ÎÎο κεφάλαιο ξημεÏώνει για την ΕξÎλιξη στη Γη: ο Ï€Ïώτος οÏγανισμός στον πλανήτη που χÏησιμοποιεί πεÏισσότεÏα από Ï„ÎσσεÏα γÏάμματα στο DNA του ζει και βασιλεÏει σε αμεÏικανικό εÏγαστήÏιο.
Στο μÎλλον, εκτιμοÏν οι δημιουÏγοί του καινοφανοÏÏ‚ οÏγανισμοÏ, «ημι-συνθετικά» μικÏόβια που μιλοÏν τη δική τους γενετική γλώσσα θα ήταν δυνατόν να παÏάγουν φάÏμακα και άλλα Ï€Ïοϊόντα, χÏησιμοποιώντας μάλιστα Ï€Ïώτες Ïλες που δεν απαντώνται στη φÏση.
Εδώ και δισεκατομμÏÏια χÏόνια, όλοι οι οÏγανισμοί στον πλανήτη κωδικοποιοÏν τη γενετική πληÏοφοÏία σε γονίδια γÏαμμÎνα σε Ï„ÎσσεÏα γÏάμματα: τις βάσεις A, T, C και G (αδενίνη, θυμίνη, κυτοσίνη, γουανίνη). ΜόÏια DNA που πεÏιÎχουν Ï„ÏοποποιημÎνες μοÏφÎÏ‚ αυτών των βάσεων, ή εντελώς νÎες βάσεις, είχαν σχηματιστεί και παλαιότεÏα στο εÏγαστήÏιο, δεν θα μποÏοÏσαν όμως να λειτουÏγήσουν μÎσα σε ζωντανά κÏτταÏα.
Î Ïιν
Μετά
Α-Τ
Α-Τ
C-G
C-G
d5SICS-dNaM
Î ÏωτεÎνες από 20 αμινοξÎα
Î ÏωτεÎνες από 172 αμινοξÎα
ΑÏιστεÏά τα ζεÏγη βάσεων στο φυσικό DNA, δεξιά τα ζεÏγη βάσεων στο ημι-συνθετικό DNA
Έπειτα από χÏόνια Ï€Ïοσπαθειών, η ομάδα του Î”Ï Î¦Î»ÏŒÎ¹Î½Ï„ ΡόμσμπεÏγκ στο ΕÏευνητικό ΙνστιτοÏτο Scripps του Σαν ÎτιÎγκο τονίζει στο πεÏιοδικό Nature ότι Ï€ÏοÎβη Îνα μεγάλο βήμα μπÏοστά.
Σε Ï€Ïώτη φάση, οι εÏευνητÎÏ‚ ÎÏ€Ïεπε να βÏουν μόÏια που θα ήταν δυνατόν να ενσωματωθοÏν στο μόÏιο του DNA στη θÎση των φυσικών βάσεων. ΕπιπλÎον, τα νÎα αυτά μόÏια θα ÎÏ€Ïεπε να μποÏοÏν να σχηματίσουν ζεÏγη Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿Ï…Ï‚, όπως τα ζεÏγη που σχηματίζουν οι φυσικÎÏ‚ βάσεις στα μόÏια της διπλής Îλικας του DNA.
Έπειτα από χιλιάδες δοκιμÎÏ‚ στο εÏγαστήÏιο, βÏήκαν δÏο μόÏια, με τις ονομασίες d5SICS και dNaM, που πληÏοÏσαν αυτÎÏ‚ τις Ï€ÏοϋποθÎσεις. ΔημιοÏÏγησαν Îτσι συνθετικά μόÏια DNA (πλασμίδια) που πεÏιείχαν τις φυσικÎÏ‚ και τις τεχνητÎÏ‚ βάσεις και τα εισήγαγαν στο κωλοβακτηÏίδιο Escherichia coli.
