Η σκληÏή και ανθεκτική ουσία λιγνίνη στα φυτά, και κυÏίως στα δÎντÏα, είναι το βασικό Ï€Ïόβλημα της βιομηχανίας χαÏÏ„Î¿Ï€Î¿Î»Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ βιοκαυσίμων. Τη λÏση θα ήταν δυνατόν να δώσουν γενετικά Ï„ÏοποποιημÎνα δÎντÏα στα οποία η λιγνίνη Îχει Ï„Ïοποποιηθεί ώστε να διασπάται εÏκολα. Και οι δημιουÏγοί της διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάÏχει κανÎνας κίνδυνος για το πεÏιβάλλον.
ΠεÏίπου το Îνα Ï„Ïίτο της ξηÏής μάζας ενός Ï†Ï…Ï„Î¿Ï -και ακόμα πεÏισσότεÏο στα μεγάλα δÎντÏα- αντιστοιχεί στη λιγνίνη, Îνα πολυμεÏÎÏ‚ που δίνει δομική σταθεÏότητα στους βλαστοÏÏ‚ και εμποδίζει την εισβολή παθογόνων οÏγανισμών.
Λόγω των αιθεÏικών δεσμών στο μακÏÏ Î¼ÏŒÏιο της λιγνίνης, η διάσπασή της είναι δÏσκολη ακόμα και όταν Îνας κοÏμός αφήνεται να σαπίσει στο Îδαφος. Στις βιομηχανίες χαÏÏ„Î¿Ï€Î¿Î»Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ βιοκαυσίμων, το Ï€Ïώτο βήμα είναι η διάσπαση της λιγνίνης, η οποία απαιτεί θÎÏμανση για αÏκετÎÏ‚ ÏŽÏες στους 170 βαθμοÏÏ‚ και χÏήση ισχυÏών καυστικών χημικών.
Η νÎα Ï€ÏοσÎγγιση μειώνει δÏαστικά την κατανάλωση ενÎÏγειας και αυξάνει την παÏαγωγή χÏήσιμων υδατανθÏάκων, οι οποίοι μποÏοÏν να μετατÏαποÏν σε βιοκαÏσιμα.
Οι λεÏκες που δημιοÏÏγησε η ομάδα του Τζον Ραλφ στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον παÏάγουν μια Ï„ÏοποποιημÎνη μοÏφή της λιγνίνης με εστεÏικοÏÏ‚ αντί αιθεÏικοÏÏ‚ δεσμοÏÏ‚. Η πειÏαγμÎνη λιγνίνη διασπάται Ï€Î¿Î»Ï Ï€Î¹Î¿ εÏκολα και σε χαμηλότεÏη θεÏμοκÏασία, τονίζει η εÏευνητική ομάδα στο πεÏιοδικό Science.
Î ÏοηγοÏμενες απόπειÏες για την αντιμετώπιση του Ï€Ïοβλήματος βασίζονταν στη γενετική Ï„Ïοποποίηση των φυτών ώστε να παÏάγουν λιγότεÏη λιγνίνη ή λιγνίνη ελαφÏÏŽÏ‚ διαφοÏετικής σÏστασης. Λόγω της σημασίας της λιγνίνης στη βιομηχανία, Ï„Îτοια φυτά Îχουν καλλιεÏγηθεί δοκιμαστικά σε Î’Îλγιο, Γαλλία, ΗΠΑ, Σουηδία και Ισπανία, επισημαίνει ο δικτυακός τόπος του Nature.
Όμως οι Ï€Ïοσπάθειες αυτÎÏ‚ τελικά απÎτυχαν επειδή τα Ï„ÏοποποιημÎνα φυτά είχαν αδÏναμους βλαστοÏÏ‚ που λÏγιζαν στον άνεμο ή Ï€Ïοσβάλλονταν εÏκολα από παθογόνα. Η νÎα Ï€ÏοσÎγγιση, λÎει ο Î”Ï Î¡Î±Î»Ï†, δεν φαίνεται να επηÏεάζει την υγεία των δÎντÏων.
Ο εÏευνητής πιστεÏει ότι η μÎθοδος που Ï€Ïοτείνει θα μποÏοÏσε να εφαÏμοστεί όχι μόνο στα δÎντÏα που Ï€ÏοοÏίζονται για χαÏτοπολτό αλλά και για κάθε φυτό που χÏησιμοποιείται στην παÏαγωγή βιοαιθανόλης, για παÏάδειγμα το καλαμπόκι.
Διαβεβαιώνει επίσης ότι δεν υπάÏχει κίνδυνος διαÏÏοής των επιπλÎoν γονιδίων σε άγÏια φυτά: τα γενετικά Ï„ÏοποποιημÎνα φυτά μποÏοÏν να σχεδιαστοÏν Îτσι ώστε να είναι στείÏα και επιπλÎον θα φυτεÏονταν μακÏιά από άλλες καλλιÎÏγειες και θα συλλÎγονταν Ï€Ïιν καν φτάσουν στην αναπαÏαγωγική ηλικία.
