Η γÏαμμωτή νεÏοχελώνα, είδος του Î³Î»Ï…ÎºÎ¿Ï Î½ÎµÏÎ¿Ï Ï€Î¿Ï… απαντάται και στην Ελλάδα, φαίνεται ότι επιζεί στη θάλασσα και πεÏιστασιακά διασχίζει το Αιγαίο, δείχνει ελληνογεÏμανική μελÎτη που βασίστηκε σε γενετικÎÏ‚ αναλÏσεις.
Η νεÏοχελώνα Mauremys rivulata Îχει μεγάλη γεωγÏαφική εξάπλωση, από την Κασπία μÎχÏι τα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο, ακόμα και σε νησιά όπως η ΚÏήτη και η ΚÏÏ€Ïος.
«Λόγω των πολλών γεωγÏαφικών εμποδίων, κυÏίως του Αιγαίου, υποθÎταμε ότι θα παÏευÏίσκονταν επιμÎÏους πληθυσμοί με γενετικÎÏ‚ διαφοÏοποιήσεις» λÎει ο ΟÏβε ΦÏιτς του Μουσείου Ζωολογίας της ΔÏÎσδης, επικεφαλής της μελÎτης.
Για να επιβεβαιώσει αυτή την ιστοÏία, η ομάδα του ΦÏιτς εξÎτασε 13 σημεία του γονιδιώματος σε 340 δείγματα χελωνών από 63 πεÏιοχÎÏ‚ της Ανατολικής Μεσογείου, από την Ελλάδα και την ΤουÏκία μÎχÏι το Λίβανο και το ΙσÏαήλ.
Τα αποτελÎσματα όμως ήταν μη αναμενόμενα, καθώς όλα τα δείγματα παÏουσίαζαν σχεδόν πανομοιότυπο γενετικό Ï€Ïοφίλ.
Αυτό σημαίνει ότι Ï€ÏÎπει να υπάÏχει συνεχής Ïοή γονιδίων Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Ï‰Î½ επιμÎÏους πληθυσμών της χελώνας, η οποία «ομογενοποιεί» τη γονιδιακή δεξαμενή του είδους σε όλο το γεωγÏαφικό εÏÏος του.
Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι οι χελώνες μεταφÎÏθηκαν μαζικά από τον άνθÏωπο. Οι εÏευνητÎÏ‚, όμως, θεωÏοÏν ότι αυτό είναι απίθανο: «Σε αντίθεση με άλλες χελώνες, η Mauremys rivulata δεν ήταν ποτΠδημοφιλής ως Ï„Ïοφή καθώς το κÏÎας της βÏομάει. Δεν υπάÏχει επομÎνως Ï€Ïοφανής λόγος να μεταφÎÏθηκαν αυτÎÏ‚ οι χελώνες σε τόσο μεγάλους αÏιθμοÏς» εξηγεί η Μελίτα ΒάμπεÏγκεÏ, Ï€Ïώτη συγγÏαφÎας της δημοσίευσης.
Το συμπÎÏασμα είναι ότι οι χελώνες επιβιώνουν όταν Ï„Ïχει να παÏασυÏθοÏν στη θάλασσα και διανÏουν μεγάλες αποστάσεις κολυμπώντας.
Εκτός βÎβαια αν η γÏαμμωτή νεÏοχελώνα μεταφÎÏθηκε από ανθÏώπους όχι για το κÏÎας της αλλά για το διακοσμητικό της Ïόλο σε λιμνοÏλες και ποτάμια.
ΣήμεÏα, εξάλλου, η Mauremys rivulata εκτÏÎφεται ως κατοικίδιο.
Η ÎÏευνα δημοσιεÏεται στην επιθεώÏηση Zoologica Scripta.
Από ελληνικής πλευÏάς συμμετείχε στη μελÎτη ο Î ÎÏ„Ïος ΛυμπεÏάκης του Πανεπιστημίου ΚÏήτης και του Μουσείου Φυσικής ΙστοÏίας ΚÏήτης.
Η νεÏοχελώνα Mauremys rivulata Îχει μεγάλη γεωγÏαφική εξάπλωση, από την Κασπία μÎχÏι τα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο, ακόμα και σε νησιά όπως η ΚÏήτη και η ΚÏÏ€Ïος.
«Λόγω των πολλών γεωγÏαφικών εμποδίων, κυÏίως του Αιγαίου, υποθÎταμε ότι θα παÏευÏίσκονταν επιμÎÏους πληθυσμοί με γενετικÎÏ‚ διαφοÏοποιήσεις» λÎει ο ΟÏβε ΦÏιτς του Μουσείου Ζωολογίας της ΔÏÎσδης, επικεφαλής της μελÎτης.
Για να επιβεβαιώσει αυτή την ιστοÏία, η ομάδα του ΦÏιτς εξÎτασε 13 σημεία του γονιδιώματος σε 340 δείγματα χελωνών από 63 πεÏιοχÎÏ‚ της Ανατολικής Μεσογείου, από την Ελλάδα και την ΤουÏκία μÎχÏι το Λίβανο και το ΙσÏαήλ.
Τα αποτελÎσματα όμως ήταν μη αναμενόμενα, καθώς όλα τα δείγματα παÏουσίαζαν σχεδόν πανομοιότυπο γενετικό Ï€Ïοφίλ.
Αυτό σημαίνει ότι Ï€ÏÎπει να υπάÏχει συνεχής Ïοή γονιδίων Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Ï‰Î½ επιμÎÏους πληθυσμών της χελώνας, η οποία «ομογενοποιεί» τη γονιδιακή δεξαμενή του είδους σε όλο το γεωγÏαφικό εÏÏος του.
Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι οι χελώνες μεταφÎÏθηκαν μαζικά από τον άνθÏωπο. Οι εÏευνητÎÏ‚, όμως, θεωÏοÏν ότι αυτό είναι απίθανο: «Σε αντίθεση με άλλες χελώνες, η Mauremys rivulata δεν ήταν ποτΠδημοφιλής ως Ï„Ïοφή καθώς το κÏÎας της βÏομάει. Δεν υπάÏχει επομÎνως Ï€Ïοφανής λόγος να μεταφÎÏθηκαν αυτÎÏ‚ οι χελώνες σε τόσο μεγάλους αÏιθμοÏς» εξηγεί η Μελίτα ΒάμπεÏγκεÏ, Ï€Ïώτη συγγÏαφÎας της δημοσίευσης.
Το συμπÎÏασμα είναι ότι οι χελώνες επιβιώνουν όταν Ï„Ïχει να παÏασυÏθοÏν στη θάλασσα και διανÏουν μεγάλες αποστάσεις κολυμπώντας.
Εκτός βÎβαια αν η γÏαμμωτή νεÏοχελώνα μεταφÎÏθηκε από ανθÏώπους όχι για το κÏÎας της αλλά για το διακοσμητικό της Ïόλο σε λιμνοÏλες και ποτάμια.
ΣήμεÏα, εξάλλου, η Mauremys rivulata εκτÏÎφεται ως κατοικίδιο.
Η ÎÏευνα δημοσιεÏεται στην επιθεώÏηση Zoologica Scripta.
Από ελληνικής πλευÏάς συμμετείχε στη μελÎτη ο Î ÎÏ„Ïος ΛυμπεÏάκης του Πανεπιστημίου ΚÏήτης και του Μουσείου Φυσικής ΙστοÏίας ΚÏήτης.


