Αυτό όμως δεν ήταν αÏκετό. Το βακτήÏιο ÎÏ€Ïεπε να αποκτήσει τη δυνατότητα να δημιουÏγεί αντίγÏαφα αυτών των μοÏίων DNA, μια διαδικασία για την οποία απαιτοÏνται Ï€Ïώτες Ïλες και ειδικά Îνζυμα. Οι Ï€Ïώτες Ïλες, νουκλεοτίδια που πεÏιÎχουν τα μόÏια d5SICS και dNaM Ï€ÏοστÎθηκαν στο θÏεπτικό μÎσο όπου αναπτÏσσονταν τα βακτήÏια. Όσον αφοÏά τα Îνζυμα, οι εÏευνητÎÏ‚ διαπίστωσαν ότι μια Ï€ÏωτεÎνη που Ï€ÏοÎÏχεται από Îνα μονοκÏτταÏο φÏκος μποÏοÏσε να μεταφÎÏει τα νουκλεοτίδια αυτά στο μηχανισμό αντιγÏαφής του DNA ώστε να τοποθετηθοÏν στη σωστή θÎση τους.
Οι εÏευνητÎÏ‚ παÏαδÎχονται ότι εξεπλάγησαν όταν διαπίστωσαν ότι η ημι-συνθετική E.coli αναπαÏαγόταν με ικανοποιητική ταχÏτητα δημιουÏγώντας συνεχώς αντίγÏαφα του ασυνήθιστου Î³ÎµÎ½ÎµÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï Ï…Î»Î¹ÎºÎ¿Ï Ï„Î¿Ï…Ï‚. Το πεÏίεÏγο ήταν μάλιστα ότι η παÏÎμβαση στο γενετικό κώδικα δεν Îδειχνε να επηÏεάζε την υγεία των καλλιεÏγειών.
Στη σημεÏινή του μοÏφή, το νÎο βακτήÏιο δεν θα μποÏοÏσε να παÏάξει Ï€ÏωτεÎνες με βάση τις πληÏοφοÏίες που πεÏιÎχουν γονίδια με τις νÎες βάσεις. Οι εÏευνητÎÏ‚ πιστεÏουν πάντως ότι θα ανακαλÏψουν κάπου στη φÏση τα Îνζυμα που απαιτοÏνται για αυτό.
Και οι Ï€ÏοοπτικÎÏ‚ που θα άνοιγε Îνα Ï„Îτοιο επίτευγμα φαντάζουν Ï€Ïαγματικά τεÏάστιες: Σε αντίθεση με τους φυσικοÏÏ‚ ζωντανοÏÏ‚ οÏγανισμοÏÏ‚, που παÏάγουν Ï€ÏωτεÎνες από συνδυασμοÏÏ‚ 20 διαφοÏετικών αμινοξÎων, το ημι-συνθετικό βακτήÏιο θα μποÏοÏσε να αξιοποιεί ως Ï€Ïώτες Ïλες 172 διαφοÏετικά αμινοξÎα.
Φαίνεται λοιπόν ότι η Ï„Ïοποποίηση του Î³ÎµÎ½ÎµÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÏŽÎ´Î¹ÎºÎ± θα μποÏοÏσε να αποδειχθεί βασικό εÏγαλείο για τη βιομηχανία βιοτεχνολογίας.
Αυτό όμως θα οδηγοÏσε στην εÏώτηση του εάν θα μποÏοÏσαν αυτÎÏ‚ οι τεχνητÎÏ‚ μοÏφÎÏ‚ ζωής να αποδÏάσουν από το εÏγαστήÏιο και ίσως να καταλάβουν τον πλανήτη.
Οι εÏευνητÎÏ‚ της τελευταίας μελÎτης διαβεβαιώνουν ότι αυτό δεν θα μποÏοÏσε να συμβεί: το ημι-συνθετικό βακτήÏιό του βασίζεται σε Ï€Ïώτες Ïλες που του Ï€ÏοσÎφεÏαν οι εÏευνητÎÏ‚, οι οποίες δεν υπάÏχουν στη φÏση.
Όπως μάλιστα Îδειξε το πείÏαμα, η στÎÏηση αυτών των Ï€Ïώτων υλών οδήγησε σε μια θεαματική μεταβολή: το βακτήÏιο απÎÏÏιψε τις νÎες βάσεις και τις αντικατÎστησε με τις φυσικÎÏ‚.
