏσης εξασθÎνισε επειδή τα κήτη δεν μασοÏν το φαγητό τους ώστε να απελευθεÏωθοÏν οι παγιδευμÎνες γεÏσεις.
«Το μήνυμα είναι ξεκάθαÏο. Αν δεν μασάς το φαγητό σου και Ï€Ïοτιμάς να το καταπίνεις ολόκληÏο, η αίσθηση της γεÏσης είναι εντελώς άσχετη» ήταν το σχόλιο που Îκανε η Ριντ στο δικτυακό τόπο του Science.
Όσον αφοÏά την αίσθηση του αλμυÏοÏ, το πιθανότεÏο είναι ότι διατηÏήθηκε επειδή παίζει κάποιο φυσιολογικό Ïόλο, ίσως στη διατήÏηση των επιπÎδων Î±Î»Î±Ï„Î¹Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ της πίεσης του αίματος.
ΣήμεÏα, όμως, η εξασθÎνιση της αίσθησης ίσως δημιουÏγεί Ï€Ïόβλημα στα κητώδη θηλαστικά, Î±Ï†Î¿Ï Ï€Î¹Î¸Î±Î½ÏŽÏ‚ δεν αντιλαμβάνονται την παÏουσία χημικών που διαÏÏÎουν στο πεÏιβάλλον -οι ÏŒÏκες Îχουν παÏατηÏηθεί να κολυμποÏν σε νεÏά με πετÏελαιοκηλίδες, και τα δελφίνια δεν δείχνουν να ενοχλοÏνται από την αποÏÏοή λιπασμάτων.
Αν καταπίνεις το φαγητό σου αμάσητο, η αίσθηση της γεÏσης είναι άσχετη
Η μελÎτη, η οποία δημοσιεÏεται στην επιθεώÏηση Genome Biology and Evolution, δείχνει ότι τα κητώδη αποτελοÏν μια σπάνια εξαίÏεση στην ομάδα των σπονδυλωτών ζώων, τα πεÏισσότεÏα από τα οποία αντιλαμβάνονται 5 γεÏσεις: πικÏÏŒ, γλυκό, αλμυÏÏŒ, ξινό και ουμάμι (η γεÏση που αφήνει το γλουταμινικό μονονάτÏιο, Îνα σÏνηθες ενισχυτικό γεÏσης στα επεξεÏγασμÎνα Ï„Ïόφιμα).
Î ÏοηγοÏμενη μελÎτη για το θÎμα είχε δείξει ότι οι πεÏισσότεÏοι γευστικοί υποδοχείς απουσιάζουν από το ÏινοδÎλφινο. Η νÎα ÎÏευνα αποκαλÏπτει ότι το ίδιο συμβαίνει και στα 15 είδη κητωδών που εξετάστηκαν, και πιθανώς σε ολόκληÏη αυτή την τάξη θηλαστικών.
Οι κινÎζοι και βÏετανοί εÏευνητÎÏ‚ που υπογÏάφουν τη νÎα δημοσίευση διαπίστωσαν ότι μόνο τα γονίδια που αντιστοιχοÏν στους υποδοχείς του αλμυÏÎ¿Ï Î´Î¹Î±Ï„Î·ÏοÏνται στα κητώδη. Τα γονίδια των υπόλοιπων υποδοχÎων δεν Îχουν εξαφανιστεί εντελώς, Îχουν όμως μετατÏαπεί σε «ψευδογονίδια», καθώς εμφανίζουν όμως πολλαπλÎÏ‚ μεταλλάξεις που τα καθιστοÏν μη λειτουÏγικά.
Μάλιστα τα γονίδια Îχουν πάψει να λειτουÏγοÏν εδώ και 53 εκατομμÏÏια χÏόνια, Ï€Ïιν τα κητώδη διαχωÏιστοÏν στις δÏο ομάδες που γνωÏίζουμε σήμεÏα, τα οδοντοκήτη που πεÏιλαμβάνουν τα δελφίνια και τις φάλαινες με δόντια, και τα μυστακοκήτη τα οποία αντί για δόντια Îχουν φίλτÏα που ονομάζονται μπαλÎνες.
Γιατί όμως χάθηκε η αίσθηση τόσων γεÏσεων; Î Ïοφανώς επειδή Îπαψε να είναι χÏήσιμη, λÎει η λογική της ΕξÎλιξης.
Όπως σχολιάζει η γενετιστής ÎτανιÎλ Ριντ, επικεφαλής της Ï€ÏοηγοÏμενης ÎÏευνας στο ÏινοδÎλφινο, το πιθανότεÏο είναι ότι η αίσθηση της γεÏσης εξασθÎνισε επειδή τα κήτη δεν μασοÏν το φαγητό τους ώστε να απελευθεÏωθοÏν οι παγιδευμÎνες γεÏσεις.
«Το μήνυμα είναι ξεκάθαÏο. Αν δεν μασάς το φαγητό σου και Ï€Ïοτιμάς να το καταπίνεις ολόκληÏο, η αίσθηση της γεÏσης είναι εντελώς άσχετη» ήταν το σχόλιο που Îκανε η Ριντ στο δικτυακό τόπο του Science.
Όσον αφοÏά την αίσθηση του αλμυÏοÏ, το πιθανότεÏο είναι ότι διατηÏήθηκε επειδή παίζει κάποιο φυσιολογικό Ïόλο, ίσως στη διατήÏηση των επιπÎδων Î±Î»Î±Ï„Î¹Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ της πίεσης του αίματος.
ΣήμεÏα, όμως, η εξασθÎνιση της αίσθησης ίσως δημιουÏγεί Ï€Ïόβλημα στα κητώδη θηλαστικά, Î±Ï†Î¿Ï Ï€Î¹Î¸Î±Î½ÏŽÏ‚ δεν αντιλαμβάνονται την παÏουσία χημικών που διαÏÏÎουν στο πεÏιβάλλον -οι ÏŒÏκες Îχουν παÏατηÏηθεί να κολυμποÏν σε νεÏά με πετÏελαιοκηλίδες, και τα δελφίνια δεν δείχνουν να ενοχλοÏνται από την αποÏÏοή λιπασμάτων.


