Και επειδή η κατανάλωση ενÎÏγειας στη βιομηχανία επιβαÏÏνει το πεÏιβάλλον με αÎÏια του θεÏμοκηπίου, οι «μεταλλαγμÎνες» λεÏκες θα ήταν δυνατόν να αποδειχθοÏν πιο φιλικÎÏ‚ στο πεÏιβάλλον.
ΠεÏίπου το Îνα Ï„Ïίτο της ξηÏής μάζας ενός Ï†Ï…Ï„Î¿Ï -και ακόμα πεÏισσότεÏο στα μεγάλα δÎντÏα- αντιστοιχεί στη λιγνίνη, Îνα πολυμεÏÎÏ‚ που δίνει δομική σταθεÏότητα στους βλαστοÏÏ‚ και εμποδίζει την εισβολή παθογόνων οÏγανισμών.
Λόγω των αιθεÏικών δεσμών στο μακÏÏ Î¼ÏŒÏιο της λιγνίνης, η διάσπασή της είναι δÏσκολη ακόμα και όταν Îνας κοÏμός αφήνεται να σαπίσει στο Îδαφος. Στις βιομηχανίες χαÏÏ„Î¿Ï€Î¿Î»Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ βιοκαυσίμων, το Ï€Ïώτο βήμα είναι η διάσπαση της λιγνίνης, η οποία απαιτεί θÎÏμανση για αÏκετÎÏ‚ ÏŽÏες στους 170 βαθμοÏÏ‚ και χÏήση ισχυÏών καυστικών χημικών.
Η νÎα Ï€ÏοσÎγγιση μειώνει δÏαστικά την κατανάλωση ενÎÏγειας και αυξάνει την παÏαγωγή χÏήσιμων υδατανθÏάκων, οι οποίοι μποÏοÏν να μετατÏαποÏν σε βιοκαÏσιμα.
Οι λεÏκες που δημιοÏÏγησε η ομάδα του Τζον Ραλφ στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον παÏάγουν μια Ï„ÏοποποιημÎνη μοÏφή της λιγνίνης με εστεÏικοÏÏ‚ αντί αιθεÏικοÏÏ‚ δεσμοÏÏ‚. Η πειÏαγμÎνη λιγνίνη διασπάται Ï€Î¿Î»Ï Ï€Î¹Î¿ εÏκολα και σε χαμηλότεÏη θεÏμοκÏασία, τονίζει η εÏευνητική ομάδα στο πεÏιοδικό Science.
Î ÏοηγοÏμενες απόπειÏες για την αντιμετώπιση του Ï€Ïοβλήματος βασίζονταν στη γενετική Ï„Ïοποποίηση των φυτών ώστε να παÏάγουν λιγότεÏη λιγνίνη ή λιγνίνη ελαφÏÏŽÏ‚ διαφοÏετικής σÏστασης. Λόγω της σημασίας της λιγνίνης στη βιομηχανία, Ï„Îτοια φυτά Îχουν καλλιεÏγηθεί δοκιμαστικά σε Î’Îλγιο, Γαλλία, ΗΠΑ, Σουηδία και Ισπανία, επισημαίνει ο δικτυακός τόπος του Nature.
Όμως οι Ï€Ïοσπάθειες αυτÎÏ‚ τελικά απÎτυχαν επειδή τα Ï„ÏοποποιημÎνα φυτά είχαν αδÏναμους βλαστοÏÏ‚ που λÏγιζαν στον άνεμο ή Ï€Ïοσβάλλονταν εÏκολα από παθογόνα. Η νÎα Ï€ÏοσÎγγιση, λÎει ο Î”Ï Î¡Î±Î»Ï†, δεν φαίνεται να επηÏεάζει την υγεία των δÎντÏων.
Ο εÏευνητής πιστεÏει ότι η μÎθοδος που Ï€Ïοτείνει θα μποÏοÏσε να εφαÏμοστεί όχι μόνο στα δÎντÏα που Ï€ÏοοÏίζονται για χαÏτοπολτό αλλά και για κάθε φυτό που χÏησιμοποιείται στην παÏαγωγή βιοαιθανόλης, για παÏάδειγμα το καλαμπόκι.
Διαβεβαιώνει επίσης ότι δεν υπάÏχει κίνδυνος διαÏÏοής των επιπλÎoν γονιδίων σε άγÏια φυτά: τα γενετικά Ï„ÏοποποιημÎνα φυτά μποÏοÏν να σχεδιαστοÏν Îτσι ώστε να είναι στείÏα και επιπλÎον θα φυτεÏονταν μακÏιά από άλλες καλλιÎÏγειες και θα συλλÎγονταν Ï€Ïιν καν φτάσουν στην αναπαÏαγωγική ηλικία.
Και επειδή η κατανάλωση ενÎÏγειας στη βιομηχανία επιβαÏÏνει το πεÏιβάλλον με αÎÏια του θεÏμοκηπίου, οι «μεταλλαγμÎνες» λεÏκες θα ήταν δυνατόν να αποδειχθοÏν πιο φιλικÎÏ‚ στο πεÏιβάλλον.


