Όπως φαίνεται, οι γενετικοί μηχανισμοί που διαμόÏφωσε η ΕξÎλιξη δεν είναι τόσο Ï€Ïόθυμοι να αλλάξουν.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης
Στο μÎλλον, εκτιμοÏν οι δημιουÏγοί του καινοφανοÏÏ‚ οÏγανισμοÏ, «ημι-συνθετικά» μικÏόβια που μιλοÏν τη δική τους γενετική γλώσσα θα ήταν δυνατόν να παÏάγουν φάÏμακα και άλλα Ï€Ïοϊόντα, χÏησιμοποιώντας μάλιστα Ï€Ïώτες Ïλες που δεν απαντώνται στη φÏση.
Εδώ και δισεκατομμÏÏια χÏόνια, όλοι οι οÏγανισμοί στον πλανήτη κωδικοποιοÏν τη γενετική πληÏοφοÏία σε γονίδια γÏαμμÎνα σε Ï„ÎσσεÏα γÏάμματα: τις βάσεις A, T, C και G (αδενίνη, θυμίνη, κυτοσίνη, γουανίνη). ΜόÏια DNA που πεÏιÎχουν Ï„ÏοποποιημÎνες μοÏφÎÏ‚ αυτών των βάσεων, ή εντελώς νÎες βάσεις, είχαν σχηματιστεί και παλαιότεÏα στο εÏγαστήÏιο, δεν θα μποÏοÏσαν όμως να λειτουÏγήσουν μÎσα σε ζωντανά κÏτταÏα.
Î Ïιν
Μετά
Α-Τ
Α-Τ
C-G
C-G
d5SICS-dNaM
Î ÏωτεÎνες από 20 αμινοξÎα
Î ÏωτεÎνες από 172 αμινοξÎα
ΑÏιστεÏά τα ζεÏγη βάσεων στο φυσικό DNA, δεξιά τα ζεÏγη βάσεων στο ημι-συνθετικό DNA
Έπειτα από χÏόνια Ï€Ïοσπαθειών, η ομάδα του Î”Ï Î¦Î»ÏŒÎ¹Î½Ï„ ΡόμσμπεÏγκ στο ΕÏευνητικό ΙνστιτοÏτο Scripps του Σαν ÎτιÎγκο τονίζει στο πεÏιοδικό Nature ότι Ï€ÏοÎβη Îνα μεγάλο βήμα μπÏοστά.
Σε Ï€Ïώτη φάση, οι εÏευνητÎÏ‚ ÎÏ€Ïεπε να βÏουν μόÏια που θα ήταν δυνατόν να ενσωματωθοÏν στο μόÏιο του DNA στη θÎση των φυσικών βάσεων. ΕπιπλÎον, τα νÎα αυτά μόÏια θα ÎÏ€Ïεπε να μποÏοÏν να σχηματίσουν ζεÏγη Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿Ï…Ï‚, όπως τα ζεÏγη που σχηματίζουν οι φυσικÎÏ‚ βάσεις στα μόÏια της διπλής Îλικας του DNA.
Έπειτα από χιλιάδες δοκιμÎÏ‚ στο εÏγαστήÏιο, βÏήκαν δÏο μόÏια, με τις ονομασίες d5SICS και dNaM, που πληÏοÏσαν αυτÎÏ‚ τις Ï€ÏοϋποθÎσεις. ΔημιοÏÏγησαν Îτσι συνθετικά μόÏια DNA (πλασμίδια) που πεÏιείχαν τις φυσικÎÏ‚ και τις τεχνητÎÏ‚ βάσεις και τα εισήγαγαν στο κωλοβακτηÏίδιο Escherichia coli.
Αυτό όμως δεν ήταν αÏκετό. Το βακτήÏιο ÎÏ€Ïεπε να αποκτήσει τη δυνατότητα να δημιουÏγεί αντίγÏαφα αυτών των μοÏίων DNA, μια διαδικασία για την οποία απαιτοÏνται Ï€Ïώτες Ïλες και ειδικά Îνζυμα. Οι Ï€Ïώτες Ïλες, νουκλεοτίδια που πεÏιÎχουν τα μόÏια d5SICS και dNaM Ï€ÏοστÎθηκαν στο θÏεπτικό μÎσο όπου αναπτÏσσονταν τα βακτήÏια. Όσον αφοÏά τα Îνζυμα, οι εÏευνητÎÏ‚ διαπίστωσαν ότι μια Ï€ÏωτεÎνη που Ï€ÏοÎÏχεται από Îνα μονοκÏτταÏο φÏκος μποÏοÏσε να μεταφÎÏει τα νουκλεοτίδια αυτά στο μηχανισμό αντιγÏαφής του DNA ώστε να τοποθετηθοÏν στη σωστή θÎση τους.
Οι εÏευνητÎÏ‚ παÏαδÎχονται ότι εξεπλάγησαν όταν διαπίστωσαν ότι η ημι-συνθετική E.coli αναπαÏαγόταν με ικανοποιητική ταχÏτητα δημιουÏγώντας συνεχώς αντίγÏαφα του ασυνήθιστου Î³ÎµÎ½ÎµÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï Ï…Î»Î¹ÎºÎ¿Ï Ï„Î¿Ï…Ï‚. Το πεÏίεÏγο ήταν μάλιστα ότι η παÏÎμβαση στο γενετικό κώδικα δεν Îδειχνε να επηÏεάζε την υγεία των καλλιεÏγειών.
Στη σημεÏινή του μοÏφή, το νÎο βακτήÏιο δεν θα μποÏοÏσε να παÏάξει Ï€ÏωτεÎνες με βάση τις πληÏοφοÏίες που πεÏιÎχουν γονίδια με τις νÎες βάσεις. Οι εÏευνητÎÏ‚ πιστεÏουν πάντως ότι θα ανακαλÏψουν κάπου στη φÏση τα Îνζυμα που απαιτοÏνται για αυτό.
Και οι Ï€ÏοοπτικÎÏ‚ που θα άνοιγε Îνα Ï„Îτοιο επίτευγμα φαντάζουν Ï€Ïαγματικά τεÏάστιες: Σε αντίθεση με τους φυσικοÏÏ‚ ζωντανοÏÏ‚ οÏγανισμοÏÏ‚, που παÏάγουν Ï€ÏωτεÎνες από συνδυασμοÏÏ‚ 20 διαφοÏετικών αμινοξÎων, το ημι-συνθετικό βακτήÏιο θα μποÏοÏσε να αξιοποιεί ως Ï€Ïώτες Ïλες 172 διαφοÏετικά αμινοξÎα.
Φαίνεται λοιπόν ότι η Ï„Ïοποποίηση του Î³ÎµÎ½ÎµÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÏŽÎ´Î¹ÎºÎ± θα μποÏοÏσε να αποδειχθεί βασικό εÏγαλείο για τη βιομηχανία βιοτεχνολογίας.
Αυτό όμως θα οδηγοÏσε στην εÏώτηση του εάν θα μποÏοÏσαν αυτÎÏ‚ οι τεχνητÎÏ‚ μοÏφÎÏ‚ ζωής να αποδÏάσουν από το εÏγαστήÏιο και ίσως να καταλάβουν τον πλανήτη.
Οι εÏευνητÎÏ‚ της τελευταίας μελÎτης διαβεβαιώνουν ότι αυτό δεν θα μποÏοÏσε να συμβεί: το ημι-συνθετικό βακτήÏιό του βασίζεται σε Ï€Ïώτες Ïλες που του Ï€ÏοσÎφεÏαν οι εÏευνητÎÏ‚, οι οποίες δεν υπάÏχουν στη φÏση.
Όπως μάλιστα Îδειξε το πείÏαμα, η στÎÏηση αυτών των Ï€Ïώτων υλών οδήγησε σε μια θεαματική μεταβολή: το βακτήÏιο απÎÏÏιψε τις νÎες βάσεις και τις αντικατÎστησε με τις φυσικÎÏ‚.
Όπως φαίνεται, οι γενετικοί μηχανισμοί που διαμόÏφωσε η ΕξÎλιξη δεν είναι τόσο Ï€Ïόθυμοι να αλλάξουν.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης


































